مسجد نو (شهدا) که در قديم به «مسجد اتابک» معروف بوده است، پس از مسجد جامع عتيق، كهن ترين مسجد شيراز است. ساخت بناي اوليه اين مسجد در سال 598 هجري قمري آغاز و در سال 615 هجري قمري به اتمام رسيد. در سمت شمال و جنوب اين مسجد، رواقي بسيار بلند به ارتفاع 40 متر و پهناي 25 متر ساخته شده كه در هر طرف آن 12 طاق كم ارتفاع تعبيه شده است. در پشت رواق جنوبي، شبستاني وسيع قرار دارد كه جايگاه نماز و موعظه است. قرينه اين ايوان و طاق ها، در جهت شمالي نيز وجود دارد. ساختمان فعلي مسجد اخيرا نيز بازسازي شده است
