ور رفتن با موها، جویدن ناخن، فرو کردن انگشت در بینی و به دهان بردن پیراهن تنها معدودی از بی‌شمار عادتهای ناخوشایندی هستند که یک کودک 6 ساله ممکن است داشته باشد. فرزندتان قصد اذیت کردن شما را ندارد. چنین عادت هایی برای او شیوه مقابله با استرس است. گوشزد کردن مداوم به کودک برای ترک عادتی که دارد در واقع نتیجه عکس می‌بخشد. این کار تنها توجه منفی به عادت را در پی دارد که موجب می‌شود کودک بیشتر عصبی شده و بیش از پیش به آن عادت خو بگیرد. در عوض، می‌توانید با آرامش بیشتری با او صحبت کنید. عادات فرزندتان را برایش تشریح کنید و دلایل منطقی را که برای یک کودک 6 ساله واضح و قابل فهم باشد برای ترک آن ذکر کنید؛ مثلاً می‌توانید به او بگویید که « اگر انگشتj را در بینی ات فرو کنی مریض می‌شود » یا « موهایت را خیلی وقت است که کوتاه نکرده ای اما اگر زیاد باهاش وربری مجبور هستیم کوتاهش کنیم چون که این کارت مؤدبانه نیست».
لیستی از کارهایی را که می‌تواند به فرزندتان در کنترل عادت‌های ناخوشایندش کمک کند، تهیه کنید. به طور مثال، وقتی که کودکتان پیراهنش را به دهان می برد با چشمک زدن رمزی یا علامت دست او را از این کارش مطلع کنید یا او را مورد تشویق قرار دهید؛ « اگر بتونی یک ماه پیرهنت را به دهان نبری ، برات همان پیراهن ورزشی را که می‌خواستی می‌خرم». 
کودک وقتی که بزرگ تر می شود شیوه های جدیدی را برای مقابله با اضطراب فرا می‌گیرد و عادت های ناخوشایندش به مرور از بین می روند. فشاری که از جانب همسالان به کودک وارد می شود نیز مؤثر است. بسیاری از کودکان همکلاسی خود را که انگشت در بینی اش می کند مورد تمسخر قرار می دهند.

زندگی شما در این دوران
اکنون وسیع تر شدن دایره توجه فرزندتان به وی این امکان را می دهد که موضوع و محتوای یک بازی را در طی چند روز یا چندین ملاقات با همبازی هایش گسترش دهد. بنابراین، سعی کنید جایی را در خانه  برای فرزندتان در نظر بگیرید تا بتواند چیزهایی را که بر روی آنها کار می کند در آنجا جا بگذارد (به طور مثال، طراحی‌‌ها، قلعه یا خانه عروسکی و یا خانه‌سازی آجری)  

 کودک 6 ساله شما در این مرحله
حتی کسانی که به راحتی خوابشان می گیرد هم گاهی اوقات دچار بی خوابی می‌شوند. ممکن است فرزندتان به محض این که سرش را بر بالش گذاشت، تمامی اضطراب های آن روز ذهنش را به خود مشغول کنند. آیا حتی وقتی که از خوابیدن می‌ترسد هم باید به جای خواب خود برود؟ اگر برادرش بفهمد که توپش را گم کرده است، چه می‌کند؟ این اضطراب را به بدن در حال رشد و روز پرمشغله اش اضافه کنید. اگر فرزندتان از رفتن به رختخواب امتناع می‌ورزد، دلیل این کار را ازش بپرسید. او ممکن است دلیل دیگری را بیاورد؛ شاید او خسته نیست یا از تاریکی می‌ترسد. فعالیت فیزیکی بیشتر، کم کردن مصرف کافئین یا برطرف کردن ترس  می‌تواند به او کمک کند تا به خواب برود. 
اغلب کودکان به خوبی به ساعت تعیین شده برای رفتن به رختخواب پاسخ می‌دهند. حدود یک ساعت مانده به وقت خواب فرزندتان، به او اجازه ندهید تلویزیون ببیند، بازی های رایانه ای بکند و فعالیت شدید داشته باشد؛ چرا که این چیزها به جای آرام کردن کودک موجب هیجان زدگی بیشتر و بی‌خوابی او می‌شوند. ممکن است فرزندتان ترجیح دهدبرایش کتاب بخوانید یا در آغوشش بگیرید و با او صحبت کنید. صحبت کردن روشی عالی برای درک کردن او و زمانی مناسب برای او است تا خود را از زیر بار نگرانی هایی که ممکن است بیدار نگهش داشته باشند، خارج کند. 

زندگی شما در این دوران
آیا می‌خواهید وقت بیشتری را در کنار خانواده سپری کنید؟ بعضی از خانواده ها در طول هفته یک شب را صرفاً به خانواده اختصاص می‌دهند و در آن همه مشغله های شخصی و کاری خود را کنار می‌گذارند. بعضی دیگر از خانواده ها در هفته شب های خاصی را به سینما یا رستوران می‌روند. شاید شما بخواهید شیوه مدرن را انتخاب کنید: شب بدون وسایل برقی؛ در این شب در حالی که اعضای خانواده با هم بازی می‌کنند یا قدم می زنند، کامپیوتر، تلویزیون،آیفون و هر نوع وسیله برقی دیگری باید برای مدت زمان مشخصی خاموش شود.