چند سالی است در روز 25 بهمن یعنی روز 14 فوریه روز ولنتاین و خرید و هدیه گل و عروسک، شکلات و کارت تبریک و ... در کشور عزیزمان باب شده است.
اکثر جوانان عزیزمان بدون اطلاع و آگاهی از اینکه اصلاٌ بدانند این ولنتاین چیست، فقط می دانند که باید برای کسانی که دوست دارند هدیه بخرند و با این کار بر علاقه ی خود بر آن فرد تأکید ورزند.
در این روزها اگر به مغازه های شهرمان سری بزنیم، مملؤ از جعبه های خوشگل کادویی، عروسک، شکلات و انواع و اقسام هدایای گول زننده است، خلاصه در شهر غوغایی به پا شده.
انتخاب روزی به عنوان روز دوستی و عشق در سال کار بسیار قشنگی است، بهانه ای است که ما بتوانیم یک بار دیگر علاقه خود را به کسی که دوستش داریم نشان دهیم که عروسک و گل و کادو همه بهانه ی عشق اند. آنچه پشت پرده ی ولنتاین را از این روزها بیشتر نمایان می کند تلاش برای از هم پاشیدن بنیان خانواده ها، جلوگیری از ازدواج و ترویج دوست یابی و دوست گزینی به جای انتخاب همسر و تشکیل خانواده است.
حقیقت ولنتاین چیست؟
ولنتاین در واقع یک مناسبت غربی و فرهنگ وارداتی است که چند سالی است میان جوانان باب شده است و همه ساله در روز 25 بهمن ماه همراه با آداب و رسوم به خصوصی برگزار می گردد. جشنی همراه با هدیه دادن و دوستی و عشق ورزیدن به نامحرم و جنس مخالف که در واقع فرصتی است تا دوستی های خیابانی از سوی متولیان ابتذال، هویتی پوشالی پیدا نماید.
این که این روز چه تاریخچه ای دارد و بر اساس چه رویدادی گرامی داشته می شود، نکته ای است که همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد و منابع مبدع آن و نه پیروانشان اطلاعات موثقی برای پایه و اساس آن ندارند و تنها قصه ای ساخته ای و تایید نشده محملی برای گرامیداشت این روز عنوان شده و جالب این جاست که بسیاری از جوانان وطنی بدون اطلاع از ریشه ی این افسانه ی ساختگی پیرو این فرهنگ وارداتی شده اند و قصه ی آن از این قرار است:
زمانی فرمانروای روم باستان برای حفظ آمادگی سربازانش از ازدواج آنها جلوگیری می کرده است، به این دلیل که ازدواج باعث سستی آنها خواهد شد. در این بین کشیشی به نام ولنتاین مبادرت به عقد سربازان با درختان می نموده است که پس از اطلاع فرمانروا، به زندان می افتد و کشیش در زندان عاشق دختر زندانبان شده و خطاب به وی کارت هایی را می نوشته است و عاقبت در روز 14 فوریه به دستشاه و به جرم اقداماتش اعدام شده و توسط غربی ها شهید عشق نامیده می شود. اما آنچه باعث شده تا این افسانه به شدت توسط رسانه های خارجی و در تمام دنیا تبلیغ شود درون مایه ی ضد فرهنگی این جریان است که مبنایی برای رواجفرهنگ بی بند و باری و ابتذال است و هر ساله تحت عنوان روز عشق انواع و اقسام اعمال ناپاک و خلاف اخلاق در پوشش پاک عشق و محبت انجام می گیرد.
نکته ای که باید مئنظر داشت، این است که این روز را که یک فرهنگ و شعار غربی است نباید برای خودمان مبنا و الگو قرار دهیم و به مرور آن را بین خودمان و در جامعه به عنوان یک سنت و یک فرهنگ جا بیندازیم که این ناپسند و قبیح است. این گونه تقلید از غرب همیشه مورد انتقاد بزرگان دین بوده است.
"در اصول زندگی و سنن اجتماعی از خوردنی و نوشیدنی و پوشیدنی گرفته تا نکاح و مسکن و ...تقلید کورکورانه و چشم به دروازه ی غرب دوختن و هیچ استقلال و اراده ای از خود ندانستن، عجیب است. این گونه افراد هرچه می کنند از خود نمی پرسند که چرا می کنند به مانند بزی هستند که وقتی بپرسی چرا از نهر پریدی جز اینکه بگوید چون دیگران پریدند پاسخی ندارند." ترجمه تفسیر المیزان
"باید از فرهنگ غرب گریخت چرا که فرهنگ غرب، فرهنگ برنامه ریزی برای فساد انسان است و فرهنگ دشمنی و بغض با ارزشها و درخشندگی ها و فضیلت های انسانی است" مقام معظم رهبری 15/9/86
بنابراین به جای روز ولنتاین غربی می توان روز ازدواج حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و حضرت علی علیه السلام، روز اول ذی الحجه را مبنا قرار داد این پدیده در فرهنگ و تاریخ ما وجود دارد اما درست و پررنگ به جوانان معرفی نشده است مانند روز مادر، روز پدر، روز ولادت حضرت معصومه علیها سلام به نام روز دختر،اینها تنها نمونه ای از فرهنگ مذهبی ماست که نه تنها افسانه نیست و قصه سازی نشده است بلکه ریشه در باورها و مذهب ما دارد و حتما می تواند به استحکام خانواده و عشق حقیقی مراه با هویت کمک کند.
نکته ی قابل تامل این است که مسئولین فرهنگی ما نه تنها سعی در فرهنگ سازی صحیح، گسترده، به جا، مستمر و خلاقانه برای گسترش آیین ها و باورهای مذهبی مان به عنوان جایگزین این فرهنگ وارداتی ندارند، بلکه بعضاً نسبت به این پدیده که اتفاقاً گسترش بسیار زیادی هم به دلیل اطلاع رسانی نادرست از سوی ما و اطلاع رسانی گسترده از سوی شبکه های ماهواره ای پیدا کرده است، سکوت کرده اند.
