اهواز قديمي ترين شهر خوزستان و مركز استان خوزستان است كه دركتيبه هاي باستاني از آن نام برده شده است. اين منطقه در زمان سلاطين عيلام شهريآباد و پر سكنه بوده است كه به نظر ميرسد در حملات آشور بانيپال يا اسكندر ويرانشده است. اين منطقه برخلاف ظاهر جديد آن كه از دوره ناصرالدينشاه قاجار شكل گرفتهريشهدر تمدن هاي عيلامي و اشكاني و ساساني دارد. پل سفيد(پل معلق)، پل سياه(پلپيروزي)، هتل قو، كارخانهريسندگي و بافندگي، علي بن ميزيار اهوازي، دانشكده ادبيات (سه گوش)، كاروانسرا و ساباط معين التجار، پل بند شادروان اهواز، بافت قديمي اهوازو خانه قديمي ماپار برخي از ديدني هاي اين منطقه را تشكيل مي دهند. در اهواز 50كارگاه نقره كاري موجود است كه لوازم آن با سبك مخصوص تهيه مي شودكه مورد توجهمشتريان است. عبدالغفار نجم الملك در سفرنامه خوزستان خود مي گويد: صنعت زرگري درتمام خوزستان رواج دارد، حتي در دهات و كپرهاي فقير و بيشتربراي ساختن گوشواره وآويز بيني و طوق گردن و خلخال و دست برنجي كه فقير و غني استعمال مي كنند. از ديگرصنايع دستي اهواز مي توان مسگري، نمدمالي، عبا، حصير و بوريا و گليم بافي را ذكرنمود
