اگر کسی هنگام رانندگی عجله کند، با ماشین های دیگر تصادف می کند.
اگر کسی موقع لباس پوشیدن عجله کند، دکمه هایش را جا به جا می بنددو جوراب هایش را هم اشتباهی می پوشد.
اگر موقع پوست کندن میوه عجله کند، دستش را می برد.
وقتی ما عجله می کنیم، حواسمان پرت می شود و اشتباهات زیادی انجام می دهیم.
و موقع عجله، چشم ما خوب نمی بیند، گوشمان خوب نمی شنود،
زبانمان درست نمی چرخد و فکرمان درست کار نمی کند.
آدمی که عجله می کند همیشه توی دردسر می افتد.
اما آدمی که صبور است و صبر دارد عجله نمی کند، پس خیلی راحت زندگی می کند. او خیلی بهتر و دقیق کارهایش را انجام می دهد.
حضرت محمد(ص) اهل عجله نبود. او نمازش را با عجله نمی خواند. او با عجله سوار اسب و شتر نمی شد.
او غذایش را با عجله نمی خورد. او هرگز با عجله راه نمی رفت. او ظرف آب را با عجله سر نمی کشید.
پیامبر در هیچ کاری عجله نمی کرد.او می فرمود: عجله کار شیطون است.
