سوره 4. نساء آيه 8

آيه     وإذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُوْلُواْ الْقُرْبَى وَالْيَتَمى والْمَسَكِينَ فَارْزُقُوهُمْ مِّنْهُ وَقُولُواْ لَهُمْ قَوْلاً مَّعْرُوفاً

ترجمه     واگر هنگام تقسیم (ارث) خویشاوندانى (كه ارث نمى‏برند)ویتیمان ومستمندان حاضر شدند، پس چیزى از آن مال به آنان روزى دهید و با آنان پسندیده سخن بگوئید.

نکته ها     از اینكه كلمه‏ى «اولواالقربى» در كنار «الیتامى» و «المساكین» آمده، معلوم مى‏شود كه مراد از بستگان، بستگانى‏هستند كه فقیرند وبه طور طبیعى ارث نمى‏برند، و سفارش عاطفى آخر آیه نیز این معنا را تأیید مى‏كند.

پيام ها     1- به نگاه‏ها، حضورها وتوقّعات طبیعى محرومان توجّه كنید. «واذا حضر القسمة» 2- اموال ارثى را مخفیانه تقسیم نكنید، تا امكان حضور دیگران هم باشد. «حَضر القسمة اولوا القربى» 3- در تقسیم ارث، علاوه بر افرادى كه سهم مشخّص دارند، به فكر محرومان و یتیمان نیز باشید. «نصیباً مفروضاً... فارزقوهم منه» 4- با هدایاى مالى و زبان شیرین، از كینه‏ها و حسادت‏ها، پیشگیرى و پیوندهاى خانوادگى را مستحكم‏تر كنید. «فارزقوهم ... قولوا» 5 - هدایاى مادّى، همراه با محبّت و عواطف معنوى باشد. «قولوا لهم قولاً معروفاً»