0

قرآن و بهار

 
aftabm
aftabm
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1392 
تعداد پست ها : 25048
محل سکونت : اصفهان

قرآن و بهار

قرآن و بهار

 

مفهوم واژه بهار در قرآن

وقتی واژه‏ی «بهار» را می‏شنویم، ناخود آگاه بهار طبیعت یعنی شکوفا شدن گل‏ها و سبزه‏ها، رویدن برگ‏ها و جوانه زدن درختان، در ذهن ما تداعی می‏شود؛ اما وقتی از عینک دین به این کلمه بنگریم، متوجه می‏شویم که از نظر آموزه‏های دینی، بهار، منحصر به طبیعت نیست، بلکه هر چیزی بهارِ متناسبِ خودش را دارد که ذیلا به برخی از آنها اشاره می‏کنم:

1) بهار دل‏ها: از نظر آموزه‏های دینی، دل انسان‏ها نیز بهار دارد، و بهار آن قرآن است. چنانکه حضرت علی(ع) در این زمینه می‎فرماید:

«تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ رَبِيعُ‏ الْقُلُوبِ»[1]

بیاموزید قرآن را پس به درستی که قرآن، بهار دل‏هاست.

2) بهار قرآن: قرآن کریم به عنوان کلام الهی و معجزه جاوید و ماندگار پیامبر اعظم(ص) بهترین راهنمای بشر می‏باشد. از همین رو، تلاوت و تدبر در آیات آن، از اهمیت و ارزش خاصی برخوردار است، اما با این حال تلاوت قرآن در ماه مبارک رمضان، مورد تاکید و سفارش فراوان واقع شده است. تا آنجا که امام باقر(ع) فرمود:

«لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ رَبِيعٌ وَ رَبِيعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان»[2]

هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.

3) بهار مؤمن: امام صادق (ع) فرمود:

«الشِّتَاءُ رَبِيعُ الْمُؤْمِنِ يَطُولُ فِيهِ لَيْلُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلَى قِيَامِهِ وَ يَقْصُرُ فِيهِ نَهَارُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلَى صِيَامِ»[3]

زمستان بهار مؤمن است. شبش بلند است و كمك عبادت است، و روزش كوتاه است و كمك روزه است.

4) بهار جهان: امام صادق (ع) در راستای تبیین ابعادی وجودی پیامبر اعظم(ص) فرمود:

«ابْتَعَثَهُ رَحْمَةً لِلْعِبَادِ وَ رَبِيعاً لِلْبِلَادِ»[4]

او را بر انگيخت تا رحمت بر بندگان باشد و بهار براى جهان.

5) بهار مردم: در زیارت حضرت ولی عصر (ع) می‏خوانیم:

«اَلسَّلَامُ عَلَى رَبِيعِ الْأَنَام»[5]

سلام بر تو ای بهار مردمان.

و اما اینک که طبیعت، دچار تحول عظیم شده و با تمام توان از بهار بهره‏مند شده و جان دوباره به خود می‏گیرد، سهم و بهره‏ی ما از بهار چیست؟

آیا قدمی هرچند کوچک در راستای زدودن زنگارهای دل و جان‏مان برداشته‏ایم؟

آیا دل خود را با قرآن که بهار دل‏هاست، پیوند زده‏ایم؟

آیا در جهت همانند سازی عملکردمان با دستورات و سفارشات رحمت عالمیان و بهار جهان (یعنی پیامبر اعظم«ص») گامی برداشته‏ایم؟

آیا در عمل و گفتار، پیرو و منتظر واقعیِ بهارمردمان (یعنی حضرت ولی عصر«عج») بوده‏ایم؟

و کلام آخر اینکه! طبیعت به طور نمادین، در حال جبران کاستی‏های خویش برآمده و روند رویش را با اشتیاق وصف ناپذیری طی می‏کند. ما هم نگاهی به خود بیاندازیم و به اوضاع و احوال خود بنگریم که آیا در حال رویش فضائل هستیم یا ریزش فضائل؟

نکند سهم و بهر‏ه‏مندی ما از بهار، کمتر از طبیعت باشد.

منابع
[1] . وسائل الشیعه، ج 17، ص 326 – 327، ح 22678.
[2] .کافی، ج 2، ص 630، ح 10.
[3] .امالی صدوق، ص 237.
[4] . کافی، ج 1، ص 445.
[5] . بحار الانوار، ج 99، ص 102.
 

سهم انسان از فصل بهار

قرآن و بهار 

 

در قرآن كريم مكرر از اين تجديد حياتى كه براى زمين رخ مى‏دهد ياد شده ولى به عنوان يك درس و تعليم و به عنوان راهنمايى بشر، كه از اين فصل چه استفاده‏اى بايد بكند و چه الهامى بايد بگيرد.

هر يك از فرزندان زمين از گياهان و حيوانات و انسان از اين فصل حيات بخش سهمى و حقى دارند: گلها و سبزه‏ها در اين فصل خود را به كمال رشد مى‏رسانند، به حد اعلى جمال خود را طراوت مى‏دهند، اسب و گاو و گوسفند خود را به آب و علف مى‏رسانند، خود را فربه مى‏سازند، جست و خيزى مى‏كنند، انسان هم از آن جهت كه انسان است، عقلى دارد و فهمى، دلى دارد و احساساتى و عواطفى، او هم از اين فيض عام سهمى دارد.سهم انسان چيست؟

براى بعضى از مردم فصل حيات بخش بهار الهام دهنده است، درس است، آموزنده است، نكته‏ها و رمزها و حقيقتها در مى‏يابند.اما متاسفانه استفاده بعضى ديگر از افراد از حد استفاده يك حيوان تجاوز نمى‏كند.حاصل بهره آنها از اين تجلى با شكوه خلقت، شكم پركردن و عربده كشيدن و بد مستى كردن و سقوط در منتها درجه حيوانيت است.آنها در اين فصل الهام مى‏گيرند اما نه از اين فصل بلكه از صفات و ملكات پليد خودشان، الهام مى‏گيرند اما چه چيز الهام مى‏گيرند؟جنايت و آدمكشى، فحشاء و فساد اخلاق، شكستن قيود و حدود انسانى.

آيا اين منتهاى بدبختى نيست كه محصول رسيدن ايامى به اين لطف و صفا و طراوت، تيرگى دل و تاريكى روح و قساوت قلب باشد؟آرى، هر كسى بر طينت‏خود مى‏تند.

به هر حال، فصل بهار فصل تجديد حيات و زندگى از سر گرفتن زمين ماست، فصل نشاط و خرمى زمين است، فصلى است كه زمين در شرايط تازه و جديدى قرار مى‏گيرد و مستعد مى‏شود كه بزرگترين موهبتهاى الهى يعنى حيات و زندگى به او افاضه شود.

در قرآن كريم از اين حالت زمين، از اين تجديد حياتى كه براى اين موجود رخ مى‏دهد، مكرر ياد شده.در حدود پانزده بار و شايد بيشتر در قرآن كريم به اين موضوع اشاره شده، ولى به عنوان يك درس و يك تعليم و يك حكمت آموختنى.

واژه بهار در قرآن

در قرآن کریم حدود 700 آیه در باره طبیعت و نزدیک 100 آیه در باره بهار آمده است. چه زیباست که زیبایی بهار را در آیینه قرآن به تماشا بنشینیم و به بعضی از آیات بهاری توجه کنیم.

 

رابطه بهار و قیامت(پرسش و پاسخ)

پرسش:
در روایات آمده است که هرگاه بهار را دیدید، بسیار از قیامت و روز حشر یاد کنید، سؤال اصلی این است که چه رابطه‌ای میان بهار و یاد قیامت وجود دارد؟
پاسخ:
در بخش نخست پاسخ به این سؤال، به ضرورت تامل و تفکر در خصوص آمدن فصل بهار و زنده شدن دوباره طبیعت تاکید کردیم که در پرتو آن به قدرت لایزال الهی و تصویری نمادین از روز رستاخیز و زنده‌شدن انسانها پی خواهیم برد. اینک در بخش پایانی دنباله مطلب را پی‌ می‌گیریم.
آثار یاد مرگ
برای اهل خرد بسیار تأمل برانگیز است که بیش از 1500 آیه از قرآن کریم به صورت مستقیم و غیرمستقیم به موضوع مرگ و جهان و زندگی پس از آن اشاره فرموده و در حقیقت مرگ و قیامت را در صفحه صفحة آیات نورانی خود، پیش چشم ما نهاده است.
در آموزه‌های قرآن و عترت، یاد مرگ و معاد از ضرورت‌ها و نیازهای همیشگی آدمیان شمرده شده و آثار و نتایج و خیرات و برکات پرشماری برای آن بیان شده است.
یاد مرگ و معاد انسان را نسبت به دنیای زودگذر و محدود بی‌رغبت می‌کند و او را به صفت والای زهد می‌آراید، بیماری مهلک حرص و طمع را معالجه می‌کند، دنیا را در نگاه انسان کوچک می‌سازد و او را به مقدار اندکی از دنیا قانع می‌کند. خواسته‌های ذلّت بار نفسانی را می‌میراند و زنگار غفلت از دل می‌زداید، باورهای راستین قلب را نسبت به وعده‌های الهی استوار می‌کند و سختی دل را به نرمی مبدّل می‌سازد. حاکمیت هوای نفس بر سرزمین وجود انسان را می‌شکند و دریای دل و جان را از آلودگی گناهان می‌پالاید، دلِ مرده را زنده می‌کند و مرگ را در نظر آدمی آسان می‌نماید.
یاد مرگ و قیامت آستانة تحمل انسان را در برابر ناملایمات و مصیبت‌ها بالا می‌برد و در وجود انسان تعادل روحی بر پا می‌کند.
با تذکر مرگ و جهان ابدی پس از آن، آدمی خود را برای راه دور و درازی که در پیش دارد آماده می‌کند و قدر فرصت‌های گران بها و لحظه لحظة عمر خویش را بیشتر می‌داند. اگر آدمی مرگ را همواره پیش چشم خود نَهَد و آخرت را در یاد آورد، خود به خود در نیکی‌ها با دیگران رقابت خواهد کرد و درصدد سرعت و سبقت در خیرات برخواهد آمد.
هرچه یاد قیامت بیشتر گردد، گرفتاری انسان در دام گناه کاسته می‌شود و محبت خداوند را نسبت به خود جلب می‌کند. یاد قیامت وسوسه‌های فکری را معالجه می‌کند و همّ و غمّ دنیوی را از دل انسان برطرف می‌سازد. یاد آخرت هم داروی دردهای روحی و معنوی و هم شفا و رهایی از چنگال آنهاست.
با تذکر مرگ و معاد آرزوهای دور و دراز و زمین گیر‌کننده به فراموشی سپرده می‌شود و پرندة بلند پروازِ روح از غل و زنجیر هوا و هوس رها می‌گردد. وقتی انسان به شگفتی بهار می‌اندیشد که در این فصل زیبا چگونه درختان که در پاییز و زمستان خشکیده‌اند و اثری از زندگانی در آنان دیده نمی‌شود دوباره حیات می‌یابند و سرسبز می‌شود، حیات پس از مرگ نیز برای او غیرقابل باور نخواهد بود، بنابراین بهار پاسخی برای کسانی است که به معاد با دیده تردید می‌نگرند.‌
بهار، پیام آور تعادل و زیبایی
با دیدن بهار، رحمت و محبت خداوند را به یاد می‌آوریم. چشمه مهر ایزد همواره به سوی آدمیان و همه موجودات، سرازیر است و ما اگر او و نشانه هایش را فراموش کنیم، او هرگز ما را فراموش نمی‌کند و با دگرگونی فصل‌ها نیز به جلوه گری قدرت بی‌پایانش می‌پردازد تا شاید دلی به یاد او افتد و به شوق او بتپد و بر اثر تماشای جلوه هایش، اشک شوق از چشمی جاری شود.  اساسا جهان هستی، آینه‌دار خداست و جمال پروردگارش را به تماشا گذاشته است. بهار نیز یکی از باشکوه‌ترین جلوه‌های خدا در جهان هستی است که می‌توان با تماشای آن، راهی به سوی خدا یافت و جمال پروردگار را به تماشا نشست.
دیدگاه آیت‌الله جوادی آملی
حضرت آیت‌الله جوادی‌آملی در شرح دعای تحویل سال می‌فرماید: در بهار خداي سبحان دو کار انجام مي‌دهد؛ يکي اينکه خوابيده‌ها را بيدار کرده و دیگر اينکه مرده‌ها را زنده مي‌ کند. اين درخت‌ها در زمستان خواب‌اند ولي بهار که شد بيدار مي‌ شوند، وقتي بيدار شدند اين درخت مواد مرده را به عنوان غذا جذب مي‌ کند و به صورت خوشه و شاخه و برگ و ميوه در مي‌ آورد در حقیقت در اینجا مرده‌ها زنده می‌شوند...
جريان «مقلب القلوب و الأبصار» در قرآن دو جا ذکر شده و هر دو جا مربوط به مسئله معاد و قيامت است؛ يکي اينکه فرمود افراد کافري که دلهايشان را تطهير نکردند و آلوده است ما در قيامت دلهاي اينها را زير و رو مي ‌کنيم «وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ کَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ» دیگر اینکه در آيه 37 سوره مبارکه نور که از رجال الهي سخن به ميان مي‌آيد مي‌ فرمايد: رجال الهي کساني‌اند که: «رِجالٌ لا تُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ» اينها کساني‌اند که «يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ» اينها از روزي مي‌ترسند که دل‌ها زير و رو شده و چشم‌ها برگردانده مي‌شود که اين هم باز مربوط به مسئله قيامت است...
نتيجه بحث اينکه بهار انسان را به ياد قيامت مي‌اندازد و در قيامت اين کارها جزء خطرناک‌ترين کارهايي است که دامنگير تبهکاران مي‌شود و آن تقليب قلوب و تقليب ابصار است در تحويل سال که بهار است به خدا عرض مي‌ کنيم: اي خدايي که دل‌ها را زير و رو مي‌ کني، اي خدايي که چشم‌ها را زير و رو مي‌ کني، اي خدايي که شب و روز را مديريت مي ‌کني، اي خدايي که سال را به سال ديگر و حال را به حال ديگر تبديل مي‌ کني حال ما را به بهترين وجه تبديل کن تا ما گرفتار تقليب قلوب نشويم، گرفتار تقليب ابصار نشويم بلکه از احسن الأحوال بهره بگيريم؛ اين عصاره دعاست براساس تناسبي که بين بهار و معاد و حوادث تلخ معاد است، بهار و تحویل سال کاملاً يادآور جريان معاد است. پس اگر در روايات دارد وقتي بهار آمد به ياد معاد باشيد يکي از راه‌هاي تذکره معاد همين است که ما از تقليب قلوب و تقليب ابصار نجات پيدا کنيم.

