کودک نافرمان

کودک نافرمان – قسمت اول

یکی از سخت‌ترین مسائل والدین این است که فرزندشان حرف آنها را گوش ندهد. کودک نافرمان اساساً سعی می‌کند هرکاری که خودش دوست دارد، انجام دهد حتی اگر به‌قیمت نادیده گرفتن نیازها و خواست‌های دیگران باشد.
او ممکن‌است به‌حرف هیچ‌کس گوش ندهد، یا اینکه فقط از بعضی افراد خاص سرپیچی کند. کودک نافرمان اغلب اصرار دارد که دیگران کاری را که او دوست دارد، انجام دهند و آماده است که برای به‌کرسی نشاندن حرف خود، به‌شدت بحث و جدل را بیندازد.
این کودکان اغلب مسئولیت اعمال‌شان را نمی‌پذیرند و دیگران را به‌دلیل اشتباهات خود، سرزنش می‌کنند. آنها به‌شدت حساس هستند و زمانی که نمی‌توانند چیزی را که می‌خواهند، به‌دست آورند، خیلی عصبانی و ناراحت می‌شوند.
از لحاظ تحولی، طبیعی است که شیرخواران وقتی گرسته هستند، غذا بخواهند و وقتی خیس هستند، ناراحت باشند و در هردوی این شرایط گریه کنند. توقعات آنها طبیعی است.
با این‌حال، وقتی که کودکان بزرگتر می‌شوند، توقع داریم که آنها یاد بگیرند و بفهمند که نیازهای ضروری آنها بالاخره تامین می‌شود و بتوانند درجه‌ای از ناکامی را که به‌سبب عدم تامین فوری نیاز آنها به‌وجود آمده، تحمل کنند.
همچنین انتظار داریم که کودکان همدلی پیدا کنند و به‌نیازهای سایر اعضای خانواده نیز توجه نمایند و درک کنند که گاهی نیازهای دیگران نسبت به‌نیاز آنها اولویت دارد.
نوپایان هم ممکن‌است ناکامی خود را با گریه و جیغ و داد ابراز کنند. با این حال، زمانی که کودک شروع به‌صحبت کردن می‌کند، یاد می‌گیرد که برای کنترل موقعیت به‌جای اعمال پرخاشگرانه‌ای که دیگران را آزار میدهد، از زبان استفاده کند.
ممکن‌است او لجباز باشد و بخواهد حرف خودش را به‌کرسی بنشاند، طوری که چهار ساله‌ها مدام می‌گویند: تو رئیس من نیستی!