ساختمان شامل سردر با كاربندي آجري و هشتي و راهرو ورودي- حوضخانه- طنبي سه دري بزرگ در شمال و طنبي هاي (نشيمن) جانبي در اضلاع شرقي و غربي، آب انبار و حياط باغچه است. اين قطعه بيروني ساختمان اصلي است. ساختمان اندروني در سالهاي پيش تفكيك و نوسازي شده است. بخش اصلي ساختمان در ضلع شمالي حياط واقع شده است. اضلاع غربي و شرقي نيز داراي تأسيسات و اتاقهاي نشيمن است. در ورودي هاي جانبي طنبي (نشيمن) غربي دو ايوان ستوندار اضافه شده است. كل ساختمان در سه ضلع حياط و دو طبقه است. طبقه زيرين طنبي شمالي به حوضخانه و نشيمن تابستاني اختصاص داده شده از بقيه زيرزمين ها براي مطبخ- آب انبار و انباري و.. استفاده مي شده است. مصالح بكار رفته در بنا شامل سنگ و ساروج در پي ها، ديوارهاي زيرزمين تركيبي از سنگ و آجر (تفليسي) و ديوارهاي طبقه فوقاني (همكف) خشتي است. بنا داراي تذهيب در كمره اتاق، دور طاقچه ها، سقف ها و شومينه هاست. سقف طنبي شمالي و نماي شمالي ساختمان از داخل حياط داراي گچبري همراه با آينه كاري است. پنجره هاي آن اروسي با شيشه رنگي-كاربندي سردر با گچ و آجر به فرم قنديل است. طاق هشتي خوانچه پوش آجر با بند برجسته و سقف حوضخانه طاق چهاربخش است. ستونهاي ايوانها داراي سرستون گچبري است.
اين بنا توسط استانداري از وراث خانواده سلماسي براي تبديل به موزه سنجش به تملك در آمد و توسط سازمان ميراث فرهنگي مرمت گرديد و هم اکنون موزه سنجش در آن داير مي باشد. اين اثر بشماره 1862 در تاريخ 15/02/1376 در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است.
