بیماری انفلولانزا
انفلولانزا يك بيماري حاد تنفسی است که توسط ويروسهایی به همین نام بوجود می آید. يك بيماري شديداً واگيردار است كه از شخصي به شخص ديگر توسط سرفه يا عطسه منتقل مي¬گردد. علائم بيماري ۱ تا ۴ روز پس از ورود ويروس به بدن فرد ظاهر می شود.
این ویروس مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی را درگیر میکند و در هر سني مي تواند افراد را گرفتار سازد.
همه گیری های این بیماری با وسعت و شدت متغیر تقریباً در هر زمستان رخ می دهد. علائم بیماری و میزان ابتلا و میزان تلفات متغیر است. اغلب با علائمی مثل تب، عرق، لرز، سردرد، آبریزش از بینی، سرفه خشک، گلودرد، ضعف و درد عضلاني همراه مي باشد. سرفه اغلب شدید است و برای مدتی ادامه می یابد ولی سایر نشانه های بیماری بعد از ۲ تا ۷ روز خود به خود بهبودی پیدا می کند.
شناسایی بیماران معمولا براساس مشخصات اپیدمیولوژیک آن صورت می گیرد و موارد تک گیر آن را فقط با کمک روش های آزمایشگاهی می توان تشخیص داد. انفلولانزا ممکن است از سایر بیماریهای ویروسی دستگاه تنفس قابل تشخیص نباشد. اشکال بالینی بیماری متفاوت بوده و ممکن است نشانه هایی مثل سرماخوردگی، برونشیت، پنومونی ویروسی و بیماریهای حاد غیر قابل افتراق دستگاه تنفسی را نشان دهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع و استفراغ و اسهال) نیز بروز می کند ولی در کودکان ممکن است همراه با نشانه های ریوی باشد. در همه گیری انفلولانزا با سوش های
A(H
۱
N
۱) و
B
در حدود ۲۵ درصد کودکان در مدرسه ها مبتلا به عوارض گوارشی می شوند. اين بيماری را بايد به خاطر عواقب وخیم آن به ویژه نزد سالخوردگان و افراد مبتلا به ناراحتي هاي مزمن، جدی تلقي كرد .
خطرات ناشي از بیماری انفلولانزا مي تواند مشكلات حاد و جدي را براي سلامت فرد ایجاد كند. اين مسئله زماني رخ مي دهد كه سيستم دفاعي بدن در مقابل عفونت¬هاي ديگر، بويژه عفونت ريوي، توسط ويروس انفلوانزا ضعيف شده باشد. شايع ترين عارضه، ذات الريه مي باشد.
اگر شخصي عليرغم بيماريهاي ريوي مانند آسم، برونشيت مزمن و برونشكتازي، به انفلوانزا نيز مبتلا شود، بيماريهاي زمينه اي تشديد مي يابند. سالخوردگان بيش از همه در معرض خطر اين عوارض هستند. معمولا ۵۰ درصد مرگ و میرها به علت بيماري هاي ريوي و بقیه بر اثر بيماري هاي قلبي، سكته و ديابت میباشد.
تاریخچه : اپیدمی انفلولانزا در سال ۴۱۲ قبل از میلاد بوسیله بقراط ثبت شده است اپیدمی در هنگ کنگ در سال ۱۹۰۰ توسط
A/Equine/Miami/
۱/۶۳ اتفاق افتاد پاندمی انفلوانزای اسپانیولی در ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ منجر به تلفات شدید در ارتش های اروپایی شد ویروس انفلولانزا ی خوکی
H
۱
N
۱ عامل آن بود. در سال ۱۹۵۷ زیرگروه
H
۲
N
۲ جایگزین زیرگروه
H
۱
N
۱ گردید. در سال ۱۹۶۸ ویروس هنگ کنگ
H
۳
N
۲ ظاهر شد. در سال ۱۹۷۷ عود دوباره
H
۱
N
۱ اتفاق افتاد. اپیدمی دیگری در سال¬های ۱۸۸۹ تا ۱۹۹۰ توسط
H
۳
N
۲ در آسیا اتفاق افتاد
طبقه بندی
ویروس های انفلوانزا در خانواده اورتومیکسوویریده قرار دارند. اورتو به معنی صحیح و میکسو به معنی موکوس یا همان مخاط می باشد(چون ویروس به مخاط گرایش دارد). ویروس های این خانواده بر اساس اختلاف آنتی ژنیکی نوکلئوپروتئین (
NP
) و پروتئین ماتریکس (
M
) به سه تیپ
A
و
B
و
C
تقسیم می شوند. در نامگذاری سویه های ویروسی، تایپ ویروس و حیوان میزبانی که ویروس از آن جدا شده و موقعیت جغرافیایی که برای اولین بار از آن ناحیه جدا شده، شماره و سال جداسازی ویروس در نظر گرفته می شوند. میزبان های ویروس ویروس انفلوانزای تیپ
A
در میزبان های مختلفی مثل انسان، خوک، اسب و گونه¬های وسیعی از پرندگان قادر به ایجاد بیماری بوده و در نتیجه تنوع آنتی ژنیکی ویروس های جدا شده زیاد بوده و سویه های بیشتری را شامل می¬شود. عفونت انسانی با ویروس انفلوانزای
A
باعث التهاب حاد منتشر در حنجره، نای و برونش ها بهمراه التهاب مخاطی و ادم می گردد.
ویروس انفلوانزای تیپ
B
فقط در انسان بیماریزا است. ویروس انفلوانزای تیپ
C
فقط از بیماران انسانی جدا شده است. ساختمان ویروس در انفلوانزای
A
و
B
دو نوع گلیکوپروتئین سطحی
NA, HA
وجود دارند اما انفلوانزای
C
فقط یک نوع گلیکوپروتئین در سطح خود دارد (که کار دو نوع گلیکوپروتئین را یکجا انجام می¬دهد) ژنوم ویروس انفلوانزای
B
و
A
هریک از هشت قطعه
RNA
تشکیل می¬شود اما انفلوانزای تایپ
C
فقط هفت قطعه
RNA
دارد. ژنوم ویروس قطعه قطعه می¬باشد و عفونت همزمان سویه¬های انسانی و پرندگان طی پدیده نوترکیبی (
Genetic Reassortment
) می¬تواند باعث ظهور سویه¬های جدید ویروس گردد. ترکیب ساختمانی ویروس حاوی: ۸/۰% تا ۱%
RNA
و ۷۰% پروتئین ، ۲۰% لیپید و ۵/۰ تا ۸% کربوهیدرات می¬باشد سطح بیرونی ویروس از غشاء لیپیدی دولایه تشکیل شده که منشاء اصلی آن از غشاء سلول میزبان است بر روی این غشاء دو لایه برجستگی¬هایی (
Spike
) به تعداد ۵۰۰ عدد از جنس گلیکوپروتئین وجود دارد که آنتی¬ژن¬های اصلی و در معرض ویروس هستند و بنام¬های هماگلوتینین (
Haemaglutinin=HA
) و نورآمینیداز (
Neuraminidase=NA
) نامیده می¬شوند.
HA
به شکل میله¬ای بوده و از سه زنجیر پلی¬پپتیدی ساخته می¬شود و
NA
با سر برجسته خود شکلی شبیه قارچ دارد و از چهار زنجیر پلی¬پپتید ساخته شده است. اندازه
spike
ها ۱۰ الی ۱۴ نانومتر بوده و نسبت
HA
به
NA
تقریباً ۵ به ۱ می¬باشد. نورآمینیداز چنانچه از نامش پیدا است یک آنزیم است و برای آزاد شدن ویروس از سلول میزبان لازم و ضروری است. ویروس انفلوانزا تایپ
C
(بجای دو نوع معمول در تیپ های
A
و
B
) فقط یک نوع گلیکوپروتئین سطحی بنام
haemaglutinin Esterase Fusion=HEF
دارد که نقش دوگانه ایفا می¬کند. پروتئین
M
۲
=Matrix
۲ به تعداد کم در داخل غشاء قرار گرفته که به عنوان کانال انتقال یون عمل می¬کند. بیشترین مقدار پروتئین ویروسی مربوط به پروتئین
M
۱
=Matrix
۱ است که در زیر غشای لیپیدی اسکلت ویروسی (
Nucleucapside
) را می¬سازد که ریبونوکلئوپروتئین ویروسی را احاطه کرده¬است. مقایسه ویروس¬های انفلوانزای
A
و
B
و
C Type C Type B Type A
+ ++ ++++ شدت بیماری¬زایی
- + میزبان حیوانی
- + پاندمی¬های انسانی
- + اپیدمی¬های انسانی
drift drift Shift
&
drift
تغییرات آنتی¬ژنی ۷ قطعه ۸ قطعه ۸ قطعه تعداد قطعات ژنوم
- + حساسیت به آمانتادین و ریمانتادین ? + + حساسیت به زانامیویر (
Relenza)
۱ ۲ ۲ گلیکوپروتئین¬های سطحی
اپیدمیولوژی بیماری
اهمیت انفلوانزا در سرعت انتشار همه گیریها، وسعت و تعداد مبتلایان و شدت عوارض آن به خصوص ذات الریه ویروسی و باکتریایی می باشد. در همه گیری های بزرگ شکل شدید یا کشنده بیماری بیشتر نزد سالمندان و افرادی که به دلیل عوارض مزمن قلبی، ریوی، کلیوی، بیماریهای متابولیک، کم خونی و یا نارسایی ایمنی ناتوان شده اند مشاهده می شود. انفلوانزا به شکل جهانگیر: در گذشته جهانگیریهای بیماری در سال ۱۹۱۸ و ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ اتفاق افتاده است. میزان حمله در همه گیریهایی که در اجتماعات بزرگ اتفاق می افتد معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ درصد است در حالی که دراجتماعات بسته مثل مدرسه های شبانه روزی و یا خانه سالمندان به ۵۰ درصد و بیشتر می رسد همه گیریها در مناطق معتدل بیشتر در زمستان و در نواحی گرمسیر بیشتر در ماههای بارانی سال اتفاق می افتد ولی این روند فصلی بروز همه گیریها همواره ثابت نبوده و ممکن است موارد تک گیر و یا همه گیر بیماری در هر مکانی بدون ارتباط با فصل اتفاق افتد. نوترکیبی ویروسی بین سروتیپ های مختلف ویروس
A
خوک و انسان پرندگان وحشی و اهلی اردک و بوقلمون گزارش داده شده است. ویروسهای انفلوانزایی که جهانگیریهای سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ را به وجود آورده بودند دارای ژنهای بسیار نزدیک به ژن ویروس انفلوانزای پرندگان بوده اند پیشگیری استفاده از واکسن¬های تری¬والان ویروس شامل سوش¬های
B, A(H
۱
N
۱
), A(H
۳
N
۲
)v
می¬تواند باعث ایجاد ایمنی فعال در مقابل ویروس گردد.
*
علائم
بیماری
:
شامل تب ، احساس
سرما ، سردرد ، خستگی مفرط ، سرفه خشک ، گلودرد ، آبریزش بینی ، درد عضلانی ، سوزش
و آبریزش چشم و علائم گوارشی که در کودکان بیشتر دیده می شود مانند تهوع ، استفراغ
و اسهال می باشد . سرفه در مبتلایان می تواند برای مدت های طولانی باقی بماند
.
*
عوارض
بیماری
:
شامل عفونت ریوی میکروبی و از دست دادن آب بدن و همچنین تشدید
بیماری
های مزمن مانند
نارسائی قلبی ،آسم و دیابت می باشد
.