 

 

 
هرگاه بهار را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید

 

 رسول اکرم (ص) فرموده است :

اِذَا رَأَیتُمُ الرَّبیع فَاکثرُوا ذکر النُّشُور.
هرگاه بهار را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید.

طبیعت به عنوان یکی از نشانه‏های خدا، سرشار از درس و عبرت است. دلی که بیدار است، در هر پدیده‏ای عبرتی می‏بیند و از هر نشانه‏ای، درسی می‏آموزد. بیداردلان، از بهار، درس تحول و نوشدن می‏آموزند

تامل و تفکر در خصوص آمدن فصل بهار و زنده شدن دوباره طبیعت باعث میشود که :
 

۱- قدرت پروردگار متعال را در میراندن و زنده کردن عالَم و آدم دریابیم.

۲- مانیز کمتر از طبیعت نباشیم و درس دگرگونی برای بهتر شدن و شکوفایی و طراوت بیاموزیم

۳- تصویری نمادین از روز رستاخیز و زنده شدن انسانها در ساحتی نو را در ذهن خود مجسم نماییم.

 به امید بهاری تازه در روح و جان همة مؤمنان و پویندگان مسیر تکامل . انشاء الله

قرآن کریم بارها و بارها نمونه هایی کوچک از قیامت و زنده شدن مردگان را مثال می زند که یکی از نمونه های آن را در روی زمین می بینیم. در  حدیث است که از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است که فرمودند :

 « اذا رایتم الربیع فاکثروا ذکر النشور » .

