عیب جویی

امام علی علیه السلام:

طُوبى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوبِ النّاسِ.

خوشا آن که پرداختن به عیب خویش، وى را از عیب دیگران باز دارد.

نهج البلاغه: خ ۱۷۷، ص ۵۷۶