با روشن کردن دستگاه نخستین تغییر قابل مشاهده حضور سه دسک تاپ مختلف با امکان جایگذاری Widget های گوناگون است که البته پیش از این تا حدود زیادی در مدل هائی همچون خانواده N97 نیز مورد استفاده قرار گرفته بود. سه دسک تاپ مختلف حاضر در این قسمت به راحتی هرچه تمام تر با اسکرول کردن دست رو به چپ و راست قابل دسترسی هستند و برای رسیدن به یک دسک تاپ مشخص نیازی به بازگشت مسیر رفته شده نیست و با ادامه اسکرول به همان سمت می توان به دسک تاپ های قبلی دست پیدا کرد.
در زیر صفحه نمایش سه نقطعه سفید رنگ دیده می شود که علاوه بر یادآوری موقعیت دسک تاپ امکان جابجائی سریع بین دسک تاپ ها با لمس این ناحیه را نیز فراهم می آورد. Context Menu های حاضر در زیر این قسمت شامل Option برای تغییرات گسترده در Widget ها در سمت چپ و گزینه Call برای برقراری تماس در سمت راست می شود. برای تغییر مکان هر ویجت نخست می بایست گزینه Edit در Option را فشار داد و سپس بصورت دلخواه آن Widget را در فضاهای در دسترس در آن دسک تاپ Drag نمود البته امکان Drag کردن یک Widget از یک Home Screen به دیگری وجود ندارد و برای این کار باید ابتدا آن را از یک دسک تاپ حذف کرد و سپس بصورت دستی در دیگری اضافه نمود.
از دیگر موارد حاضر در این بخش علاوه بر ساعت، تقویم، نام اپراتور، نام پروفایل، و نشانگرهای باتری و آنتن باید به چهار میانبر برنامه های دلخواه در بالای این قسمت اشاره کرد که البته برای ویرایش و جایگزین کردن اپلیکشین دیگری به این لیست چهارگانه باید از طریق منوی جداگانه Shortcuts و به شیوه سنتی نوکیا در این قسمت اقدام نمود. امکان نمایش افقی صفحه Home Screen با چرخاندن گوشی نیز در این قسمت وجود دارد. با لمس آیکون باتری در بخش بالائی این قسمت علاوه بر نمایش تمامی شبکه های Wi-Fi در دسترس و دیگر گزینه های ارتباطی همچون USB، یک ساعت بزرگ نیز در اختیار کاربر قرار می گیرد که بوسیله آن می توان به راحتی و از همین قسمت به تنظیم آلارم دستگاه پرداخت.
در یک نگاه صفحه Styand-by در سیمبین جدید تغییرات مناسب و راضی کننده ای را به خود دیده است اما از نگاهی دیگر همچنان نکات منفی مشخصی در این بخش دیده می شود یکی از این موارد، ابعاد بسیار بزرگ Widget های بکار گرفته شده در این قسمت است که علیرغم صفحه نمایش بزرگ N8 تنها با حضور چهار یا پنج Widget کل صفحه پوشیده شده و نه تنها گزینه های در دسترس کاربر محدودتر می شود بلکه فضای لازم برای Sweep کردن و جابجائی میان این Home Screen ها نیز بیش از پیش کاهش می یابد که این موضوع به راحتی می تواند منجر به کلیک اشتباهی بروی یک ویجت در حین اسکرول شود. از جمله دیگر نکات منفی این قسمت می توان به محدودیت تعداد Home Screen ها به سه عدد و محدودیت تعداد Widget ها اشاره کرد.
در کل با اینکه صفحه Stand-by در سیمبین جدید تغییرات رضایت بخشی را تجربه کرده است اما هنوز در قیاس با رقیبی همچون آندروید با صفحه Stand-by مجهز به Live Wallpaper و 9 عدد Home Screen جداگانه به میزان قابل توجهی ضعیف تر به نظر می رسد که این ضعف نوکیا با توجه به این واقعیت که صفحه Stand-by برای اکثریت قاطعی از کاربران حکم مهمترین قسمت گوشی را دارد، در آینده می تواند تاثیر منفی بروی فروش این گوشی برجای بگذارد.
