0

سوره 2. بقره آيه 127

 
ehsanrostami
ehsanrostami
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : فروردین 1394 
تعداد پست ها : 13263
محل سکونت : کرمانشاه

سوره 2. بقره آيه 127

آيه سوره 2. بقره آيه 127  
 
وَإذْ يَرْفَعُ إِبْرَهِيمُ القَوَاعِدَ مِنَ البَيْتِ وَإِسْمَعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ إِنّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ العَلِيمُ‏
 
ترجمه سوره 2. بقره آيه 127  
 
و (بیاد آور) هنگامى كه ابراهیم، پایه‏هاى خانه (كعبه) را با اسماعیل بالا مى‏برد (ومى‏گفتند:) پروردگارا از ما بپذیر، همانا تو شنوا و دانایى.
 
نکته ها سوره 2. بقره آيه 127  
 
از آیات و روایات متعدّد استفاده مى‏شود كه خانه كعبه، از زمان حضرت آدم بوده و حضرت ابراهیم علیه السلام آنرا تجدید بنا نموده است. چنانكه آن حضرت در موقع اسكان همسر و فرزندش در سرزمین مكّه مى‏گوید: «ربّنا انّى اسكنتُ من ذرّیتى بوادٍ غیر ذى زَرع عند بیتك المحرّم» [420] خداوندا بعضى از خاندانم را در این سرزمین خشك و بدون زراعت، در كنار خانه‏ى تو سكونت دادم. بنابراین در زمان شیر خوارگى حضرت اسماعیل علیه السلام نیز اثرى از كعبه وجود داشته است. و در سوره‏ى آل عمران [421] نیز از كعبه به عنوان اوّلین خانه مردم یاد شده است. در آیه مورد بحث نیز سخن از بالا بردن پایه‏هاى خانه بدست ابراهیم علیه السلام است و این تعبیر مى‏رساند كه اساس خانه كعبه، قبلاً وجود داشته و ابراهیم و اسماعیل علیهما السلام آنرا بالا برده‏اند. حضرت على علیه السلام نیز در خطبه قاصعه [422] مى‏فرماید: خداوند تمام مردم را از زمان حضرت آدم تا ابد، با همین كعبه و سنگ‏هاى آن آزمایش مى‏نماید.
ابراهیم واسماعیل علیهما السلام در كار مساوى نبودند. در حدیث مى‏خوانیم: ابراهیم بنّایى مى‏كرد واسماعیل سنگ به دست پدر مى‏داد. وشاید به سبب همین تفاوت، میان نام آن دو بزرگوار فاصله گذاشته است. «یرفع ابراهیم القواعد من البیت و اسماعیل»
420) ابراهیم، 37.
421) آل‏عمران، 96.
422) نهج‏البلاغه، خطبه 192.
 
پيام ها سوره 2. بقره آيه 127  
 
1- بانیان كارهاى نیك را فراموش نكنیم. «اذیرفع» «اذ» یعنى گذشته را یاد كن.
2- در مسیر اهداف الهى، كار بنّایى و كارگرى نیز عبادت است. لذا از خداوند قبولى آنرا مى‏خواهند. «یرفع ابراهیم القواعد... ربنّا تقبّل منّا»
3- كار مهم نیست، قبول شدن آن اهمیّت دارد. حتّى اگر كعبه بسازیم، ولى مورد قبول خدا قرار نگیرد، ارزش ندارد. «ربّنا تقبّل»
4- كارهاى خود را در برابر عظمت خداوند، قابل ذكر ندانیم. حضرت ابراهیم نامى از كار و بنایى خود نبرد و فقط گفت: «ربّنا تقبّل منّا»
5 - در روایات آمده است: از شرایط استجابت و آداب دعا، ستایش خداوند است. ابراهیم علیه السلام دعاى خود را با ستایش پروردگار همراه ساخته است. «انّك انت السمیع العلیم»
سه شنبه 12 اردیبهشت 1396  1:15 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها