اغلب نه پدر و مادر ، نه کودکان از تاثیر زبان بدن خود آگاه نیستند ؛ اما چون کودکان مقلدان خوبی هستند ، الگویی که برایشان فراهم می کنید ، بر شیوه ی کاربرد کودک از زبان بدن در ارتباطاتش تاثیر گذار خواهد بود.
در زیر روش هایی را به شما معرفی کرده ایم ، که با آن میتوانید شیوه ی زبان بدن خود را بهتر سازید ؛ و برای کودکان الگوی خوبی باشید :
1 . اشاره کنید ؛
نوزادان و نوپایان اغلب می دانند چه میخواهند به شما بگویند ؛ اما توانایی ندارند صداهای لازم را برای ساختن یک واژه ی درست و معمول سازمان دهی کنند.
به نوزاد برخی اشاره های ساده و سودمند را آموزش دهید ؛ برای نمونه ، به کودک یک ساله تان اشاره کنید به نوشیدن یا خوردن را بیاموزید ؛ یعنی وانمود کنید فنجانی را نزدیک لب هایتان نگه داشته اید ؛ یا نوک انگشتان خود را به هم می چسبانید ؛ و لب هایتان را لمس می کنید.
بدین شیوه ، او میتواند گرسنگی یا تشنگی را به شما بفهماند. بنابراین قدرت زبان را درک میکند. از سوی دیگر ، این کار برایشان بسیار هم لذتبخش است.
2 . پیش از راهنمایی کودک ، رابطه ی خوبی با او برقرار کنید ؛
پیش از اینکه کودک را راهنمایی کنید ، بنشینید که نگاهتان هم سطح چشمانش باشد ؛ و با حفظ تماس چشمی با او سخن بگویید. بدین ترتیب ، توجه اش جلب میشود ؛ و باور میکند اطلاعاتی ، که میخواهید با او در میان بگذارید ، مهم است.
برای این که کودکان روی حرف های شما تمرکز کنند ، بگویید : (( تریشما ، به چشمات نیاز دارم .)) یا (( ساموئل ، به گوش هایت نیاز دارم )). وقتی هم به آنان گوش می دهید ، همین تماس چشمی را با آنان داشته باشید.
بدانید هنگام تماس سوی دیگری می گردانیم ؛ و باز به او می نگریم ؛ زیرا اگر تماس چشمی تان پیوسته باشد ، کودک گمان میکند به جای برقراری ارتباط می خواهید او را کنترل کنید.
3 . نخست پاها ، دوم دهان ؛
به جای این که از آشپزخانه فریاد بزنید : (( تلویزیون را خاموش کن ! وقت شامه !)) به اتاق نشیمن بروید . کمی در فعالیتی که کودک در حال انجام آن است ، درگیر شوید. سپس کودک را به خاموش کردن تلویزیون وادارید.
حضور شما به او ثابت میکند ، در خواستتان جدی است ؛ اما همچنین برای کاری که او انجام می داده ، نیز احترام قائل اید ؛ زیرا زمانی که از اتاق دیگری فریاد می زنید ، نمیتوانید با دیگران ارتباط خوبی برقرار سازید.
4 . هنگام حرف زدن تماس فیزیکی داشته باشید ؛
وقتی دستتان را روی شانه یا دور کمر کودک می گذارید ، گمان میکند به او توجه دارید . در نتیجه آرام میشود ؛ و آسان تر نیازش را با شما در میان می گذارد.
5 . لبخند زدن را فراموش نکنید ؛
هنگام سخن گفتن با کودک نسبت به ابراز عاطفی چهره ی خود دقت داشته باشید . لبخند همواره برای هر گونه گفت و گویی با کودک مناسب نیست ؛ اما باید بکوشید این ابراز عاطفی را بیش از همه به کار ببرید.
ما اغلب در حرف زدن با کودکان ، آنان را از چیزی منع می کنیم : (( این کار رو بکن! )) یا (( این کار رو نکن !)) اغلب نیز چهره مان بسیار جدی است .
لبخند احساس خوشایندی را به وجود کودک منتقل می سازد؛ زیرا اگر به یادشان بیاوریم پدر و مادر آنان را دوست دارند ؛ و از بودن در کنارش لذت می برند ، حالشان بهتر میشود.
خطاهای گفتاری که از حفظ ارتباط جلوگیری می کند
عبارت های خاص و نگرش هایی که ارتباطات را مسدود می کند. اگر این واژه ها خواست از دهانتان بیرون بپرد ، شکیبا باشید و دوباره به آن بیندیشید :
اندیشه ی مخرب و ناخوشایند : (( تو هرگز نمیتونی این کار رو انجام بدی. )).
سوگیری های شخصی و پیش داوری ها : (( این تنها راه موثره.))
مطلق گویی: (( تو همیشه فراموش می کنی این کار رو انجام بدهی. تو هرگز.... )).
تضاد عقاید : (( من مطمئن ام که این بهترین راهه.))
انتظارات و قانون های خشک : (( من به این مسئله اعتقاد ندارم.))
پرسش های بی فایده : (( چند بار باید این موضوع رو به تو بگم؟))
اندیشه های خودکار : (( به اندازه ی کافی حرف هات رو شنیدم . حالا دیگه بس کن.))
داوری کردن ، انتقاد ، مقصر دانستن : (( این جزو ویژگی های رفتاری تو نیست.))
بدترین حالت را فرض کردن : (( شما دو نفر هرگز نمیتونین با هم کنار بیاین .))
اندرزهای اخلاقی : (( بهت گفته بودم ، که این اتفاق می افته .))
تهدید : (( اگه یه بار دیگه این حرف رو بزنی...)).
مسخره کردن : (( تو همچنین عقیده ای داری! ))
دوری کردن : (( دوست ندارم دیگه درباره ی این موضوع بحث کنم.))
منبع : کتاب دنیای کودکان موفق