هر وقت بهار را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید . [ مفاتیح الغیب،از فخرالدین رازی ،جلد ‏۱۷، ص: ۱۹۴]

یعنی بهار مثالی و الگویی از قیامت است

یکی از هزاران فلسفه نماز ؛ بودن به یاد مرگ و قیامت است

در سوره حمد “مالک یوم الدین” می گوییم و یا در هر رکعت ۲ سجده انجام می دهیم

به راستی فلسفه ۲ سجده چیست ؟

از حضرت علی علیه السلام در مورد فلسفه سجده سؤال شد، حضرت فرمود:

سجده اول به این معنا است که خدایا اصل ما از خاک است. و معنای سربرداشتن از سجده این است که خدایا ما را از خاک خارج کردی. و معنای سجده دوم، این است که خدایا دو باره ما را به خاک برمی گردانی. و سربرداشتن از سجده دوم به معنای این است که خدایا یک بار دیگر در قیامت از خاک بیرونمان خواهی آورد.

سُئِلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (ع) عَنْ مَعْنَی السُّجُود فَقَالَ مَعْنَاهُ مِنْهَا خَلَقْتَنِی یَعْنِی مِنَ التُّرَاب وَ رَفْعُ رَأْسکَ مِنَ السُّجُود مَعْنَاهُ مِنْهَا أَخْرَجْتَنِی وَ السَّجْدَهُ الثَّانِیَهُ وَ إِلَیْهَا تُعِیدُنِی وَ رَفْعُ رَأْسکَ مِنَ السَّجْدَهِ الثَّانِیَهِ وَ مِنْهَا تُخْرِجُنِی تَارَهً أُخْرَی‏»؛[ بحار الأنوار، ج ‏۸۲، ص ۱۳۹]

این سخن اشاره یه این آیه شریفه دارد: «مِنْها خَلَقْناکُمْ وَ فیها نُعیدُکُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُکُمْ تارَهً أُخْری‏»؛[سوره طه،آیه ۵۵.] ما شما را از آن [زمین‏] آفریدیم و در آن بازمی‏‌گردانیم و بار دیگر (در قیامت) شما را از آن بیرون می‏‌آوریم

 
پی نوشت:

1- ریزش باران و رویش گیاهان از نعمت های خداست با پرستش از او قدردانی کنید.

ای مردم پروردگارتان راعبادت کنید،همان خدایی که شما را وانسان های قبل ازشما را آفرید، خدایی که زمین را گستراند وآسمان را برافراشت وازآسمان آبی فرستاد تا با آن میوه ها را برویاند.(بقره،21 و 22)

2- باران و بهار از خداست.

همانا درآفرینش آسمان هاوزمین وآمد ورفت شب و روزوکشتی دردریا که برای نفع مردم درکاراست و بارانی که خداوند ازآسمان می فرستد تا به وسیله آن زمین مرده را زنده کند وپراکنده شدن جنبندگان در زمین وچرخیدن بادها وابرهای بین زمین وآسمان حتما نشانه هایی است برای کسانی که می اندیشند.(بقره،164)

3- خداست احیاگر طبیعت، کجا می روید؟

همانا خداوند شکافنده دانه هاست.اوست که اززمین مرده گیاه زنده را بیرون آورده.اوست که پس از چندی دانه بی جان را ازگیاه زنده بیرون می آورد. این است الله،پس چرا به انحراف می روید؟(انعام،95)

4-از نشان به سوی صاحب نشان حرکت کنید، نقاش بهار را پیدا کنید. اوست که از آسمان آبی فرستاد.

5- این ما هستیم که گیاهان و سبزی ها را می رویانیم.(انعام،99)

6- در بهره برداری از طبیعت به یاد سهم دیگران نیز باشید.(انعام،141)

7- با تماشای بهار از قیامت یاد کنید.(اعراف،57)

8- باغ و بستان بستر تفکر شما.(نحل،10 و 11)

9-رنگارنگی طبیعت، کتاب درس خلقت.(نحل،13)

10- خوب گوش کنید؛ آیا صدای باران را می شنوید؟(نحل،65)

11- چرا اکثریت به خالق این اثر زیبا نمی اندیشید؟(عنکبوت،63)

12-مژده ی باد بهاری، از آیات خداست.(روم،46)

13- بهار اثر رحمت خداست، خوب در آن دقت کنید.(روم،50)

