0

منظور از اين حديث «نحن صنائع ربنا و الخلق بعد صنائعنا … » كه از امام زمان(علیه السلام) در توقيعي

 
salamat595
salamat595
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1391 
تعداد پست ها : 19536
محل سکونت : مازندران

منظور از اين حديث «نحن صنائع ربنا و الخلق بعد صنائعنا … » كه از امام زمان(علیه السلام) در توقيعي

نقل شده است معاويه نامه‌اي به اميرالمؤمنين(علیه السلام) نوشت که: فلاني و فلاني بر تو مقدم هستند و اولويتي بر آن‌‌ها نداري. حضرت در جواب نوشت:

اگر خداوند از خودستايي نهي نکرده بود، بعضي از فضايل خودم را بيان مي‌کردم، تا بداني چه کسي مقدم است و چه کسي فضيلت دارد: خداوند، ما را خلق کرد و بعد، مردم را به خاطر ما خلق کرد. [1]

در روايات ديگري به اين مضمون و مطلب اشاره شده است؛ مانند «لولاک لما خلقت الأفلاک»، که خطاب به پيامبر اکرم(صل الله علیه و اله و سلم) است؛ يعني، اگر وجود تو نبود، افلاک و موجودات را خلق نمي‌کردم. اميرالمؤمنين(علیه السلام) نمي‌خواهد بگويد خدا، ما را خلق کرد و ما، ديگران را آفريديم تا خالق مردم باشيم؛ بلکه مي‌فرمايد: «ميوه سرسبد خلقت ما هستيم و ما از ديگران افضل هستيم».

شارحان و مفسران کلام حضرت علي(علیه السلام) در اين بارة به طور مفصل بحث کرده‌اند. بايد توجه داشت که در کلام حضرت علي چنين آمده است: «صنائع لنا»، نه اينکه «صنائعنا» و معناي اين دو جمله، فرق مي‌کند.

همچنين اين حديث را مرحوم شيخ طوسي در کتاب الغيبة [2] از ابو عمرو عمريّ از امام زمان(علیه السلام) نقل کرده که بخشي از آن حديث اين است:

 نحن صنائع ربنا و الخلق بعد صنائعنا  ‌؛

ما دست پرورده‌‌هاي پروردگاريم و ساير مخلوقات خداوند، دست پرورده‌‌هاي ما هستند.

دو تفسير در اين باره وجود دارد که مانعي در جمع اين دو نيست. در ذيل به آن‌‌ها اشاره مي‌کنيم:

1. همانا اهل بيت(علیه السلام) در عقايد و اعمال ديني، نيازمند مردم نيستند و آنچه از جانب خداوند به واسطه پيامبر(صل الله علیه و اله و سلم) به آنان رسيده است، آن‌‌ها را کفايت مي‌کند؛ در حالي که امت در اين امور، به اهل بيت محتاج (علیهم السلام) هستند و تنها رجوع به کتاب و سنت، آنان را کفايت نمي‌کند.

2. نعمت‌هاي خداوند بر اهل بيت(علیهم السلام) بدون واسطه نازل مي‌شود؛ در صورتي که نعمت‌هايي که خداوند بر مردم نازل مي‌کند، با واسطه اهل بيت(علیهم السلام) است.[3]

 


[1] . شرح اصول کافي، ج12، ص229.

[2] . غيبت طوسي، ص 285، ح 245.

[3] . ر.ک: شرح نهج البلاغه، ص451؛ نهج البلاغه، ج3، ص36؛ بحارالانوار ، ج8، ص536.

یک شنبه 1 بهمن 1396  10:25 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها