0

وقتی دعا سلاح می‌شود

 
nazaninfatemeh
nazaninfatemeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 80604
محل سکونت : تهران

وقتی دعا سلاح می‌شود

آیا تا به حال از خودتان پرسیده‌اید بعد از واقعه‌ی کربلا، امام سجاد(علیه السلام) چگونه با خلفای اموی عصر خود مبارزه می کردند؟ در حالی که در شرایط ایشان، شیعه کشی رایج و پیوند داشتن با اهل بیت(ع) جرم محسوب می‌شد؟

 


دعا، راه مبارزه‌ی امام سجاد
یکى از شیوه ‏هاى تبلیغى و مبارزاتى امام سجاد(علیه السلام) تبیین معارف اسلام در قالب دعا بود. مى ‏دانیم که دعاپیوندى است معنوى میان انسان و پروردگار که اثر تربیتى و سازندگى مهمى دارد، از این نظر دعااز نظر اسلامجایگاه خاصى دارد و اگر دعاهاى رسیده از پیامبر اسلام(صلی اللهعلیه وآله) و امامان معصوم یک جا گردآورى شود، مجموعه بزرگى خواهد شد. این دعاها مکتب تربیتى بزرگى است که در سازندگى و رشد روحى انسان ها نقش مهمى دارد.
از آنجا که در زمان امام چهارم شرایط اختناق‏ آمیزى حکم فرما بود، امام بسیارى از اهداف و مقاصد خود را در قالب دعاو مناجات بیان مى ‏کرد. مجموع دعاهاى امام سجادبه نام «صحیفه سجادیه» معروف است که پس از قرآنمجید و نهج البلاغه، بزرگترین و مهمترین گنجینه گران بهاى حقایق و معارف الهى به شمار مى ‏رود، به طورى که از ادوار پیشین از طرف دانشمندان برجسته ما «اخت القران»،(1) «انجیل اهل بیت(علیهم السلام)» و «زبور آل محمد (صلی اللهعلیه وآله)» لقب گرفته است.(2)
صحیفه سجادیه تنها شامل راز و نیاز و مناجات و عرض حاجت در پیشگاه خدانیست، بلکه ابعاد سیاسى و اجتماعى و فرهنگى و عقیدتى نیز دارد. امام سجاددر ضمن دعاهاى خود در چندین مورد، مباحث سیاسى به ویژه مسیله «امامت» و رهبرى جامعه اسلامى را مطرح کرده است که ذیلاً نمونه هایى از آنها را مى ‏آوریم:
1-امام در دعاى بیستم (دعاى مکارم الاخلاق) چنین مى ‏گوید:

«خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا بر آن که بر من ستم کند، دستى (نیرویى)، وبر آن که با من ستیزه جوید زبانى (برهانى)، و بر کسى که با من دشمنى و عناد ورزد پیروزى عطا کن، و در برابر آن کس که نسبت به من، به حیله گرى و بد اندیشى بپردازد، راه و تدبیر، و در برابر آن که بر من فشار و آزار رساند، نیرو ده و در برابر عیب جویانی که بر من عیب جویی و دشنام گویی کنند، قدرت تکذیب، و در برابر خطر تهدید دشمنان، به من امنیت عنایت فرما...».
آیا چه کسانى جز کارگزاران عبدالملک نظیر «هشام بن اسماعیل مخزومى» (حاکم مدینه) بودند که امام مورد ستم، ستیزه جویى،عناد، بد اندیشى، فشار، آزار و تهدید آنان قرار داشت؟ بنابراین در واقع این دعاى امام شکواییه ‏اى در برابر زورگویی هاى حکومت وقت بوده و از این نظر بار سیاسى داشته است.
2-در دعایى که امام روز عید قربانو روز جمعه مى ‏خوانده چنین آمده است:
«... خدایا این مقام (خلافت و رهبرى امت اسلامى که اقامه نمازدر روز عید قربانو روز جمعه وایراد خطبهاز شیون آن است) مخصوص جانشینان و برگزیدگان تو، و این پایگاه ها، از آن امناى تو است که آنان را در رتبه والایى قرار داده‏ اى، ولى ستمگران (همچون خلفاى ستمگر اموى) آن را بزور، غصب و تصاحب کرده اند.... تا آنجا که برگزیدگان و خلفاى تو مغلوب و مقهور گشته اند، در حالى که مى ‏بینند احکام تو تغییر یافته، کتاب تو از صحنه عمل دور افتاده، فرایض و واجباتت دستخوش تحریف گشته، و سنت (راه و رسم) پیامبرت متروک گشته است.
خدایا دشمنان بندگان برگزیده ات از اولین و آخرین و همچنین اتباع و پیروانشان و همه کسانى را که به کارهاى آنان راضى هستند، لعنت کن و از رحمت خود دور ساز...».
در این دعاامام با صراحت از مسیله امامتو رهبرى امت، که اختصاص به خاندان پیامبر دارد، و غصب شدن آن توسط ستمگران یاد مى ‏کند و بدین ترتیب مشروعیت حکومت بنى امیه را نفى مى ‏کند.

3ـ امام(علیه السلام) در دعای عرفه چنین می گوید:
«پروردگارا! درود فرست به پاکترین افراد خاندان پیامبر که آنان را براى رهبرى امت و اجراى اوامر خود برگزیده ‏اى، و آنان را خزانه داران علمت، نگهبانان دینت، جانشینان خود در زمین، و حجت هاى خویش بر بندگانت قرار داده‏اى و به خواست خود، آنان را از هر گونه پلیدى یکباره پاک کرده ‏اى و آنان را وسیله ارتباط با خود و راه بهشتخویش قرارداده ‏اى خدایا، تو در هر زمان دین خود را به وسیله امامى تایید فرموده ‏اى که او را براى بندگانت رهبر و پرچمدار، و در گیتى مشعل هدایت قرار داده ‏اى، پس از آنکه او را با ارتباط غیبى، با خود مرتبط ساخته ‏اى و او را وسیله خشنودى خود قرار داده ‏اى و پیروى از او را واجبکرده ‏اى، و مقرر داشته ‏اى که هیچ کس از او سبقت نگیرد، و هیچ کس از پیروى او پس نماند...».
حضرت در این دعانیز از نقش و از نافرمانی او بیم داده ای، و به اطاعت از امر او و پذیرش نهی او دستور داده ای، و موقعیت ویژه رهبران الهى و امامان از خاندان نبوتو امتیازهاى آنان سخن مى ‏گوید، و این، دقیقاً به معناى نفى مشروعیت حکومت زمامداران وقت بود.(3)


 
 
 
 
پی نوشت:
(1). شيخ آغا بزرگ، الذريعه الى تصانيف، الطبعه الثانيه، بيروت، دارالاضواء 1378 ه.ق، ج 15، ص 18.
(2). مدنى، سيد عليخان، رياض السالكين فى شرح صحيفه سيد الساجدين، موسسه آل البيت، مقدمه، ص 5- 4؛ ابن شهر آشوب، معالم العلماء، نجف، المطبعه الحیدریه، 1380 ه. ق، ص 125( شرح حال متوکل، راوی صحیفه،) و ص 131( شرح حال یحیی بن علی بن محمد الحسین رقی).
(3). گردآوري از کتاب: سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، موسسه امام صادق(علیه السلام)، قم، 1390هـ.ش، ص 269.
    

سایت آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی، تاریخ انتشار: « 1392/03/22 »

از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست

دوشنبه 11 اردیبهشت 1396  11:49 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها