روز جمهوری اسلامی ....

روز جمهوری اسلامی

در روزهای 21 و 22 بهمن ماه 1357، آخرین بقایای تار عنکبوتی رژیم شاهنشاهی فرو ریخت و مردم ایران به رهبری حضرت امام خمینی رحمه الله ، پیروزی انقلاب اسلامی را جشن گرفتند. با فروپاشی رژیم خودسر پهلوی، بساط استبداد سیاسی و سلطه جویی خارجی متزلزل گشت و زمینه پیدایش جامعه ای به دور از استبداد و استثمار در منظر ملت مسلمان ایران هویدا شد. حدود پنجاه روز پس از فروپاشی رژیم پهلوی، نخستین همه پرسی رسمی در روزهای دهم و یازدهم فروردین ماه 1358، با شکوه تمام برگزار شد و ملت ایران تصمیم قاطع خویش را بر پی افکندن «نظامی نوین» به همگان اعلام کرد و روز دوازدهم فروردین، به نام «روز جمهوری اسلامی» شناخته شد.

روز بیعت با اسلام

دوازده فروردین، بهار انقلاب، روز شکفتن گُل اسلام بر شاخسار زمان، و نوید بخش تجلی حق و حاکمیت نظام اسلامی است. دوازده فروردین، عصاره یک تاریخ سراسر خون و شهادت، و تبلور آن همه عشق ها، آرمان ها، اسلام خواهی ها، حق پرستی ها و باطل ستیزی هاست. روز دوازده فروردین، روز بیعت با اسلام، برای دفاع و حمایت و فداکاری در راه این انقلاب مقدس است که راهش همان اسلام و حاکمیت قرآن می باشد. دوازده فروردین و روز جمهوری اسلامی، صراط بُرنده و لغزنده و باریکی بود که بر فراز جهنم خودخواهی ها، شرق گرایی ها، غرب گرایی ها و قدرت طلبی ها کشیده شد، تا این امت را به خداباوری، اسلام خواهی و حق جویی رهنمون شود. دوازده فروردین، روز بلوغ فکری و سیاسی این ملت، در سایه اسلام بود.

ایام اللّه

در تاریخ زندگی سراسر شور و حماسه انسان الاهی، روزهای نقش آفرین آن گاه که با بُن مایه اعتقادات اصیل او پیوند ساز کند، در تعبیر قرآنی به ایام اللّه نام بردار خواهد شد. این روزها، روزهایی است که در آن، مردمان در حرکتی الاهی، به سوی خداطلبی و اسلام خواهی می شتابند. یکی از این روزهای سراسر نور و حق طلبی، یوم اللّه دوازده فروردین، روز حاکم شدن نظام جمهوری اسلامی بر سرزمین ایران زمین است؛ روزی که بساط سلطنت به طور رسمی از این کشور برچیده شد و به زباله دان تاریخ پیوست. دوازده فروردین، روزی مبارک و مقدس است که فریادهای رسا و پرطنین میلیون ها ایرانی، جمهوری اسلامی را «آری» گفت.

نظام جمهوری اسلامی

جمهور، واژه ای عربی به معنای توده مردم است. به نظام سیاسی ای هم که در آن، مردم با آرای خود نقش اساسی و تعیین کننده در سرنوشتشان دارند، «نظام جمهوری» می گویند. در این نوع نظام، مهم ترین متصدیان حکومتی، با رأی توده مردم، البته بر اساس ضوابط و معیارهایی معین انتخاب می شوند. حال، هنگامی که صفت اسلامی هم به این نظام سیاسی اضافه می شود، با نظامی روبه رو می شویم که هم بر پایه رأی توده مردم، و هم بر مبنای ارزش های الاهی ـ اسلامی اداره می شود و رعایت این ارزش ها، برتمامی شئون آن حاکم است. مقید شدن جمهوری به اسلامی، این اثر قاطع و سرنوشت ساز را بر نظام حکومتی جمهوری می نهد که دولت را از تعدی و تجاوز به حقوق اساسی افراد ملت باز می دارد. در جمهوری های غیراسلامی، چه از نوع غربی و چه از نوع کمونیستی، دولت ها حاکمیت مطلق و بی قید و شرط دارند.

شعار اصلی

در روز پر برکت دوازده فروردین ماه 1358، نظامی متولد شد که نور اسلام عزیز را پس از گذشت قرن های بسیار، دگر بار نه تنها در ایران، بلکه در سراسر جهان متجلی ساخت. در این روز مقدس، حکومتی شکل گرفت که شعار اصلی آن، «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» بود. این عبارت ملکوتی که توسط میلیون ها ایرانی آزاده و مسلمان در طول مبارزات درخشان ملت با سلطنت پهلوی، همه روزه در جای جای ایران زمین فریاد کشیده شده بود، حکومتی را پایه ریزی کرد که عدالت اسلامی، یکی از اهداف والای آن بود.

استقلال

واژه مهم و مقدس استقلال به عنوان شعار اصلی مردم در مبارزه با شاه، یعنی «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی»، از نخستین هدف های راستین ملت مسلمان ایران مطرح می شد. استقلال، رساننده این پیام مهم به جهان وجهانیان بود که امت مسلمان ایران، می خواهد «اراده ملی» را بر مقدرات خویش حاکم سازد، تا بتواند از نفوذ و دخالت های قدرت سلطه گر بیگانه رهایی یابد، وچه زیبا و متین فرمود، آن پیر جماران، خمینی عزیز که: «اگر استقلال کشور خودمان را تحمل نکنیم، سایر چیزها درست نخواهد شد».

بارقه امید

تشکیل جمهوری اسلامی، نه تنها اراده ملی ایرانیان را بر سرنوشت خود تثبیت کرد و برای آنان، استقلال و آزادی را به ارمغان آورد؛ بلکه این بارقه امید در دل محرومان و مستضعفان جهان درخشید که بعد از قرن ها رنج و درد، جلوه ای از وعده خداوند تبارک و تعالی را شاهد باشند. حضرت امام خمینی رحمه الله در تاریخ دوازدهم فروردین ماه 1358، پس از تثبیت نظام مقدس جمهوری اسلامی، طی پیامی سراسری فرمودند: «خداوند تعالی وعده فرموده است که مستضعفین ارض را به امید و توفیق خودش، بر مستکبرین غلبه دهد و آن ها را امام و پیشوا قرار دهد. وعده خداوند تعالی نزدیک است. من امیدوارم که ما شاهد این وعده باشیم و مستضعفین بر مستکبرین غلبه کنند؛ چنان که تاکنون غلبه کرده اند».

ایمان و آگاهی

آن نیروی مردمی که بر ضد رژیم ستمگر پهلوی به پاخاست و سرانجام در دوازده فروردین 1358، جمهوری اسلامی را در ایران رسمیت بخشید، انسان هایی مؤمن به اسلام و آگاه به احکام الاهی و شریعت آن بودند که بر اثر همین آگاهی و ایمان، به حیات طیّبه ارتقا یافته بودند و چون احکام و قوانین طاغوتی را مانعی در راه حیات طیبه می دیدند، به الغای آن کمر بستند و علیه رژیم طاغوت و استکبار حامی آن شوریدند. از این رو، این مخالفت مردمی وتوده ای، به نیروی «اللّه اکبر» جریان و گسترش یافت و به نیروی خواستن «حاکمیت الاهی» به پیروزی رسید.

جمهوری اسلامی، در کلام حضرت امام خمینی رحمه الله

آن که ملت ما می خواهد، جمهوری اسلامی است، نه جمهوری فقط، نه جمهوری دموکراتیک، نه جمهوری دموکراتیک اسلامی؛ [فقط] جمهوری اسلامی.

جمهوری اسلامی، یک جمهوری متکی به ملت است که باید آزاد و مستقل باشد، و به جایی پیوسته نباشد.

در جمهوری اسلامی، زمامداران مردم نمی توانند با سوء استفاده از مقام، ثروت اندوزی کنند و یا در زندگی روزانه، امتیازی برخود قایل شوند.

با جمهوری اسلامی، سعادت، خیر و صلاح برای همه ملت است.

در جمهوری اسلامی، عدل اسلامی جریان پیدا می کند و عدالت الاهی بر تمام ملت سایه می افکند.

در جمهوری اسلامی، زورگویی نیست، در جمهوری اسلامی، ستم نیست؛ در جمهوری اسلامی، آزادی هست، استقلال هست.

جمهوری اسلامی

جمهوری م

جمهوری اسلامی در کلام مقام معظم رهبری

جمهوری اسلامی، می خواهد ایرانْ عزیز و مستقل باشد.

مجموعه قوانین در نظام جمهوری اسلامی، باید به یک قله منتهی شود و آن عبارت است از عدالت.

امروز، نظام جمهوری اسلامی ما، یکی از مقتدرترین کشورهاست.

جمهوری اسلامی، به عنوان یک پدیده نوین و بی نظیر، توانست امیدها را در دل جوامع مسلمان زنده کند.

نظام جمهوری اسلامی که خود را زیر پرچم برافراشته اسلام قرار داده، به همه موازین اسلام پای بند است.

صلاح و پیشرفت دنیا و آخرت، عزت و استقلال، رفاه مادی، رفع ظلم و بی عدالتی و تبعیض، همه در کشور ما، فقط زیر سایه اسلام و نظام جمهوری اسلامی فراهم شدنی است و بس.

جمهوری اسلامی، کشوری بزرگ، با مردمی بزرگ، با امکاناتی فراوان، با سرزندگی و نشاط فراوان، با عقبه طولانی در همه دنیای اسلام و با قدرت بازدارندگی بسیار بالاست؛ جمهوری اسلامی، قابل مقایسه با جاهای دیگر نیست.

فجر در ظلمت

جواد محدثی