0

وبگردی مستهجن

 
zahra_53
zahra_53
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مهر 1388 
تعداد پست ها : 28735
محل سکونت : اصفهان

وبگردی مستهجن

 

خوراک مجازی یا همان محتوای تولید شده در فضای مجازی، اغلب در راستای اهداف شرکت های چند ملیتی و پول و پورنو است تا کاربر را در دراز مدت بسوی آرمان شهر خود سوق بدهند و مغزها را در جهت مادیت و برآوردن تمایلات شخصی درگیر کنند.

اینترنت

ساعت از یازده شب گذشته و اضطراب  ارائه تحقیق فردا پسرک را رها نمیکند. دوستش آدرس چند سایت را داده تا شاید بتواند با کپی مطلب از آن ها، استاد ادبیات فولکوریک را راضی کند. او بدور از هیاوی خانه، در اتاقش میخزد و در میان لب تاپ روشن، دنبال آدرس ها می گردد. نتایج برایش شگفت آور است! سایت ها با محتوایی نا همگون و بدور ازحداقل های علم و ادب. هر چه جستجو می کند، کمتر به نتیجه می رسد و بیشتر در بهت و حیرت فرو می رود...این حکایتی از روزگار هر روزه  فرزندان ماست که با ورود به فضای مجازی، دستخوش فتنه های آن می شوند و از قافله انسانیت عقب می مانند.

انتظار می رود تا در کشور ما نیز شورای عالی فضای مجازی و کار گروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، با همکاری وزارت ارتباطات، اقدامی همسو وکارآمد در جهت تحقق اینترنت ملی وشبکه های اجتماعی بومی گام مهمی بردارند


امروزه در شبکه های اجتماعی و فضای مجازی، محتوا اعم از مطلب، فیلم، عکس، با سرعت سرسام آوری در حال تولید وپخش است و آن چه در این میان اهمیت دارد، رقابت سرسختانه سایت ها و شبکه ها با یکدیگر است و آنچه ارزش ندارد وقت و حریم خصوصی و هویت حقیقی کاربران است. خوراک مجازی یا همان محتوای تولید شده اغلب در راستای اهداف شرکت های چند ملیتی و پول و پورنو است تا کاربر را در دراز مدت بسوی آرمان شهر خود سوق بدهند و مغزها را در جهت مادیت و برآوردن تمایلات  شخصی درگیر کنند.
فیلترینگ
اما دولت ها درهمه کشورها برای رصد محتوای وب ها وسایت ها و شبکه های اجتماعی سازوکاری ویژه تعبیه  کرده اند که به فیترینگ شهرت دارد. فیلترینگ عبارت است از اعمال سانسور، محدودیت و نظارت ساختاریافته و هدفدار بر دسترسی به محتوای وب‌گاه‌ها واستفاده از خدمات اینترنتی برای کاربران که کشور ما نیز از این امر مستثنی نیست. خصوصا آن که علاوه بر نظارت برمسایل اخلاقی، ابعاد امنیت ملی نیز باید بطور جدی لحاظ شود.خوراک مجازی یا همان محتوای تولید شده اغلب در راستای اهداف شرکت های چند ملیتی و پول و پورنو است تا کاربر را در دراز مدت بسوی آرمان شهر خود سوق بدهند و مغزها را در جهت مادیت و برآوردن تمایلات شخصی درگیر کنند. (1)
به همین منظور در این گفتار به چند مورد از  فیلترینگ در کشورهای مختلف اشاره می کنیم.

