بنام خدا

سعهٔ صدر در معاشرت با دیگران

در بردباری و سکوت، اثری نهفته است که در خشم و غضب و فریاد نیست. ‏

مردی مسیحی به حالت استهزاء به امام باقر(علیه السلام) گفت: «أَنْتَ بَقَرٌ».

امام بی ‌آن‌که ‏عصبانی شود، با کمال خونسردی فرمود: «نه، من بقر نیستم، من باقر هستم».

مسیحی ‏گفت: تو پسر زنی هستی که آشپز بود.

حضرت فرمود:«آشپزی شغل او بود و ننگی به ‏حساب نمی‌آید.»

مرد مسیحی بی‌ادبی را به اوج رساند و گفت: مادرت سیاه‌چهره، بی‌حیا و ‏بدزبان بود.

حضرت در جواب فرمود: «اگر این‌چنین بود که تو گفتی، خداوند او را ببخشد و ‏از گناهش در گذرد، اما اگر دروغ گفته باشی، از گناه تو درگذرد که دروغ و افترا بستی.» ‏ ‏

حلم و بردباری حضرت، تحولی عمیق در مرد مسیحی ایجاد کرد و موجب شد آن مرد ‏مسیحی اسلام آورد.‏

منابع:
برگرفته از کتاب "حسنات و سیئات" استاد انصاریان؛ به نقل از کانال تلگرام حجت الاسلام انصاریان

بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان