- دیدنی های رشت، شهر سبز (قسمت اول)
رشت یکی از شهرهای سرسبز شمالی کشورمان است که دیدنیهای طبیعی و تاریخی زیادی دارد.
رشت، مرکز استان گیلان، یکی از کلانشهرهای کشورمان است که به آن سومین شهر گردشگرپذیر ایران لقب دادهاند. این شهر به دلیل داشتن طبیعتی سرسبز، همواره یکی از مقاصد گردشگری ایرانیان در نوروز و تعطیلات تابستان است و کمتر کسی پیدا میشود که به شمال ایران سفر کند و از رشت بازدیدی نداشته باشد. اگر مقصد سفر بعی شما رشت است، این مقاله را دنبال کنید تا با دیدنیهای آن آشنا شوید.
باغ محتشم
باغ محتشم یا پارک شهر رشت، قدیمیترین پارک این شهر است. این پارک در دوران حکومت ناصرالدین شاه ساخته شده است و امروزه اصلیترین پارک رشت محسوب میشود. اکبرخان بیگربیگی که از مالکان و ثروتمندان طراز اول ایران و اجارهدار گمرکات شمال کشور در آن دوران بود، مالک و بانی اصلی ساخت این باغ زیبا است. کاشت نهالها، خیابانکشی و احداث عمارت تابستانی (عمارت کلاهفرنگی) همگی تحت نظارت اکبرخان بیگربیگی انجام شده است.
موقعیت باغ محتشم روی نقشه
بعد از درگذشت اکبرخان بیگربیگی، این باغ به تنها وارث وی، یعنی دخترش رسید. دختر او همسر پسرعموی خود، صادق خان محتشمالملک بود و پس از آن این باغ به باغ محتشم شهرت یافت. در دورهی پهلوی، دولت این باغ را در ازای بدهی مالیاتی به تصرف خود درآورد و از آن پس این باغ به عنوان پارک عمومی در اختیار استفادهی عموم قرار گرفت.
عمارت کلاه فرنگی
عمارت کلاه فرنگی در دوران قاجار در باغ محتشم ساخته شده است و همان طور که گفته شد، اکبرخان بیگلربیگی مالک آن بود. عمارت کلاهفرنگی از بیرون ۳ طبقه به نظر میرسد اما در واقع ۴ طبقه دارد. این بنا در ۲۶ آبان ۱۳۷۵ با شمارهی ۱۷۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
پارک ملت
پارک ملت پس از باغ محتشم دومین پارک بزرگ رشت است. این پارک یکی از قدیمیترین باغهای رشت به نام سیاه باغ است و درختان تنومند آن، نشان از قدمت این مکان میدهند. در سال ۱۳۷۸ این باغ بازسازی و در اختیار عموم قرار گرفت. از امکانات پارک ملت میتوان به زمینهای فوتبال، والیبال، بسکتبال، تنیس روی میز، آبنمای موزیکال، ساعت آفتابی قطبی و برکهی طبیعی اشاره کرد.
موقعیت پارک ملت رشت روی نقشه
انجمن نجوم ثاقب اسان گیلان در این پارک قرار دارد. نخستین ساعت آفتابی آنالماتیک ایران در سال ۱۳۸۱ در این پارک نصب شد. همچنین در همین سال یک مجتمع آکواریومی در این پارک به بهرهبرداری رسید. در سمت چپ ورودی پارک نیز خانهای سنتی بنا کردهاند که به عنوان مرکز اطلاعرسانی گردشگران از آن استفاده میشود.
بقعه دانای علی
دانای علی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در روستای سیاه اسطلخ رشت به دنیا آمد و گفته میشود عارفی وارسته و مردی باتقوا بود که به مقام ابدالی رسید؛ این مقام در عرفان به معنی انسان کامل است و به همین دلیل به وی لقب دانا داده بودند. گفته میشود وی طیالارض میکرد و زمانی که راز فارغ از زمان و مکان بودن او بر دیگران فاش شد، دانای علی برای همیشه ناپدید شد و برخی نیز میگویند او به دلیل همین مساله فوت کرد.
موقعیت بقعه دانای علی روی نقشه
دانای علی جایگاه ویژهای در اعتقادات مردم رشت دارد و برای زیارت به بقعهی وی در محلهی چمارسرای این شهر میروند. در سال ۱۳۲۱ هجری شمسی مهندسین شهرداری میخواستند به دلیل تعریض خیابان، این بقعه را تخریب کنند که با مخالفت مردم همراه شد و در روند عریضتر کردن خیابان، این بقعه وسط خیابان قرار گرفت.
آرامگاه میرزا کوچک خان جنگلی
میرزا یونس معروف به میرزا کوچک، یکی از دلاوران خطهی شمال کشور است که در مقابل بیگانگان قد علم کرد. این مرد بزرگ در محلهی قدیمی استادسرای رشت به دنیا آمد و در ۱۱ آذر ۱۳۰۰ از دنیا رفت. آرامگاه وی در جنوب شهر رشت، در محلهی سلیمان داراب، میان بقعه و گورستان داراب قرار دارد و یکی از جاذبههای دیدنی رشت محسوب میشود.