چین«دیوار آتش بزرگ»

رهبران حزب کمونیست با برپایی «دیوار آتش بزرگ» یا همان دیوار مجازی چین به هیچ وجه با یک اینترنت تمام غربی کنار نیامدند. درعوض اینترنت را از نو به شکل کاملا چینی به نام «هولیان ونگ» اختراع کردند و آن را به طور کامل به خدمت خود درآوردند. اژدهای زرد به لطف پیشرفت نجومی فناوری هایش، با بومی سازی تقریبا کامل شبکه مجازی در داخل جامعه یک میلیارد و چهارصد میلیون نفری چین عملا در جنگ اطلاعاتی با آمریکا و دیگر رقبایش پیروز شد.
در حالی که غربی ها چین را به خاطر فرق قائل نشدن میان فیلترینگ پورنوگرافی با فیس بوک، بی بی سی، ویکی پیدا و محدود ساختن خدمات گوگل به عنوان بزرگ ترین فیلترکننده اینترنت متهم می کنند، این کشور، با بوجود آوردن ما به ازای چینیِ آن، همه جذابیت های اینترنتی را برای کاربران داخلی فراهم آورده و هیچ کم و کاستی برای آن ها نگذاشته، تا جایی که بزرگ ترین جامعه مجازی جهان با 140 میلیون کاربر دائم را از آن خود کرده است.

فیلترینگ عبارت است از اعمال سانسور، محدودیت و نظارت ساختاریافته و هدفدار بر دسترسی به محتوای وب‌گاه‌ها واستفاده از خدمات اینترنتی برای کاربران.

 

استرالیا؛ دیوار ضدخرگوش و ضدگوگل

کشوری که نامش معادل کل قاره اقیانوسیه است در سال های اخیر برنامه ای را برای کنترل اینترت آغاز کرده است، تا آنجا که در این زمینه استرالیا با چین به عنوان بزرگ ترین سانسورکننده اینترنت مقایسه می شود. استرالیا با هدف ارتقای شاخص های افزایش ایمنی اینترنت برای خانواده ها، ممنوعیت محتوای مجرمانه سایبری را به طور جدی با طرح هایی سراسری با عناوینی همچون دیواره آتش بزرگ، دیواره آتش ضدخرگوش و با سنگین ترین جریمه ها اجرا کرده است.در آخرین اقدام، نهاد مدیریت ارتباطات و رسانه استرالیا (آسما) دسترسی به سرویس های گوگل را محدود ساخت که مردم به جای نرم افزارهای فیلترشکن به طور داوطلبانه از فیلترینگ استفاده می کنند.

عربستان سعودی

دیکتاتوری سعودی یک و نیم میلیون کاربر اینترنتی دارد که دوسوم آن را زنان تشکیل می دهند. با توجه به نگاه بسته وهابیون حاکم بر این کشور، واحد خدمات اینترنت سعودی (آیسو) کار اصلی اش مسدودسازی گسترده تارنماهای مذهبی، سیاسی، جنسی، حقوق بشری، پزشکی، فکاهی، فیلم و موسیقی است..

اردن

خاندان سلطنتی این کشور راه عقب مانده ای را برای کنترل اینترنت انتخاب کرده است. برخلاف سانسور شدیدی که دولت اردن بر روزنامه ها و مجلات اعمال می کند، در مورد اینترنت چندان سخت نمی گیرد. در عوض کارمزدها و هزینه های استفاده از شبکه را چنان سنگین وضع کرده که باعث محدودیت و محرومیت مردم معمولی از اینترنت و همه مواهبش شده است.

بریتانیا؛ بزرگ ترین مرکز کنترل اینترنت

بزرگ ترین مرکز کنترل اینترنت در جهان یا به اختصار «جی سی اچ کیو GCHQ» در ساختمان «دوناتی» چِلتِنهم انگلیس قرار دارد. این مقر مرکزی رصد و جاسوسی بین المللی دولت است و به انگلیسی ها امکان می دهد تا دسترسی افراد و آی پی ها به اینترنت را به صورت هوشمند کنترل کنند، در عین حال چندین بنیاد نظارت بر اینترنت از جمله «ای دابلیو اف» نیز در این کشور در سطحی بین المللی در زمینه فیلترینگ فضای سایبری، به ویژه در مورد پورنوگرافی کودکان، نژادپرستی و مسائل تروریستی فعال اند. همچنین با سامانه مسدودسازی محتوا به سبک کلینفید، دسترسی بیش از 90 درصد خطوط پرسرعت اینترنتی به چنین محتواهایی مسدود شده اند و در صورت تخلف، خطوط خانگی قطع می شوند.

