هريس يكي از قديمي ترين مناطق آذربايجان شرقي است. بر اساس نام هايي که در وقف نامه ربع رشيدي آمده؛ مي توان گفت هريس در قرن هاي هفتم و هشتم هجري قمري؛ روستاي بزرگ و آبادي بوده است. قالي هاي هريس از شهرت جهاني برخوردار اند و نام اين منطقه؛ در دوردست ها نيز براي اهالي هنر شناخته شده است. آب و هواي اين منطقه به نسبت سرد و نيمه خشک است و رودهايي نيز در آن جريان دارند. هريس يک منطقه ي كشاورزي است و بش تر مردم آن به كشاورزي، دام داري و بافت قالي اشتغال دارند . صنايع اين شهرستان بيش تر از نوع كارگاهي و دستي بوده و موزاييک سازي و آهک پزي راشامل مي شود. چشم انداز شهرستان هريس کوهستاني است و کوهستان قوشاداغ و گردنه گويجهبئل از ديدني ترين مناطق کوهستاني ابن ناحيه اند که چشم انداز بسيار زيبايي دارند. وجود اماکن قديمي و تاريخي چون: مسجدجمال آباد و بقعه شيخ اسحاق و قبور قديمي سببرونق جاذبه هاي تاريخي و معماري در اين منطقه شده اند