موقعیت آرامگاه میرزا کوچک خان جنگلی روی نقشه
بعد از انقلاب اسلامی بنای یادبودی برای میرزا کوچک خان جنگلی ساخته شود و این بنا مطابق با اصول معماری سنتی بود. مقبرهی میرزا کوچک خان جنگلی به شکل یک هشت ضلعی و به مساحت ۴۰ متر مربع و ارتفاع ۹ متر ساخته شد. این بنا از آجر، کاشی، سفال و چوب ساخته شده که همهی آنها از مصالح بومی محسوب میشود.
خیابان علم الهدی
خیابان علمالهدی رشت اولین پروژهی پیادهراه سازی شمال ایران است که در سال ۱۳۱۰ هجری شمسی با تصویب و اجازهی وزارت داخله، به منظور عمران و زیباسازی شهر، بین نظمیه و سبزه میدان احداث شد. این خیابان میدانهای شهدای ذهاب (شهرداری) و سبزه میدان را به هم متصل میکند. طول خیابان علمالهدی ۲۷۵ متر و عرض آن ۲۷ متر است که شامل ۲ پیادهروی شش و نیم متری و دو فضای سبز میشود.
موقعیت خیابان علم الهدی رشت روی نقشه
بازار بزرگ رشت
بازار بزرگ رشت یکی از بازارهای قدیمی رشت است که در مرکز این شهر قرار دارد و مساحتی بالغ بر ۲۴ هکتار دارد. این بازار شامل میدان بزرگ، میدان کوچک، چهارسوقها و کاروانسراها است و معماری این کاروانسراها یکی از جاذبههای گردشگری این بازار محسوب میشود. در این بازار ۱۴ کاروانسرا وجود دارد که در دوران قاجار و اوایل حکومت پهلوی ساخته شده و کانونهای بازرگانی این منطقه شناخته میشدند. اگر میخواهید فرهنگ مردم محلی این خطه را از نزدیک لمس کرده و با آنها ارتباط برقرار کنید، بازار بزرگ رشت گزینهی مناسبی است.
موقعیت بازار رشت روی نقشه
گوهررود
رودخانهی گوهررود یکی از دو رود شهر رشت است که به تالاب انزلی منتهی میشود. عبور این رود از دل شهر رشت، طبیعت زیبایی خلق کرده اما متاسفانه در سالهای اخیر دچار آلودگی شده است.
موقعیت گوهررود روی نقشه
سبزه میدان
سبزه میدان میدانی قدیمی در رشت است که در نزدیکی میدان شهرداری این شهر قرار دارد. در گذشته سبزه میدان بین دو محلهی استادسرا و محلهی کیاب رشت قرار داشته و سبزهزاری بود که تا محلهی چمارسرا امتداد داشت. در زمان سلطنت مظفرالدین شاه، محمد ولی خان تنکابنی به حکومت رشت منصوب شد و این سبزهزار را با باغچهبندی، خیابانبندی و درختکاری اباد کرده و نام آن را سبزه میدان گذاشت. سپس در اطراف این میدان باغ، چندین خیابان و مدرسه ایجاد شد.
موقعیت سبزه میدان روی نقشه
مجموعهی میدان شهرداری
مجموعهی شهرداری رشت در دوران پهلوی اول احداث شده است و شامل کاخ شهرداری، موزهی پست و ساختمان قدیمی هتل ایران میشود. ساختمان شهرداری و برج ساعت این مجموعه، نمادی از شهر رشت است. این مجموعه در زلزلهی منجیل در سال ۱۳۶۹ آسیب دید اما مدتی بعد مرمت شده و به حال سابق بازگشت. هر روز صبح و در برخی مناسبتها روبهروی در شهرداری داخل محوطهی میدان و در محوطهی مخصوص گروه ارکستر، موسیقی زنده توسط گروه ارکستر شهرداری رشت اجرا میشود و این یکی از بارزترین ویژگیهای شهرداری رشت است. این مجموعه در ۲۶ آذر سال ۱۳۵۶ با شمارهی ۱۵۱۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موقعیت مجموعه شهرداری رشت روی نقشه
کاخ شهرداری یا عمارت شهرداری بین سالهای ۱۲۸۶ تا ۱۳۰۵ هجری شمسی به دستور ادارهی بلدیهی رشت ساخته شد. معمار این بنا از معماری سن پترزبورگ الهام گرفته است. قبل از ساخت ساختمان بلدیه، زمین آن تپهای بود که در آن مقبرهی آقا سید ابوجعفر قرار داشت. پس از ساخت عمارت، این مقبره به حیاط عمارت شهرداری منتقل شد.
هتل ایران نیز یکی دیگر از بناهای این مجموعه است که در ۲۵ اسفند سال ۱۳۷۹ با شمارهی ۳۴۹۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
