بپوش و زیبا بپوش!
امام رضا (ع) توجه به لباس خوب را نوعی احترام به دیگران می دانستند
بپوش و زیبا بپوش!
دقت در سیره زندگی اهل بیت (علیهم السلام) و تأسی به شیوه رفتاری و سبک زندگی آن بزرگواران همواره می تواند ما را در رسیدن به الگوی مطلوب و اتخاد روش صحیح زندگی و رسیدن به حیات آرمانی رهنمون سازد.
امام رضا (ع) توجه به لباس خوب را نوعی احترام به دیگران دانسته و می فرمایند: لباس مظهر خارجی انسان است، نمی توان نسبت به آن بی توجه بود. حرمت مؤمن ایجاب می کند که انسان در ملاقات با او شئون خود و وی را رعایت کند و مقید باشد پاکیزه و خوش لباس باشد.
در مورد طرز لباس پوشیدن امام رضا (ع) روایات متعددی وجود دارد، از جمله محمد بن عباد، از یاران و معاصران امام رضا (ع) می گوید: پوشش ابوالحسن (ع) در طول تابستان همواره یک بوریا بود. ایشان در طول زمستان با همه عظمت و وقاری که داشتند پوششی ساده داشتند و به دور از هرگونه علامت گذاری و با این که رنگ مخصوصی داشته باشد همیشه لباس زیر به تن می کردند مگر آن که می خواستند پیش مردم و به دیدن آن ها بروند که در آن وقت بهترین لباس خود را می پوشیدند.
حرمت مؤمن ایجاب می کند که انسان در ملاقات با او شئون خود و وی را رعایت کند
اسلام دستور داده است که مؤمنان با سیمایی جذاب و آراسته در جامعه ظاهر شوند و شکوه ظاهری خود را حفظ کنند و ضمن رعایت موازین شرعی و عرفی و نیز رعایت حد اعتدال لباس زیبا به تن کنند.
امام رضا (ع) فرمود: بپوش و زیبا بپوش، زیرا جدم علی بن الحسین (ع) روپوش (عبای خز که قیمت آن پانصد درهم بود، می پوشید)، هم چنین ردای پنجاه دیناری داشت که زمستان را در آن می گذرانید و چون زمستان تمام می شد آن را می فروخت و پولش را به بینوایان می داد.
در روایتی جالب امام رضا (ع) در جواب این پرسش که چرا لباس های فاخر و گران بها می پوشید، در حالی که اجداد و نیاکان شما، پیامبر (ص) و امام علی (ع) چنین لباس های نمی پوشیدند؟ فرمود: زمان رسول خدا (ص) فقر عمومی بود و پوشش مناسب آن زمان همان بود که جد ما می پوشید ولی زمان ما رو به توسعه و گسترش است و اگر بخواهیم مانند نیاکان خود بپوشیم در نظر دیگران خوار می شویم و به ما اهانت می کنند.
در هر صورت نگاه امام رضا (ع) به مسئله لباس پوشیدن را باید نگاهی جامع و اعتدال آمیز دانست. آن جا که مربوط به خودشان بود، نهایت ساده زیستی را رعایت می کردند و آن جا که بحث احترام به دیگران مطرح بود شئونات عرفی جامعه را رعایت می کردند. از این رو در روایات داریم که امام (ع) آن گاه در اجتماع حاضر می شد، لباس معمولی و گران قیمت می پوشید و در خلوت لباس خشن و ارزان قیمت می پوشید.
امام رضا (ع) در عملی اخلاقی و معنوی نهایت توجه به پاکی لباس را اعمال می کردند و هرگاه لباس نو تهیه می نمودند، ابتدا بر ظرف آبی هر یک از سوره های توحید، قدر و کافرون را ده بار می خواندند و آب را بر لباس می پاشیدند و سپس آن را می پوشیدند و در حکمت این کار فرموده اند: این عمل باعث پاکی زندگی می شود.
منبع: ماهنامه زائر (223)، ح. پورافضلی
