سخنان بزرگان در مورد توانایی

هنر، قدرت و توانایی نیست، بلکه تسلی خاطر است.((توماس مان))

تالیف محکم و سودمند باید بر این پایه بنا شود که انسان در هر لحظه تنها قادر است به یک امر به روشنی بیندیشد.((آرتور شوپنهاور))

یک شخص بدبخت فقط می تواند به دیگران بدبختی بدهد؛ ما فقط می توانیم آنچه را که داریم به دیگران عرضه کنیم.((اشو))

موسیقی، روزنه هایی در تن باز می کند که روح می تواند برای رسیدن به صفای یکرنگی از آنها بیرون آید.((میلان کوندرا))

سکوت، دردناک است؛ اما در سکوت است که همه چیز شکل می گیرد و در زندگی ما لحظه هایی هست که تنها کار ما باید انتظار کشیدن باشد. درون هر چیز در اعمال هستی، نیرویی هست که چیزی را می بیند و می شنود که هنوز قادر به درکش نیستیم، هر آنچه امروز هستیم، از سکوت دیروز زاده شده است.((جبران خلیل جبران))

مغز بشر در زمان خود می تواند بهشتی از جهنم و دوزخی از بهشت به وجود بیاورد. آیزاک نیوتن

زمان بشری دایره وار نمی گذرد، بلکه به خط مستقیم پیش می رود و به همین دلیل، انسان نمی تواند خوشبخت باشد، چرا که خوشبختی، تمایل به تکرار است.((میلان کوندرا))

هنر، چیزی جز بیان تجربه ی آدمی نیست و درک کردن و لذت بردن از هنر، همانا توانایی تماشاگر در مرتبط ساختن اثر هنری با ذخیره ی تجربه های بر هم انباشته شده ی شخصی او است.((اریک نیوتن))

به هر میزان، تجربه های تماشاگر فراوانتر و توانایی او برای مشاهده ی درونی بیشتر باشد، تجهیزات و تدارکات وی برای درک زیبایی کامل تر و موثرتر است.((اریک نیوتن))

یک گلف باز نمی تواند در کار خود کامیاب شود، مگر اینکه، ضربه زدن به یک توپ کوچک را برای خود، مهمترین چیز دنیا بداند.((جان اشتاین بک))

همیشه آن که با شما هم آوا می شود و سخن شما را تکرار می کند نمی تواند هم فکر شما نیز باشد.((ارد بزرگ))

یک زن، تنها زمانی می تواند به مقام دوستی با یک مرد دست یابد که ابتدا آشنا و سپس معشوقه او بوده باشد.((آنتوان چخوف))

تا وقتی کودک به اندازه ای رشد یابد که بتواند مستقل فکر کند دنیا او را ویران می سازد. تا آن زمان او را معلول و از کار افتاده می کند. زیر بغل او عصاهایی قرار می دهد تا قادر نباشد روی پاهای خودش بایستد،    تا فراموش کند رأی و نظر خویش را بکار گیرد.((اشو))

یک تیم تنها هنگامی می تواند به سطح بالا صعود کند که بازیکنان با هم متحد شوند و امیال شخصی شان را رها کنند.((جان ماکسول))

معماری برای ابدی ساختن و ستایش چیزی است. بنابراین، آنجا که چیزی برای تمجید نیست، معماری ای نمی تواند باشد.((ویتگنشتاین))