امام علی علیه السلام در خطبه 69 نهج البلاغه می فرمایند:
و اکظم الغیظ و تجاوز عنه المقدرة و احلم عند الغضب ...
حضرت می فرماید 4 نکته را رعایت کن تا تضمین کنم عاقبت بخیر شوی! حال مو شکافانه به کلام ایشان دقت می کنیم، به واژه ها، کلمات و عباراتی که زبان در بیانش الکن است.
معنای کظم : درقدیم چون لیوان نبود با مشک آب می نوشیدند. هنگام آب خوردن گلوی مشک را سفت می کردند که آب یکباره بیرون نریزد. به این گرفتن گلوی مشک عرب زبانان «کظم »می گویند. چرا امام این لفظ را انتخاب کرده اند؟ (حتماً منظوری در اینجا نهفته است خوب بیندیشیم !) یعنی باید ما هم گلوی نفس خود را محکم بگیریم و خوب کنترل کنیم تا از دستمان خارج نشود و خرابی و خفگی ایجاد نکند. زیرا همان طور که رها شدن دهانه مشک، هدر دادن آب را به دنبال دارد (که آن آب مایع حیات است و از طرفی بسیار با ارزش)، رها شدن نفس نیز رفتارهای ناشایست به همراه می آورد. همان طور که به جاست جلوی نَفَس مان را بگیریم باید جلوی نفس مان را هم بگیریم. آزاد گذاشتن تمنیات نفسانی و برآوردن خواسته های آن همیشه لذت بخش نیست چرا لذت آنی و مقطعی، مکافات و کیفرهای سخت دنیوی و اُخروی را به همراه دارد.
