1. مؤمن‌ ، مؤمن‌ واقعى‌ نيست‌ ، مگر آن‌ كه‌ سه‌ خصلت‌ در او باشد : سنتى‌ از پروردگارش‌ و سنتى‌ از پيامبرش‌ و سنتى‌ از امامش‌ . اما سنت‌ پروردگارش‌ ، پوشاندن‌ راز خود است‌ ، اما سنت‌ پيغمبرش‌ ، مدارا و نرم‌ رفتارى‌ با مردم‌ است‌ ، اما سنت‌ امامش‌ صبر كردن‌ در زمان‌ تنگدستى‌ و پريشان‌ حالى‌ است‌
(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 339)

2.  پنهان‌ كننده‌ كار نيك‌ ( پاداشش‌ ) برابر هفتاد حسنه‌ است‌ و آشكار كننده‌كار بد سرافكنده‌ است‌ ، و پنهان‌ كننده‌ كار بد آمرزيده‌ است‌
(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 4 ، ص‌ 160)

3.  از اخلاق‌ پيامبران‌ ، نظافت‌ و پاكيزگى‌ است‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 466)

4.  امين‌ به‌ تو خيانت‌ نكرده‌ ( و نمى‌كند ) و ليكن‌ ( تو ) خائن‌ را امين‌ تصورنمودى‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 466)

5.  برادر بزرگتر به‌ منزله‌ پدر است‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 466)

6.  دوست‌ هركس‌ عقل‌ او ، و دشمنش‌ جهل‌ اوست‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 467)

7.  دوستى‌ با مردم‌ ، نيمى‌ از عقل‌ است‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 467)

8.  به‌ درستى‌ كه‌ خداوند ، سر و صدا و تلف‌ كردن‌ مال‌ و پر خواهشى‌ را دوست‌ندارد
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 467)

9.  عقل‌ شخص‌ مسلمان‌ تمام‌ نيست‌ ، مگر اين‌ كه‌ ده‌ خصلت‌ را دارا باشد : از اواميد خير باشد ، از بدى‌ او در امان‌ باشند ، خير اندك‌ ديگرى‌ را بسيار شمارد ، خير بسيار خود را اندك‌ شمارد ، هرچه‌ حاجت‌ از او خواهند دلتنگ‌ نشود ، در عمر خود از دانش‌طلبى‌ خسته‌ نشود ، فقر در راه‌ خدايش‌ از توانگرى‌ محبوبتر باشد ، خوارى‌ در راه‌ خدايش‌ از عزت‌ با دشمنش‌ محبوبتر باشد ، گمنامى‌ را از پرنامى‌ خواهانتر باشد . سپس‌ فرمود : دهمى‌ چيست‌ و چيست‌ دهمى‌ ! به‌ او گفته‌ شد : چيست‌ ؟ فرمود : احدى‌ را ننگرد جز اين‌ كه‌ بگويد او از من‌ بهتر و پرهيزگارتر است‌
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 467)

10.  از امام‌ رضا ( ع‌ ) سؤال‌ شد : سفله‌ كيست‌ ؟ فرمود : آن‌ كه‌ چيزى‌ دارد كه‌از ( ياد ) خدا بازش‌ دارد
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 466)

نشانه های مومن واقعی از ديدگاه قرآن

گروه انديشه و علم: در مطلب پيش رو به بررسی برخی از نشانه های ايمان و مومن واقعی از ديدگاه قرآن پرداخته شده است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، برخی از آيات قرآن در مقام معرفی ايمان واقعی به مردم است و آنها را ترغيب می كند كه آن را به دست آورند و سعی كنند ايمانشان كامل تر شود و به مراتب نازل ايمان اكتفا نكنند.
يكی از اين آيات آيه دوم سوره انفال است:« اولين نشانه مومن واقعی آن است كه وقتی ياد خدا می شود يا خودش به ياد خدا می افتد، دلش می لرزد.»
امام صادق (ع) به ابن جندب می فرمايد: «مومنان كسانی اند كه خوف الهی در دل دارند» اين نكته ای لطيف است كه ما از آن غفلت داريم .
خوف ما از خدا، معمولا به دليل اعمال بدمان است،چون موجب عقاب و سقوط مان می شود و در واقع ما از آثار بد گناهان خودمان می ترسيم، ولی غافل هستيم از اينكه اگر كار بدی هم نكرده ايم، باز هم جای ترس وجود دارد، مثلا ترس از اينكه آنچه داريم از ما گرفته شود.
در جای ديگر قرآن كريم آمده است:«اذا تليت عليهم آياته زادتهم ايمانا » نشانه ديگر ايمان واقعی آن است كه ساكن و جامد نيست، به اصطلاح پويا و متحرك است.
وقتی آيات الهی برای چنين كسی خوانده می شود ايمان دارد و بر ايمانش افزوده می شود و خدای متعال از لطف خودش، برای هدايت او وسيله ای فرستاده و آن قرآن است.
نشانه سومی كه در قلب انسان مومن ظاهر می شود اين است كه: «علی ربهم يتوكلون» وقتی به ايمان انسان افزوده شد و خداوند را اينگونه شناخت كه كليد همه كارها به دست اوست، سر سلسله اسباب و علل به يد قدرت اوست، بر همه چيز احاطه دارد و همه چيز به اذن او تاثير می كند، اعتمادش فقط به خدا خواهد بود.
اينها سه نشانه از نشانه های قلبی و باطنی مومنان است، در اينجا به دو آيه مربوط به نشانه عملی و ظاهری اشاره می كنيم، در سوره انفال آيه سوم آمده است:« مومنان نماز را با حضور قلب به پا می دارند و از آنچه روزی آنان كرديم به فقرا انفاق می كنند.» 
در جای ديگر از قرآن آمده است: « مومنان واقعی آنان هستند كه حقا مومنند.»