پاسخ به:جملات بزرگان
شادمان بودن، آن هم زماني كه شرايط خوب است، كار چندان سخت و دشواري نيست؛ همه در اين شرايط ميتوانند شادمان باشند و لبخند بزنند.
زماني كه همه چيز خوب است و در مورد همه چيز، آسوده دل هستيد، گوشتان بدهكار نيست، ولي هنگامي كه در زندگي با دشواري روبهرو شديد يا درد و رنجي به سراغتان آمد، آنگاه گوش شنوا پيدا ميكنيد و پذيرشتان براي باورها و انديشههاي تازه بالاتر ميرود.
به هنگام رويارويي و روبرو شدن با دشواريها، انديشيدن را آغاز ميكنيم و پوست مياندازيم و آب ديده ميشويم.
رشد و پيشرفت و آموختن، همواره، نتيجه و پيامد ژرفنگري و انديشيدن است.
بدون سختيها، نميتوان رشد كرد.
همواره در آينده با شرايطي روبرو خواهيد شد كه در آنجا آموختههايتان به شما كمك خواهد كرد و سودمند خواهد بود.
شگفتانگيز است كه چه اندازه از دشواريها و سختيهاي زندگي ميآموزيد و رشد ميكنيد، بيآنكه خودتان بدانيد.
گاهي درد و رنج، چيزهايي به ما ميآموزد كه شادي و شادماني هرگز نميتواند بياموزد.
زماني كه شرايط آن گونه است كه ميخواهيم، تنها شادمان هستيم، ولي رشد نميكنيم و نميآموزيم.
همواره در پي ميانبُر بودن، نتيجهي عكس ميدهد. يعني برخي از ميانبُرها به راستي ميانبرهايي به سوي مرگ، بيماري و غم هستند.
سهراب سپهری
خداوند هرگز مشكلي را سر اهمان نميگذارد، مگر آنكه بداند، شايستگي و گنجايش رويارويي با آن و توانايي از بين بردن آن را نيز داريم.
در دل هر سختي و دشواري، دانش، سود و فرصتهاي باارزشي براي رشد و آموختن وجود دارد.
به ياد داشته باشيد، باور، اطمينان و قطعيت، يك مهارت و توانايي است كه هرچه بيشتر آن را تمرين كنيد، هر بار ميتوانيد با سادگي بيشتري به آن دست يابيد.
بزرگترين درد و رنجهاي زندگي، درد و رنجهايي است كه از درون خودمان و به سبب زير پا گذاشتن استانداردها و قوانينمان احساس ميكنيم.
