هر آنچه که در طبیعت و در تاریخ برایم آشنا است با من حرف می زند، مرا می ستاید، به پیش می راند و تسکین می دهد. اما من بقیه را نمی شنوم یا آن را فوری فراموش می کنم. در حقیقت، ما همیشه چیزی را که در میان ما آشنا است می خواهیم. فریدریش نیچه

 آموختن آنچه فیلسوف است، کار دشواری است، زیرا نمی توان آن را یاد داد. باید آن را از سر تجربه دانست یا باید به این ناآگاهی افتخار کرد. فریدریش نیچه

 اگر دارای شخصیت ثابتی باشیم، تجربه ای معمول داریم که پیوسته تکرار می شود. فریدریش نیچه

 ترسها، محرومیتها، فقر، نیمه شبهای جانکاه روح، ماجراها، مخاطره ها و اقدامهای نافرجام برای من و تو به همان اندازه ضروری هستند که نقیض آنها. فریدریش نیچه

 توده مردم کف هر جایی را که نتوانند ببینند عمیق می پندارند و از غرق شدن بسیار واهمه دارند. فریدریش نیچه

 مجازات، کاری بس هراس انگیز است. فریدریش نیچه

 در نهایت، جهان باید همان وضعی را داشته باشد که همیشه داشته است؛ یعنی امور سترگ برای بزرگان می ماند و پرتگاهها برای ژرف اندیشان، ظرافت و هراس برای ظریف اندیشان و در نهایت، تمام امور نادر برای نادران. فریدریش نیچه

 در تشویق و ستایش، همیشه گونه ای صدا وجود دارد؛ حتی زمانی که خودمان را تشویق و ستایش می کنیم. فریدریش نیچه

 از نوشته های هر گوشه نشینی، بخشی از پژواک بیابان و نجواها و نگرش های هراسان به تنهایی شنیده می شود. فریدریش نیچه

 با هر که بدی کردی تا دم مرگ از او بترس. فریدریش نیچه

 وکلای جنایتکار به ندرت هنرپیشگی کافی را برای آن دارند که از جنبه هراس انگیز و زیبای جرم به نفع مجرم بهره جویند. فریدریش نیچه

 اگر توجه کنیم که نیروی جوانان بی صبرانه در انتظار انفجار و آزاد شدن است، دیگر از اینکه تصمیم گیریهای آنان فاقد ظرافت کافی و بصیرت لازم است دچار تعجب نخواهیم شد. فریدریش نیچه

 ارزشها و تغییرات آن به افزایش قدرت کسانی که ارزشها را مقرر می دارند؛ مربوط می شوند. میزان ناباوری؛ میزان آزادی اندیشه ی مجاز بیانی از افزایش قدرت است. هیچ انگاری، آرمانی متعلق به بالاترین درجه ی قدرتمندی روح است و سرشارترین زندگی، گاهی ویرانگر و گاهی ریشخند آمیز. فریدریش نیچه

 اگر ناگزیر شویم نظر خود را در مورد کسی تغییر دهیم، به خاطر این زحمتی که فراهم کرده است، انتقام سختی از او خواهیم گرفت. فریدریش نیچه

 آموختن ما را دگرگون می کند و همان کاری را انجام می دهد که تغذیه می کند؛ یعنی تنها ما را حفظ نمی کند. فریدریش نیچه