با فشردن تک کلید حاضر در زیر صفحه نمایش به منوی اصلی دستگاه وارد می شویم جائیکه صحنه کاملا آشنائی برای کاربران سیمبین در تمامی رده ها اعم از لمسی یا غیر لمسی به چشم می خورد: چینشی ماتریسی که در حالت عمودی با 4 سطر و 3 ستون مرتب شده و در حالت افقی به شش ستون و دو سطر تغییر شکل پیدا می کند. آیکون های حاضر در این قسمت از همان طراحی کلاسیک همیشگی برخوردارند و بازهم همچون گذشته بر بالای برنامه های در حال اجرا دایره سبز رنگی برای یادآوری کاربران به چشم می خورد.
Music Player دستگاه نیز همچون بسیاری دیگر مدل های قبلی سیمبین همواره در حالت اجرا باقی می ماند و تنها می توان آن را Hide کرد. Scroll سریع و بی نقص در میان منوها و امکان ادیت آیکون ها به راحتی هرچه تمام تر با Drag کردن و جابجائی سریع آنها که با افکت های گرافیکی زیبائی نیز همراه است دیگر نکات مثبت منوی اصلی دستگاه را تشکیل می دهند. برای بستن برنامه های در حال اجرا می توان همچون همیشه از فشردن طولانی مدت کلید Menu و احضار Task Manager برای بستن تکی یا گروهی برنامه ها سود جست در این منو که بصورت pop up ظاهر می شود برنامه های در حال اجرا با Thumbnail کوچکی همراه با یک X بزرگ در گوشه بالای آنها به نمایش در می آیند که فشردن این X تنها کاری ست که برای بستن برنامه ها می بایست انجام داد.
یک نکته نسبتا منفی در این قسمت وقتی ست که قصد بستن گروهی برنامه ها را داشته باشیم در این حالت بعلت زمانی که صرف بستن هر برنامه می شود و با توجه به اینکه لیست برنامه های در حال اجرا با بستن هر برنامه یکی به سمت چپ شیفت پیدا می کند ممکن است بجای بستن یک برنامه اشتباها برنامه دیگری که در لیست بعد از برنامه قبلی قرار گرفته را احضار نمود اتفاقی که البته به مرور با عادت کردن به سرعت بستن برنامه ها توسط گوشی مرتفع می شود. در هنگام حضور در منوهای داخلی و استفاده از Application های مختلف همچون گالری تصاویر زدن کلید منو در زیر صفحه نمایش منجر به بازگشت به صفحه Stand-by می شود. در مجموع با اینکه پردازنده جدید 680 مگاهرتزی ARM11 گوشی که این بار به چیپ ست پردازش گرافیکی نیز مجهز شده است محیط نسبتا روانی را در مقایسه با نسل های قبلی سیمبین ایجاد کرده است اما هنوز هم تاخیرهای گاه و بیگاه در جای جای منوها دیده می شود.
نکته منفی قابل ذکر دیگری که البته در سیمبین های لمسی و غیر لمسی همواره دیده می شود استفاده از منوهای تو در تو برای انجام اعمال ساده و در عین حال بسیار ضروری ست که وقت و انرژی کاربر را کاملا مصروف خود می سازد از جمله این موارد می توان به نحوه اضافه کردن میابرهای چهارگانه به صفحه اصلی، حذف کردن آیتم ها در یک لیست (مثلا ایمیل که در شش مرحله انجام می شود!) و یا نحوه جابجائی آیکون ها در منوی اصلی اشاره کرد که تقریبا همگی به فشردن کلید منو و رفتن به یک منوی خاص وابسته بوده و تاچ صفحه نمایش در کوتاه کردن این دستورات تکراری که تقریبا از زمان ارائه سیمبین غیر لمسی 9.1 تا بحال بدون تغییر مانده اند اغلب هیچ نقشی را بازی نمی کند.
از دیگر گزینه های سخت افزاری بهبود یافته در N8 باید به سایز 256 مگابایتی RAM که پس از لود شدن سیستم عامل در حدود 135 مگابایت آن برای اجرای برنامه ها خالی ست و حافظه 512 مگابایتی فلش اشاره کرد که از این آخری نیز چیزی حول و حوش 185 مگابایت در اختیار کاربر قرار دارد، اشاره کرد که هر دو با اینکه در گروه Symbian اعداد کاملا بهبود یافته ای به حساب می آیند اما مقایسه آنها با حافظه های بسیار بالاتری که در اسمارت فون های رقبا دیده می شود امتیاز چندان بالائی برای N8 به همراه ندارد البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که Symbian^3 با وجود همین حافظه ها و با در نظر نگرفتن برخی تاخیرهای معمول، نسبتا روان و رضایت بخش عمل می کند. حافظه داخلی N8 برابر 16 گیگابایت است که با کمک کارت Micro SD تا 32 گیگابایت دیگر امکان افزایش دارد.
یکی از کامل ترین بخش های سیمبین های نوکیا دفترچه تلفن آنهاست که همواره در سطح بالاترین نمونه های رده اسمارت فون از آن یاد می شود در این این قسمت جزئیات بسیار زیادی برای کنتاکت ها در حین اضافه شدن به دفترچه تلفن در دسترس قرار دارد که به سختی می توان به از قلم افتادن کوچکترین اطلاعاتی در این لیست فکر کرد. این حجم وسیع اطلاعات با آنکه در نگاه اول نکته کاملا مثبتی به نظر می رسد اما با نگاهی دقیق تر به این گزینه ها در خواهیم یافت که بیش از 90 درصد کاربران هیچگاه از این گزینه های گیج کننده برای افزودن یک نام و یک شماره نا قابل به این لیست استفاده نمی کنند و این همه اطلاعات تنها به سردرگمی کاربران می انجامد خوشبختانه نوکیا این موضوع را پیش از ما دریافته است و دفترچه تلفن بکار گرفته شده در N8 با اینکه همچنان همان اطلاعات وسیع را در خود حفظ می کند اما بصورت پیش فرض این اطلاعات را به نمایش نمی گذارد و چند گزینه اصلی مورد نیاز تنها حاضران دفترچه تلفن هستند و دیگر اطلاعات ریز و جزئی به درون منوها منتقل شده اند. ظاهر دفترچه تلفن البته تغییر چندانی نکرده و با ساختاری نسبتا مشابه با Symbian ورژن پنج روبرو هستیم و همچون قبل می توان بصورت همزمان کنتاکت های حاضر در حافظه داخلی و حافظه سیمکارت را یک جا مشاهده کرد. با گشودن هر کنتاکت جداگانه علاوه بر تصویر شخص و گزینه هائی برای برقراری تماس صوتی و تصویری یا فرستادن پیام، گزینه جدیدی با نام Social Network بر بالای لیست ظاهر می شود که بوسیله آن و در طی چند مرحله با Sign in کردن در شبکه های اجتماعی همچون فی..س بو..ک و تو..ئیت..ر می توان فرد مورد را یافته و به لیست اطلاعات آن شخص اضافه کرد. این پروسه اندکی بیش از حد انتظار طولانی و وقت گیر است مخصوصا اگر در این بین از کلید Back نیز استفاده کنید که این باعث می شود این اپلیکیشن بار دیگر اقدام به Sign in کردن نموده و زمان را طولانی تر کند از دیگر موارد نچندان مثبت مچ نبودن گاه و بیگاه سایز عکس اضافه شده از شبکه های اجتماعی با سایز در نظر گرفته شده برای آن در این بخش است.
N8 در وظیفه اصلی خود یعنی برقراری تماس نیز بسیار موفق عمل کرده است جائیکه علیرغم عدم حضور قابلیت Noise Cancelling با صدای شفاف و کاملا بلندی در هر دو سوی تماس روبرو هستیم. شماره گیری هوشمند دیگر نکته مثبت قابل اشاره در این قسمت است که با گرفتن اولین شماره ها دفترچه تلفن را برای تمامی گزینه های عددی و حروفی جستجو کرده و نتایج را به سرعت به نمایش می گذارد. قابلیت تماس ویدئویی از طریق اتصال Wi-Fi نیز در N8 حضور دارد هرچند که این قابلیت ظاهرا کاربرد چندانی برای بسیاری از کاربران ندارد. صدای زنگ گوشی نیز به لطف اسپیکر قدرتمند دستگاه در بخش پشتی که برخلاف ظاهر کوچک خود صدای بلندی ایجاد می کند، در سطح کاملا رضایت بخشی قرار گرفته است.
نکته قابل توجه در منوی پیام های گوشی، صفحه کلید عجیب و غریبی ست که در حالت عمودی برای آن در نظر گرفته شده است جائیکه علیرغم سایز بالای صفحه نمایش که به راحتی امکان جایگذاری یک صفحه کلید QWERTY عمودی را در این قسمت می دهد، نوکیا تصمصم گرفته تا از یک صفحه کلید عددی Multi-tap در این حالت استفاده کند که همچون صفحه کلیدهای عددی فیزیکی برای وارد کردن یک حرف می بایست چندین بار عدد متناظر با آن حرف را فشرد! تصمیم عجیبی که علت آن را باید از نوکیا پرسید. در حالت افقی اما ماجرا به خوبی پیش می رود و یک صفحه کلید 4 ردیفه و 39 کلیدی QWERTY کامل عملکرد مناسبی را در حین تایپ ایجاد می کند در این قسمت نیز اما با تاخیرهای اندکی روبرو هستیم که به احتمال قریب به یقین در فیرم ویر های آینده تصحیح خواهد شد.
نوکیا همچنین قول بکارگیری قابلیت Swype یعنی تایپ بدون برداشتن دست از روی صفحه نمایش و رفتن از یک حرف به حرف دیگر را به کاربران خود در این قسمت داده است. ساختار کلاسیک منوی پیام ها کاملا در سیمبین جدید دست نخورده باقی مانده و تمامی مراحل ضروری در حین فرستادن پیام در نسخه های قبلی سیستم عامل (حتی نمونه های غیر لمسی) در اینجا نیز مو به مو اجرا می شود. در منوی پیام های دستگاه همچون قبل امکان افزودن بدون دردسر ایمیل های معروفی همچون هات میل، یاهو، جیمیل و یک اکانت Exchange وجود داشته و وارد کردن user name و password تنها مراحل مورد نیاز برای اضافه کردن اکثر ایمیل ها به این قسمت است.
تنها شبکه های اجتماعی در دسترس در این بخش به فی..س بو..ک و تو..ئیت..ر محدود می شود که برای استفاده از آنها لازم است که ابتدا به اکانت کاربری در Ovi لاگین نموده و سپس به صفحه ساده ورود اطلاعات فی..س بو..ک و تو..ئیت..ر وارد شد در این قسمت و پس از لاگین کردن، در یک لحظه تنها یک پست آپدیت می شود و از این گذشته امکان فرستادن مستقیم عکس گرفته شده از دوربین به این دو شبکه اجتماعی وجود ندارد.
مرورگر اینترنت بکار گرفته شده در نوکیا N8 برخلاف رقبای سر سختی همچون خانواده آیفون و لیست بلند بالای گوشی های آندرویدی که همگی بر بستر WebKit توسعه یافته اند، گونه متفاوتی از این نرم افزار را به نمایش می گذارد که از لحاظ سرعت به راحتی در کنار دیگر بزرگان این بخش قرار می گیرد علاوه بر این حضور قابلیت Pinch to Zoom و پشتیبانی از فلش، حداقل بروی کاغذ مرورگر حاضر در N8 را در صدر بهترین نمونه های قابل ذکر قرار می دهد.
اما در حین استفاده از مرورگر اینترنت علیرغم سرعت بالا، اوضاع اندکی در جنبه های دیگر با حالت نظری متفاوت است بعنوان مثال قابلیت Pinch to Zoom به هیچ عنوان از دقت و سرعت بالائی برخوردار نیست و پرش تصویر و اشتباه در زوم پدیده ای کاملا نرمال در حین استفاده از دو انگشت در حین زوم به شمار می رود. نکته دیگر به حالت زوم تک انگشتی و اصطلاحا Double tap to zoom باز می گردد که در این حالت تنها گزینه های در دسترس ضربه زدن دوگانه (Double tap) برای زوم در محتوا و تکرار همین عمل برای خروج از محتواست البته در حین زوم اولیه امکان افزایش بسیار اندک زوم وجود دارد اما همچون آیفون محتوای زوم شده خود را با صفحه نمایش هماهنگ نمی سازد.
دیگر قابلیت بحث برانگیز در مرورگر گوشی، پشتیبانی فلش در آن است جائیکه با استفاده از Flash Lite 4.0 امکان نمایش محتوای Flash 10 در N8 ایجاد شده است این قابلیت با اینکه در بسیاری از موارد به خوبی از عهده انجام این کار بر می آید اما در برخی از سایت های سنگین که تقریبا بطور کامل با فلش طراحی شده اند، N8 با مشکل جدی در پخش روان و بدون پرش اینگونه سایت ها روبرو ست علاوه بر این همچنان امکان نمایش نسخه HTML5 سایت یو..ت..یوب که در خانواده آیفون ها و مدل های آندروید پشتیبانی می شود در N8 وجود ندارد.
حضور گزینه ای برای غیر فعال کردن فلش برای لودینگ سریعتر سایت ها از مواردی ست که می تواند در آپدیت های آینده این مرورگر در نظر گرفته شود. از موارد فنی حاضر در مرورگر که بگذریم ظاهر این قسمت نسبت به قبل تغییر چندانی را تجربه نکرده است جائیکه همچنان گزینه های بسیار معدودی پیش چشم کاربر قرار گرفته و تقریبا همه چیز به درون منوهای تو در تو منتقل شده است در اینجا و در حین لودینگ یک وب سایت و برای استفاده از تمامی فضای صفحه نمایش حالت این قسمت بصورت خودکار به نمایش تمام صفحه تغییر می کند و تنها کنترل در دسترس کاربر یک فلش دو سر در پائین صفحه است که با زدن آن منوهای مرورگر به نمایش در می آیند تصمیم عجیبی که تنها برای یک Reload کردن ساده صفحه، چندین و چند مرحله را پیش روی کاربر می گذارد (زدن فلش دو طرفه برای ظاهر شدن منوها، زدن منوی Option برای نمایش کل تنظیمات، ورود به تب Menu برای نمایش دستورات و در نهایت یافتن آیکون Reload) طی تمامی این مراحل در حالیست که اغلب دیگر مرورگرهای محبوب بازار آیکون Reload را بعنوان یکی از اصلی ترین کنترل های این قسمت در صفحه اصلی مرورگر قرار داده اند.
اما جدا از موارد گفته شده نکات مثبت متعددی نیز در این مرورگر به چشم می خورد که سرعت بالا، امکان افزودن مستقیم فید یک سایت به صفحه Stand-by، نمایش Thumbnail از وب سایت های استفاده شده در History، دقت در حفظ فرم وب سایت ها و بلاخره امکان جستجوی مستقیم در گوگل و بینگ از جمله این موارد مثبت به حساب می آیند.
پایان قسمت سوم