آلمان؛ فیلتر هولوکاست

فیلترینگ اینترنت در آلمان، براساس قانون فدرال و رای دادگاه ها صورت می گیرد. با این حال از آنجا که ساختار اطلاعاتی آلمان عملا زیرمجموعه آمریکاست، مسدودسازی محتوای سیاسی به ویژه در مورد مسائل سیاسی ضدصهیونیستی مثل نفی هولوکاست اولویت دارد.

فرانسه؛ قطع دسترسی متخلفان

در اتحادیه اروپا، فرانسه شدیدترین نظارت های حکومتی بر فضای سایبری را دارد. طبق قانون های هادویی و لوپسی مصوب سال 2009، کاربران ناقض قوانین شبکه از دسترسی به آن محروم می شوند و علاوه بر فهرست بلندی از تارنماهای غیراخلاقی یا ایدئولوژیک مسدود، شهروندان حق جستجوی برخی عبارات را در مورتورهای جستجو ندارند. اینترنت مدارس نیز بسیار محدود هستند.

ایتالیا؛ سانسور دلبخواهی دولتی

این کشور پایین ترین رتبه آزادی رسانه را در اتحادیه اروپا دارد و با اینکه در فضای مجازی به عنوان کشوری تقریبا آزاد شناخته می شود، حریم خصوصی کاربران را رعایت نمی کند. محدودیت بر اینترنت در ایتالبا در دو سطح عمومی است و همچنین به صورت اختصاصی براساس منافع سیاستمداران ارشد دولت و پارلمان و کلیسای واتیکان انجام می شود.

آمریکا؛ میهن پرستی یا نقض آزادی بیان؟

پس از حوادث یازدهم سپتامبر 2001، کنترل های دولتی بر کاربران اینترنت در هیچ کشوری به گستردگی آمریکا، آن هم با روش های کاملا حرفه ای و نامحسوس انجام نشده است. دولت بوش پسر ، قانونی «لایحه میهن پرستی» را در قالب مبارزه با تروریسم تصویب کرد که به موجب آن، کنترل و نظارت بر تبادل داده های برخط یا اینترنتی کاربران، رنگ قانونی به  خود گرفت. با وجود برخی مخالفت ها این قانون با شدت بیشتری در سال 2003 توسط دیوان عالی ایالات متحده به تصویب رسید. «اف بی آی» یا اداره تحقیقات فدرال پلیس آمریکا موظف است همه اطلاعات مربوط به کاربران اینترنتی را حتی برای تحقیقات غیررسمی، جمع آوری کند.

بزرگ ترین مرکز کنترل اینترنت در جهان یا به اختصار «جی سی اچ کیو GCHQ» در ساختمان «دوناتی» چِلتِنهم انگلیس قرار دارد. این مقر مرکزی رصد و جاسوسی بین المللی دولت است.


