به نام یگانه عالم
تعریفی از فرافکنی به زبان ساده: یعنی انگشت اتهام به سوی دیگران گرفتن یا تمایل نسبت دادن آن چیزی که در درون ماست به دیگران، یا از سرخود باز کردن و یافتن مقصری بیرون از خود و نپذیرفتن مسئولیت نسبت به کردار خود و عدم تعهد به رفتار خودمان.
با این وسیله دفاعی فرد می کوشد تا تمایلات نامناسب و ناپسند خویش را به دیگران نسبت دهد و در نتیجه خود را عاری از هرگونه عیب و نقص بداند.
با این وسیله دفاعی ما نقطه ضعفهای خودمان را به دیگران نسبت می دهیم و مطالبی را به دیگران می گوئیم که در خود ماست. زمانی که در مورد دیگران پیش داوری می کنیم در واقع در مورد خودمان پیش داوری می کنیم و به علاوه در بسیاری از موارد توصیه هایی که به دیگران می کنیم نشانه آن است که خودمان نیاز به آن توصیه ها داریم.
