بيش تر مردم زاهدان از ايل بلوچ، مخصوصا طوايف «رگلي» و «نارويي » هستند، اما عده اي از مردم زابل، بيرجند، بم و كرمان نيز در اين شهرستان به سر ميبرند. مردم اين شهرستان آريايي نژاد هستند و به زبان فارسي با گويش هاي بلوچي و كرماني سخن ميگويند. قالي بافي، سوزن دوزي و حصيربافي مهم ترين صنايع دستي اين منطقه هستند. قالي هاي اين شهرستان که با طرح بلوچ و داراي نقش هاي مودخاني گلدار و گل ميان عرضه مي شوند بعد از خرما دومين قلم صادراتي زاهدان به شمار مي روند . گليم و جاجيم نيز در اين منطقه با طرح بلوچ بافته مي شود. سوزن دوزي از صنايع رايج منطقه محسوب ميشودكه فرآورده هاي آن از قبيل دستمال سفره اشارپ، آباژور و انواع پيراهن مورد مصرف مردم داخل و خارج از شهرستان قرار مي گيرد. شهرستان زاهدان به علت موقعيت ممتاز جغرافيايي و قرار گرفتن در سر شاهراه هاي پاكستان و هند، خراسان، كرمان و بلوچستان، هم چنين وجود فرودگاه و راه آهن ايران - پاكستان و داشتن مراكز آموزشي از قبيل دانشگاه، دانشسراي عالي، انستيتو تكنولوژي، مدرسه عالي بهداشت، دانشكده پزشكي، دانشگاه آزاد اسلامي و دانشگاه پيام نور مسير رشد و توسعه را به سرعت ميپيمايد. پل محرابي (زرنج)، قلعه سام، مسجد شاه علي، زيارتگاهملكسياه، شهرباستانيزرنج، كاروانسراي رباط شورگز، منار سكوت (دخمههاي زرتشتي)، پيشاوران، مسجد زرنج، مصلاي زرنج، بيمارستان زرنج، قلعه فتح، قلعه گاوك،قلعه كوهلك وتخته پل از جمله مكانهاي ديدني وتاريخي شهرستان زاهدان به شمار ميآيند .