آنفلوانزا در کودکان ممکن است عفونت
ثانویه گوش و سینوس را ایجاد نماید
.
روش انتشار ویروس
:
ویروس های
آنفلوانزا موجود در قطرات تنفسی ، از طریق سرفه و عطسه منتشر می شوند . در اغلب
موارد این انتشار از فرد به فرد و معمولاً از طریق تماس دست با آنچه که به ویروس
آلوده شده است و سپس تماس دست آلوده با دهان و بینی فرد منتقل می شود
.
بزرگسالان ممکن است دیگران را ۱ روز قبل از شروع علائم تا ۷ روز پس از بروز
بیماری
مبتلا نمایند . که این
امر به این معنی است که شما می توانید فردی را قبل از آنکه
بیماری
در شما ایجاد شده باشد
مبتلا نمائید
.
روش های پیشگیری از آنفلولانزا
مؤثرترین روش پیشگیری در
آنفلوانزا دریافت واکسن آنفلوانزا در پائیز هر سال می باشد . البته رفتارهای سالم
بهداشتی نیز در پیشگیری از آنفلوانزا نقش بسزائی دارد
.
و در نهایت داروهای
ضدویروسی می تواند جهت پیشگیری از انتشار این
بیماری
مورد استفاده قرار
گیرد
.
واكسن انفلولانزا
به دلیل تغییرات مداومی که از نظر آنتی¬ژنی در ویروس پدید می¬آید هر ساله واکسن¬های سه گانه ویروس انفلوانزا مطابق با سویه¬های جدید و شایع شده همان سال تهیه و تولید می¬شود نقش اصلی در این مورد به سازمان بهداشت جهانی سپرده شده است و سویه¬های جدید اعلام شده از طرف آن برای تهیه واکسن مصرفی در نظر گرفته می¬شود. واكسن انفلوانزا از ويروس زنده ضعيف شده كه در تخم مرغ جنیندار (فاقد عوامل بیماریزا) تکثیر یافته¬است تهيه مي¬گردد. واكسيناسيون از طريق تزريق به قسمت بالايي بازو انجام مي¬گيرد. بزرگسالان تنها سالي يك بار به واكسيناسيون نياز دارند كه از زمان تزريق دو هفته طول مي¬كشد تا شخص را در مقابل انفلوانزا حفاظت نمايد. كودكان زير ۱۲ سال كه براي اولين بار واكسينه مي¬شوند نياز به دو بار تزريق، در فواصل ۴ تا ۶ هفته دارند. موقع مناسب برای تزریق واکسن: چون فصل ابتلا بیشتر از اواخر پاییز شروع می شود لذا پزشکان واکسیناسیون را در اوایل پاییز توصیه می¬کنند.
روش های مراقبت از بیمار
براي مقابله با بیماری انفلولانزا نوشيدن مايعات گرم به مقدار زياد، استراحت و تغذيه خوب بسيار موثر است. از داروهاي مسكن مانند استامينوفن مي¬توان استفاده نمود البته از مصرف بيش از حد آن نيز بايد پرهيز نمود. اگر شخص مبتلا از نظر سنی جوان و از نظر سیستم ایمنی بدن در سلامت كامل باشد بیماری خطرناک نبوده و پس از طی دوره، بیماری خودبخود بهبود یافته و شخص سلامتی خود را باز می یابد. اما اگر فرد مبتلا از قبل دچار برخي بيماري¬هاي زمینه ای ديگر باشد، بايد فورا پزشك معالج خود را در جريان قرار دهد. در اين مواقع ممكن است انجام آزمايش و يا در صورت لزوم، عكس برداري از قفسه سينه نياز باشد. اين بيماري¬های زمینه ای عبارتند از: بيماري¬هاي ريوي از قبيل آسم، برونشيت مزمن، آمفيزم، برونشكتازي و تنگي نفس، بيماري¬هاي قلبي، بيماري¬هاي كليوي، ديابت (مرض قند) و نارسايي¬هاي هورموني، نقص سيستم ايمني كه ممكن است ناشي از بيماري¬هاي اوليه يا به علت درمان دارويي خاص باشد .
