از خداوند همیشه در خواست شهامت می کنم که شهامت از والاترین چیزهاست.
شهامت مهربان بودن با شخصی، وقتی حقی را از من ضایع کرده است.
شهامت خدمت کردن، وقتی آن خدمت انتخاب من نباشد اما مرا براي آن خدمت انتخاب كرده باشند.
شهامت گفتن نمی دانم، وقتی نسبت به موضوعی که از من می پرسند آگاهی ندارم.
شهامت وصل کردن و افزایش دوستی بین مردم وقتی بهایش تنهاتر شدن من باشد.
شهامت عذرخواهی پس از کار اشتباهم، وقتی بدانم عذرخواهی ام برایم مسئوليت بیشتری می آورد.
شهامت رساندن پیامی حقیقی، به دیگری وقتی منافع شخصی مرا به خطر بیندازد.
شهامت گفتن حقیقت، وقتی بفهمم سخن قبلی مرا نقض می کند.
شهامت بخشیدن دیگران، وقتی مرا دوست ندارند.
شهامت خیر رساندن به دیگران، وقتی اندیشه کژی از من دارند.
شهامت در آغوش كشيدن شخصي كه دشمن مرا در آغوش مي كشد.
شهامت پذیرفتن نواقصم وقتی کمالاتم فقط در چشم دیگران است.
شهامت چشم پوشی از ضعف هاي ديگری، وقتی همه ضعف هایش را می دانم.
شهامت تجسس نکردن در زندگی دیگری، وقتی برایم منافع شخصی دارد.
شهامت ماندن در مسیر ، وقتی اکنونش متلاطم و آينده اش نامعلوم باشد.
شهامت از خود دور نكردن شخصي كه نيش مي زند، وقتي مي دانم دور كردنش برايش خطرات زيادي دارد.
شهامت اجازه دادن به ديگران، تا آنها هم همان مسيري را كه تو طي كرده اي، به دلخواه خود طی كنند.
شهامت عشق دادن به کسی که پذیرای عشق من نیست.
فراز قورچیان
