مهجوریت قرآن
بنا م خدا
تا حالا با خود فکر کردید که چرا قرآن این معجزه جاوید و مایه فخر مسلمین اینقدر مهجور مانده و بنوعی بهتر بگویم که مهجوریت این کتاب آسمانی آنقدر عیان است برهمگان ،که جا دارد انسان روضه ای نیز برای این کتاب آسمانی بخواند ، قرآنی که تمام عزّت وارزش ما مسلمانان سرچشمه از این کتاب الهی میگیرد . اجازه دهید در ابتدای بحث ، از خود قرآن کمک بگیریم و ببینیم نظر خود قرآن در این رابطه چیست؟!
قرآن در سورة فرقان اشاره به مهجوریت خود نموده و از زبان پیامبر (ص) مى فرماید: «و قال الرّسول یا ربّ انّ قومى اتّخذوا هذا القرآن مهجوراٌ؛ (1) پیامبر گفت: پروردگارا! قوم من از قرآن دورى جستند و آن را ترک گفتند».
سخن و شکایت پیامبر (ص) در عصر ما هم چنان ادامه دارد، که از گروه عظیمى از مسلمانان به پیشگاه خدا شکایت مى برد که قرآن را به دست فراموشى سپردند. قرآنى که رمز حیات است و وسیلة نجات و عامل پیروزى و حرکت و ترقى است. قرآنى که مملو از برنامه هاى زندگى مى باشد. آنان قرآن را رها ساختند و براى قوانین مدنى دست نیاز به سوى دیگران دراز کردند!
اگر به وضع کشورهاى مخصوصاً آن ها که زیر سلطة فرهنگى شرق و غرب زندگى مى کنند، نظر بیفکنیم، مى بینیم قرآن میان آن ها به صورت یک کتاب تشریفاتى در آمده است و تنها ألفاظش را با صداى جالب پخش مى کنند، و جاى آن در کاشى کارى هاى مساجد به عنوان هنر معمارى است، یا براى افتتاح خانة نو و یا حفظ مسافر و شفاى بیماران و مجالس ختم و حداکثر براى تلاوت به عنوان ثواب از آن استفاده مى کنند. حتى گاه که با قرآن استدلال مى نمایند، هدفشان اثبات پیش داروى هاى خود به کمک آیات، آن هم با استفاده از روش انحرافى تفسیر به رأى است.
در بعضى از کشورهاى اسلامى ، مدارس تحفیظ القرآن دیده مى شود و عدّه زیادى به حفظ قرآن مشغولند، در حالى که اندیشه هاى آن ها گاهى از غرب و گاه از شرق، و قوانین و مقرراتشان از بیگانگان گرفته شده و قرآن فقط پوششى است براى خلافکارى هایشان و از عمل به احکام و فرائض آن خبرى نیست. حتّى بنابر روایتى در بحارالانوار ، خداوند، قرائت سورة حمد را در نماز امر فرمود، تا قرآن مهجور و ضایع نگردد(لئلاّ یکون القرآن مهجوراً مضیّعا). (2)
مهجور و متروک از نظر عمل به برنا مه هاى سازنده اش.
چیزهایى که در قیامت از انسان شکایت مى کند:
امام صادق(ع) مى فرماید:« ثلاثهٌْْ یشکون الى الله عزّ و جلّ:مسجدٌ خراب لا یصلّى فیه اهله و عالم بین جهّال ، و مصحف معلّق قد وقع علیه غبار لا یقرا فیه؛ (3) سه چیز در فرداى قیامت به خداوند عزّو جلّ شکایت مى کنند:
1ـ مسجد خرابى که در آن نماز نمى خوانند.
2ـ عالمى که بین نادانان باشد که از او استفاده نکنند.
3ـ قرآنى که قرائت نمى شود و بر آن غبار گرفته شده باشد».
طبق روایتى از پیامبر گرامى اسلام (ص) ، شفاعت کنندگان پنج تا مى باشند: « الشّفاء خمسهٌْْ : القرآن والرّحم و المانهْْ و نبیّکم (ص) و أهلبیت نبیّکم ؛ (4) قرآن، خویشان ، امانتداری، نبى اکرم و اهل بیت پیامبر».از امام صادق(ع) از این آیه سؤال شد : «من ذالّذى یشفع عنده الاّ بأذنه». (5) امام (ره) فرمود: « ما ائمه شفاعت کننده هستیم». (6)
در روایت دیگرى پیامبر گرامى اسلام (ص) مى فرماید: « یشفع یوم القیامهْْ : الانبیاء ثمّ العلماء ثمّ الشّهداء؛ (7) انبیاى الهى ، سپس علما و سپس شهدا در فرداى قیامت شفاعت مى کنند».
پی نوشتها:
1. فرقان (25) آیة 30.
2.بحارالانوار، ج 6، ص 68، چاپ بیروت.
3. بحارالانوار، ج 2، باب 10، ص 41، حدیث4.
4.همان، ج 8، باب الشفاعهْْ، ص 43، حدیث 39.
5.بقره (2) آیه 255.
6.بحارالانوار، ج 8، ص 41،حدیث 30.
7.سنن ابن ماجه، ج 2، ص 443، به نقل از منشور جاوید، ج 8، ص 159، حدیث 20.