آشنايي با بيماري آنفلولانزا و راههاي پيشگيري و درمان آن
آنفلوآنزا شايعترين بيماري ويروسي فصل سرما است که دستگاه تنفسي را درگيـر ميکند و به شدت مسري است. ويروس آنفلوآنزا ممکن است ٩٠ بار کوچکتر از يک گلبول قرمز خون انسان باشد، به اندازه يي کوچک که مي تواند ميان امواج نوري پنهان شود. اما همين ويروس کوچک مي تواند در يک سال به اندازه نيمي از مرگ و ميرهاي ناشي از تصادفات ترافيکي، باعث مرگ انسانها شود. در هر ويروس آنفلوآنزا از فصلي تا فصل ديگر، جهش ژنتيکي ايجاد ميشود و در نتيجه، تدارک سيستمهاي دفاعي قبلي را کمتاثير ميکند. اما پيشرفتهاي اخير در صنعت داروسازي کشف يافتههاي شگفتانگيزي را در علم پزشکي در اين زمينه در پي داشته است که نتيجه عملي آن براي مردم تحقق روياي ديرين مقابله با آنفلوآنزا بوده است. در حقيقت دستيابي به نسل سوم واکسني که تا ٨٠ درصد موارد از اين بيماري و عوارض آن جلوگيري ميکند، يکي از بزرگترين دستاوردهاي بشر در اين حوزه محسوب مي شود.
نشانههاي آنفلولانزا کدامند؟
آنفلوآنزا با تب، سرفه، احساس سردي همراه با لرز، کوفتگي و درد در بدن، سردرد و خستگي همراه است. اين نشانهها به طور معمول سه تا چهار روز ادامه دارد و پس از آن ممکن است بيمار براي يک هفته ديگر يا بيشتر، سرفه هاي خشک، آبريزش بيني و گلودرد داشته باشد. بسیاری از مردم در تشخيص آنفلوآنزا و سرماخوردگي دچار اشتباه ميشوند. با اينکه اين دو بيماري داراي تشابهاتي هستند، اما تفاوتهاي بارزي دارند. آنفلوآنزا برعکس سرماخوردگي ناگهاني شروع شده و حدود يک هفته طول کشيده و سپس بهبود مي يابد. گاهي به دنبال ابتلا به آنفلوآنزا عارضهاي به نام ذات الريه يا همان عفونت ريهها پيش ميآيد که اين بيماري در اثر همان ويروس يا به دنبال ضعف سيستم ايمني بدن، توسط عوامل ميکروبي ديگر ايجاد ميشود. افرادي که دچار بيماريهاي مزمن قلبي -عروقي و ريوي باشند، بيشتر در معرض اين عارضه قرار ميگيرند. سرماخوردگي به آساني قابل درمان است و در بدترين حالت امکان دارد به عفونت ثانويه باکتريايي منجر شود که آن هم به وسيله مصرف آنتي بيوتيک قابل درمان است اما آنفلوآنزا بيماري خطرناکي است که هر ساله جان تعدادي از مردم را ميگيرد. سرماخوردگي معمولاً با گلودرد همراه با عطسه، آبريزش يا گرفتگي بيني شروع ميشود. تب يکي از علائم معمول براي سرماخوردگي معمولي نيست. سردرد يا دردهاي عضلاني هم رابطه مستقيمي با سرماخوردگي ندارند، در صورتي که در آنفلوآنزا اين گونه نيست.
چه کساني در معرض ابتلا به آنفلولانزا هستند
؟
١- هر آنچه سبب تضعيف سيستم ايمني بدن ميشود، از سوءتغذيه گرفته تا خستگي و فشار کاري و استرس، از وجود بيماريهاي مزمن از قبيل بيماري مزمن قلبي ، ريوي، کليوي، ديابت و آسم گرفته تا بارداري و کهنسالي؛ امکان ابتلا به اين بيماري را در فرد افزايش ميدهد. کودکان مستعد آلرژي، آسم، بيماريهاي قلبي، مرض قند، کودکان مبتلا به عفونتهاي مکرر و کساني که داروهاي مضعف مصرف ميکنند يا کودکاني که مجبورند براي طولاني مدت آسپرين استفاده کنند، همگي در معرض اين بيماري قرار دارند.
٢- هر آنچه سبب تسهيل انتقال ويروس شود؛ از محيط هاي بسته با تهويه نامناسب گرفته تا مکان هاي شلوغ مانند وسايل حمل و نقل عمومي، از کامپيوتر و گوشي موبايل گرفته تا خودکار و کاغذ. کودکاني که در مهدکودک و در تماس با ساير کودکان هستند، افرادي که در خانه هاي سالمندان زندگي مي کنند، کارکنان مراکز بهداشتي و درماني همگي به دليل تردد در مراکزي که احتمال وجود ويروس در آن شديدتر است، در معرض اين بيماري قرار دارند. براساس نظر سازمان بهداشت جهاني واکسن هاي آنفلوآنزا براي گروههاي ذيل توصيه مي شود؛
- تمامي کودکان ٦ ماهه تا افراد ١٨ ساله
- اهالي منزل و مراقبان خارج از منزل نوزادان صفر تا ٥٩ ماهه
- افراد ٥٠ ساله و مسن تر
- ساکنان مراکز ارائه کننده مراقبت بلندمدت به افراد داراي بيماري هاي مزمن
- افراد داراي مشکلات بلندمدت سلامت؛ مانند بيماري قلبي، کليوي، ريوي، ديابت، آسم، کم خوني و ساير اختلالات خوني
- افراد داراي سيستم ايمني ضعيف
- زنان باردار بيش از سه ماه در خلال فصل آنفلوآنزا
- پزشکان، پرستاران، اعضاي خانواده و ساير افرادي که در تماس نزديک با افراد در معرض خطر جدي آنفلوآنزا هستند
- افراد ساکن خوابگاه ها يا ساير اماکن پرجمعيت به منظور جلوگيري از شيوع
- هر فرد ديگري که خواهان کاهش احتمال ابتلا به آنفلوآنزا است.
آموزش به کودکان
شيوع آنفلوآنزا در مکان هايي که تجمع افراد در آنها بيشتر است نظير مدارس، مهدهاي کودک احتمال بيشتري دارد؛ چرا که اگر يکي از کودکان به اين بيماري مبتلا شده و در اين مکان ها نيز حضور داشته باشد، مي تواند به راحتي بيماري را به ديگر همکلاسي ها و دوستان خود انتقال دهد. در واقع از آنجا که بيماري آنفلوآنزا به راحتي از طريق تماس هايي نظيردست دادن، امانت گرفتن خودکار و دفتر يا حتي صحبت کردن با يکديگر به راحتي به ديگران سرايت مي کند، بنابراين در اين زمينه بايد با آموزش به کودکان در خصوص رعايت نکات بهداشتي از آلوده شدن ديگر افراد به اين بيماري جلوگيري کرد. در واقع با توجيه کودکان در خصوص چگونگي انتقال بيماري مي توان تا حدودي از گسترش آن جلوگيري کرد. اما با توجه به تحقيقات علمي گسترده درباره آنفلوآنزا بايد اعتراف کرد که تنها راه پيشگيري از آنفلوآنزا، علاوه بر رعايت نکات بهداشت عمومي و فردي، استفاده از واکسن آنفلوآنزا است.
هنگام ابتلا به آنفلولانزا چه کنيم؟
افرادي که مبتلا به آنفلوآنزا ميشوند، فوراً علائم را تجربه نميکنند. بنابراين آنها ميتوانند بيماري را به ديگران منتقل کنند، بدون اينکه بدانند بيمار هستند. درواقع، ناتواني ظاهري علم براي متوقف کردن شيوع آنفلوآنزا تا اندازهيي به اين دليل است که ميزبان مبتلا ميتواند قطرات آلوده را روز قبل از شروع علائم توليد کند و به اين صورت در چرخه شيوع آنفلوآنزا قرار گيرد.
فارغ از دوراني که فرد هنوز اطلاعي از بيماري خود ندارد، بايد گفت به محض مشاهده نشانه هاي آنفلوآنزا رعايت نکات بهداشت فردي از سوي بيماران از جمله استفاده از وسايل و ظروف جداگانه، استفاده از دستمال کاغذي هنگام عطسه و سرفه، اجتناب از حضور در اماکن عمومي و شست وشوي مداوم دست ها، مهم ترين وظيفه مبتلايان به آنفلوآنزا در قبال سلامت اطرافيان و جامعه است. يکي ديگر از مواردي که سبب انتقال بيماري به ديگران مي شود در اختيار قرار دادن وسايل شخصي از قبيل گوشي موبايل و همچنين کامپيوتر است. معمولاً افراد ديگر تقاضا مي کنند اين گونه وسايل به صورت امانت براي بهره برداري کوتاه مدت در اختيار آنها قرار گيرد و اظهار اين موضوع که دارنده مبتلا به آنفلوآنزا است ممکن است در جلوگيري از شيوع بيماري موثر باشد.
توصيه سازمان بهداشت جهاني
ويروس آنفلوآنزا انواع مختلفي دارد که پيوسته تغييرشکل ميدهد. سه نوع اصلي ويروس آنفلوآنزا (
C
،
B
،
A
) وجود دارد، اما اين ويروسها توانايي جهش به انواع گوناگوني را دارند و به اين صورت، زيرنوع ها يا سوشهايي را توليد ميکنند که با ويروس اول تفاوت دارد، اما برخي از ويژگي هاي آن را حفظ کرده اند. سوشهاي ويروس آنفلوآنزا که باعث اين بيماري ميشوند، ممکن است از سالي به سال ديگر تفاوت داشته باشد و به همين دليل است که ساخت واکسن براي آن آسان نيست و براساس تحقيقات گسترده براي هر سال به صورت ويژه و خاص توليد مي شود.
واکسن هاي جديد هر سال با استفاده از برآوردهايي که کدام نژادهاي ويروس براي آن سال فعالترين خواهند بود، ساخته ميشوند. در حالي که واکسنهايي که در سال ٢٠٠٧-٢٠٠٨ به کار رفته براي آن دوره محافظت فراهم ميکند، از اثربخشي آنها براي فصل ٢٠٠٧-٢٠٠٨ نمي توان اطمينان حاصل کرد و اين يکي از وظايفي است که سازمان بهداشت جهاني بر عهده دارد. صنايع داروسازي براساس توصيههايي که توسط سازمان بهداشت جهاني در اختيار آنها قرار ميگيرد و با در نظر گرفتن ملاحظات مربوطه، به تهيه واکسنهايي مناسب همان فصل اقدام ميکنند.
بهترين زمان براي پيشگيري
به طور کلي هر کسي که مي خواهد احتمال ابتلايش به آنفلوآنزا را کاهش دهد بايد واکسينه شود. اما بهترين زمان براي مراجعه جهت دريافت واکسن چه زماني است؟ متخصصان در پاسخ به اين سوال معتقدند کودکاني که در خطر احتمال ابتلا به آنفلوآنزاي شديد هستند يا در بيماران با بيماريهاي خاص و مزمن از قبيل بيماري ريوي يا قلبي که آنفلوآنزا ممکن است بيماري اصلي را شديدتر کند و نياز به جلوگيري از آنفلوآنزا در ايشان محرز است، يا براي بيماران آسيبپذير خصوصاً داراي ضعف سيستم ايمني به منظور جلوگيري از بستري شدن در بيمارستان و کاهش خطر مرگ، بايد پيش از شيوع ويروس اقدام به واکسيناسيون کرد. در واقع بهترين زمان براي اين کار ماه هاي مهر و آبان است. شما با واکسينه شدن سالانه عليه ويروس آنفلوآنزا مي توانيد از اين بيماري پيشگيري کنيد، به شرط آنکه در زمان مناسب اقدام کنيد.