14- درخت و ستاره تسبیح گوی خدا هستند.(الرحمن، 6)

15-ازاین طبیعت زیبا ومیوه های متنوع استفاده می کنید،نمی خواهید تشکرکنید؟(یس،34،33 و 35)

16- پیام بهار برای خردمندان.(زمر،21)

17- بهار آیه خدا و نشانه قدرت اوست.(فصلت،39)

18- باران رحمت خدا و امید چشم انتظاران است.(شوری،28)

19- باران را شما می فرستید یا ما؟(الواقعه،69،68 و 70)

20- گیاهان را شما می رویانید یا ما؟(الواقعه،64 و 65)

21-پوزش از خدا، زمینه نزول باران.(نوح،10 و 11)

22- از ابرهای آسمان تا سفره غذای شما.(عبس،24 تا 32)

منبع وبلاگ دبستان شهدای پزوه

منبع مطلب : avayemosafer.blogfa.com

چهارشنبه 27 اسفند 1399  8:07 AM
تشکرات از این پست
fatemeh_75
mansoor67
mansoor67
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : فروردین 1388 
تعداد پست ها : 3583
محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:قرآن و بهار

جهان شـــد گرگون به باد بهار

دگر گونه گــردد بهــار روزگار

ربیع است وشادان هنه بروبحر

گوارابودروزگارت به لیل ونهار

فی البداهه:منصور مقدم. 27/12/1399

چهارشنبه 27 اسفند 1399  12:26 PM
تشکرات از این پست
hosinsaeidi
hosinsaeidi
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1394 
تعداد پست ها : 23278
محل سکونت : کرمانشاه

پاسخ به:قرآن و بهار

نظر آیت الله جوادی آملی در مورد نوروز

آیت الله جوادی آملی گفت : ما که ساکن زمین هستیم ناظر بر سیر زمین به دور آفتاب هستیم و اگر ما هم شمس حقیقی داشته باشیم و به دور آن یکبار می گشتیم سال ما نو می شد.

به گزارش مهر آیت الله جوادی آملی در جمع تعدادی از دانشگاهیان و حوزویان، با اشاره به نزدیک بودن فصل بهار و عید نوروز، اظهار داشت: معنای فروردین و سال نو آن است که زمین که هر شبانه روز یکبار به دور خود می چرخد و شبانه روز تولید می کند در طول سال هم یکبار به دور آفتاب می گردد و سال تازه می شود.

وی تاکید کرد: ما که ساکن زمین هستیم ناظر بر سیر زمین به دور آفتاب هستیم و اگر ما هم شمس حقیقی داشته باشیم و به دور آن یکبار می گشتیم سال ما نو می شد.

استاد برجسته حوزه علمیه با ذکر نمونه هایی در این زمینه اظهار داشت: کسی که سنش 50 سال است یعنی 50 بار زمین به دور آفتاب گشت و او 50 ساله شد و اگر این شخص در طول این 50 سال، 50 قدم برنداشته باشد همان کودک 50 ساله است برای اینکه این فرد رشد نکرد و همان توقعات و طرز فکر دوران بچگی را به سبک دیگری دارد.

آیت الله جوادی آملی با بیان اینکه ما باید خودمان حرکت کنیم تا عمرمان زیاد شود تصریح کرد: قرآن کریم افراد را در انتخاب مدار حرکت به سه گروه تقسیم کرده است. گروه اول کسانی هستند که دورهوس می گردند، گروه دوم دور نفس و گروه سوم دور عقل و قلب می گردند. فرمود: برخی ها به دورهوس می گردند و هوامدارند، لذا ظالمانه سیر می کنند؛ بعضی ها به دور میل و امثال میل حرکت می کنند که اینها از گروه اول بالاترند، ولی میانه رو هستند و برخی ها حول عقل و وحی و قلب حرکت می کنند که مصداق کاملش ائمه اطهار علیهم السلام هستند.

مفسر بزرگ قرآن کریم خاطرنشان کرد: پیامبر اکرم(ص) عمر پربرکتی داشتند که خدای سبحان به عمر ایشان سوگند یاد کرد، برای اینکه عمر پیامبر(ص) الگوی عقل و وحی و قلب است.

منبع: مهر

شنبه 30 اسفند 1399  9:57 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها