من شتر هستم، دست و گردنی دراز دارم.
می توانم در دماهای مختلف زندگی کنم به خصوص در مناطق گرم و خشک و بی آب و علف زندگی کنم.
ما حیوان بسار مفیدی هستیم. چون انسان ها از شیرمان می نوشند و از گوشتمان می خورند. ان ها از پوست و پشم ما بر ای درست کردن لباس های پشمی، کمربند و کفش استفاده می کنند.
شترهنگامی که می دود سرعت بالایی دارد. امروزه در کشورهایعربی و اسلامی مسابقات شتر دوانی برگزار می کنند. در قدیم از شتر های تند رو و برای ارسال پیام استفاده می کردند.
بعضی از ما یک یا دو کوهان داریم و بضی دیگراصلا کوهان نداریم. به شترهای بی کوهان، لاما می گویند.
کوهان ما نه تنها از چربی و ماهیچه تشکیل شده و در آن استخوانی وجود ندارد و ما می توانیم به کمک آن در هوای گرم بدون آب و غذا مدتی زیاد زندگی کنیم.
ما شترها پستان داریم و نشخوار می کنیم.
من به خاطر زندگی در صحرا از بوته ها و درخت چه های گوناگون صحرایی و کویری و حتی بوته های شور رو خاردار تغذیه می کنم.
چون پوست دهان ما بسیار سفت است.
من کمبود آب و علوفه را به راحت تحمل می کنم، حتی می توانم تا هفت روز آب و غذا نخورم.
مژه های ما بلند و ابروهای ما پرپشت است و ما می توانیم به کمک آن ها زا طوفان های شن رد می شویم بی آن که شن و ماسه داخل چشمانمان برود.
پاهای ما پهن است و اصلا در شن فرو نمی رود. مخصوصا شن های روان بیابان.
منبع: فصلنامه سازمان تبلیغات اسلامی