چه کساني نبايد واکسينه شوند
؟
١- افرادي که حساسيت شديدي به تخم مرغ دارند.
٢- افرادي که قبلاً واکنش و حساسيت شديدي به واکسن آنفلوانزا داشته اند.
٣- نوزادان کمتر از ٦ ماه
٤- افرادي که بيماري شديد يا معمولي همراه با تب دارند، بايد تا کم شدن علائم بيماري صبر کنند.
توصيه هاي جهاني
آنفلولانزا و عوارض آن سالانه باعث مرگ و مير هزاران نفر در سراسر جهان ميشود. هر چند سال يک بار نوع جديدي از آنفلوآنزا پيدا ميشود و چنان به سرعت انتشار جهاني مييابد که زندگي ميليون ها نفر را به خطر مي اندازد. وحشتناکترين همه گيري جهاني آنفلوآنزا در قرن بيستم مربوط به سال ١٩١٨ ميلادي بود که حدود ٤٠ ميليون نفر يعني بيش از آمار کل کشته شدگان جنگ جهاني اول را به کشتن داد. اين بيماري تقريباً هر زمستان با وسعت و شدتهاي مختلفي شايع ميشود و تا ارديبهشت ماه ممکن است گريبان افراد مختلف را بگيرد. در حال حاضر سازمان پيشگيري و کنترل بيماريهاي ايالات متحده (
CDC
) تزريق واکسن آنفلوآنزا را براي سنين ٦ ماه تا ١٨ سال به صورت سالانه توصيه ميکند. اگر اين توصيه به مرحله اجرا در بيايد، تعداد کودکان واجد شرايط تنها در ايالات متحده به حدود ٣٠ ميليون نفر خواهد رسيد. آنچه قابل ملاحظه است آن است که توصيههاي پيشين اين مرکز کودکان ٦ تا ٥٩ ماهه را تحت پوشش قرار ميداد.
رفتارهای خوب بهداشتی جهت پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا
در مدت
بیماری
فاصله
خود را با اطرافیان حفظ نمائید
.
حتی المقدور در زمان
بیماری
در منزل اقامت داشته
باشید
.
در زمان عطسه و سرفه ، جلوی دهان و بینی خود را با یک دستمال بگیرید
.
در طول مدت
بیماری
به
طور مرتب دست های خود را بشوئید
.
در صورت وجود
بیماری
در اطرافیان جهت
پیشگیری در ابتلا به آنفلوانزا از تماس دست خود با چشم ها و بینی و دهانتان اجتناب
نمائید
بيشتر بدانيم
جالب است بدانيم با توجه به آنکه بخش عمده يي از دريافت کنندگان واکسن کودکان و افراد مسن و کهنسال هستند، براي تخفيف درد، واکسيناسيون توسط سرنگ مخصوصي انجام مي شود که اولاً تيزتر از سرنگ هاي معمولي است و ثانياً آغشته به سيليکون است.
در پايان لازم به يادآوري است که مردم بايد ضمن اطلاع از ويژگي ها و شرايط مصرف واکسن آنفلوآنزا، پس از مشورت با پزشک نسبت به واکسيناسيون اقدام کنند. در واقع اين پزشک است که مي تواند براساس شرايط و موقعيت سلامت فرد و با لحاظ وضعيت سني، کاري و سوابق بيماري هاي فرد نسبت به لزوم انجام واکسيناسيون نظر دهد.