﷽ 💟 چهار گنج بهشت! 💟
🌸 عن أبي سلمة بن عبد الرحمن: جَلَسَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ فَأَخَذَ عُودا يابِسا فَحَطَّ وَرَقَهُ، ثُمَّ قالَ: إنَّ قَولَ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ، وَ اللّهُ أكبَرُ، وَ الحَمدُ للّهِ، و سُبحانَ اللّهِ» تَحُطُّ الخَطايا كَما يُحَطُّ وَرَقُ هذِهِ الشَّجَرَةِ.
🌸 خذهُنَّ يا أبَا الدَّرداءِ قَبلَ أن يُحالُ بَينَكَ و بَينَهُنَّ، فَإِنَّهُنَّ الباقِياتُ الصّالِحاتُ، و هُنَّ مِن كُنُوزِ الجَنَّةِ.
💎 ابو سلمة بن عبد الرحمن: روزى پيامبر خدا نشسته بود و شاخه اى خشكيده برداشت و برگهاى آن را فرو ريخت. سپس فرمود: «گفتارِ" معبودى جز خدا نيست، و خدا بزرگتر است، و ستايشْ خداى را، و پاكا خداوند!"، گناهان را فرو مى ريزد، همچنان كه برگهاى اين شاخه فرو مى ريزد.
💎 اى ابو درداء! پيش از آن كه از گفتن اين كلمات محروم شوى (از دنيا بروى)، آنها را برگير؛ زيرا اينها اعمال نيكِ ماندگارند و از گنج هاى بهشت اند».
📚 محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج ۱ ؛ حدیث ۸۴۳