جاسوسی رسمی از اینترنت و مکالمات تلفنی: حتی باراک اوباما که با شعارهای آزادی خواهانه و گرایش نولیبرالی در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شده بود و شعارهایی همچون «اینترنت باز» و «حق استفاده از اینترنت معادل حقوق بشر» سر می داد، در نهایت قانون کنترل اینترنت را امضا کرد و قانون «میهن پرستی» را با افزودن موارد شنود و جاسوسی از ارتباطات سایبری و مکالمات تلفنی شهروندان آمریکایی به مدت 5 سال دیگر تمدید کرد.
دیوار سایبری آمریکا: قانون توقف سرقت آنلاین «سوپا» و قانون حفاظت از دارایی معنوی «پیپا» به دولت آمریکا قدرت خواهندداد تا تارنما را تعطیل کند.
از سوی دیگر نرم افزارهای جستجوگر محتوا با امکان فعال کردن «قفل والدین» جلوگیری از دسترسی کودکان به تارنماهای غیراخلاقی را در آمریکا ممکن ساخته است. لایحه محافظت کودکان از اینترنت «سیپا» مدارس و کتابخانه های عمومی را موظف می کند که برای انجام فعالیت های اینترنتی، فیلترهای مربوط به تارنماهای غیراخلاقی، گپ برخط، شبکه های اجتماعی و اتاق های گفت و گو را در رایانه هایشان نصب کنند. شرکت های میزبانی وب هم موظف اند نام دامنه هایی را که در فهرست سیاه وزارت خزانه داری آمریکا قرار گرفته اند، مسدود کنند.(2)

ما چه میکنیم؟

اما اکنون در ایران، ما شاهد خرید و فروش آزادانه فیلترشکن، قمارخانه‌های اینترنتی، سایت‌های همسریابی و موارد این چنینی به شکلی علنی و گسترده، در ‌فضای سایبری کشورمان هستیم. متاسفانه این فضای به وجود آمده فقط باعث پرکردن جیب عده‌ای نمی‌شود، بلکه با توجه به رشد و گسترش روزافزون وابستگی امور و خدمات اینترنتی، معضلات عمده‌ی فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی برای را جامعه به وجود می آورد شاید وقت آن رسیده که برای یک تقسیم کار عمده و ملی برای نظارت بر فضای سایبری کشورمان فکری بکنیم، البته در این راستا نباید از نقش دستگاه‌های مختلف به ویژه بخش خصوصی، اصناف، اتحادیه‌ها و انجمن‌ها غافل شویم. این بخش ها بهتر می‌دانند چگونه از فضای کار خود مواظبت
کنند.مسئله‌ی حائز اهمیت این است که امروزه از هر طرف این فضای نامحدود، مشکل جدیدی بروز می کند و تا زمانی که متولیان، قصد برگزاری جلسه و وضع قوانین و مقررات در زمینه‌ی این مشکل را بکنند، چند مساله و معضل جدید به آن افزوده می‌شود. در نهایت شاهد انبوهی از قوانین و مقررات هستیم که ناکارآمد یا به دست فراموشی سپرده شده‌اند و یا حتی فرصتی برای نظارت بر نحوه‌ی اجرای آنها وجود ندارد . (3)

 نرم افزارهای جستجوگر محتوا با امکان فعال کردن «قفل والدین» جلوگیری از دسترسی کودکان به تارنماهای غیراخلاقی را در آمریکا ممکن ساخته است.

 

سخن آخر

با این همه اعمال دقت در همه کشورهای گوناگون که اشاره شد، انتظار می رود تا در کشور ما نیز شورای عالی فضای مجازی و کار گروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، با همکاری وزارت ارتباطات، اقدامی همسو وکارآمد در جهت تحقق اینترنت ملی وشبکه های اجتماعی بومی گام مهمی بردارند تا در سریع ترین زمان ممکن، آفت هجمه به ارزش ها و سنت ها و فرهنگ این مرز وبوم از ریشه خشک شود و فرزندان ایران با امنیت خاطر بتوانند از فضای مجازی بهره ببرند.

 پی نوشت:

1- فضای مجازی،  ویکی پدیا
2- نظارت بر فضای مجازی در کشورهای مختلف جهان، خبرگزاری صدا و سیما،2 خرداد1396
3- آیا امکان نظارت بر فضای مجازی وجود دارد؟، هفته نامه کلیک، 28 بهمن 1395

   http://bayanbox.ir/view/4901804249511124488/talar-koodak.gif

 

 

اصفهان نگین فیروزه ای جهان

شنبه 2 دی 1396  3:32 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها