0

آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:از ژرفای نماز

 
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:از ژرفای نماز

نماز و نیایش، ارتباط صمیمانه ای است. میان انسان و خدا

و الذین یمسکون بالکتاب و اقاموا الصلوة انا لا نضیع اجر المصلحین
کسانی که به کتاب (و آئین خدا) تمسک جویند و نماز را بپا دارند همانا پاداش اصلاحگران را به هدر نخواهیم داد. (قرآن کریم)
گفت پیغمبر، رکوع است و سجود - بر در حق کوفتن، حلقه ی وجود
حلقه ی آن در، هر آن کو می زند - بهر او دولت، سری بیرون کند
مولوی 
 نماز و نیایش، ارتباط صمیمانه ای است. میان انسان و خدا، آفریده و آفریدگار. نماز، تسلابخش و آرامشگر دلهای مضطرب و خسته و بستوه آمده، و مایه صفای باطن و روشنی روان است. پیمان و انگیزه تحرک و بسیج و آمادگی است در حالتی صمیمانه و دور از رنگ و فریب؛ برای نفی هر بدی و زشتی است و تدارک هر نیکویی و زیبایی.
 برنامه ای است برای باز یافتن و آن گاه ساختن خویش؛ و کوته سخن، رابطه ای و استفاضه ای مداوم است با سرچشمه و پدید آورنده همه نیکیها، یعنی خدا.
 چرا نماز را برترین و مهمترین واجبات دانسته اند؟ چرا نماز را پایه و اساس دین خوانده اند؟ چرا بدون نماز هیچ عملی پذیرفته نیست؟ مگر در نماز چه چیز فوق العاده ای نهفته است؟
 نماز را از ابعاد و جهات گوناگون می توان بررسی و ارزیابی کرد. در ابتدا لازم است اندکی به هدف خلقت انسان که در جهان بینی اسلام یکی از خطوط اصلی محسوب می شود، اشاره گردد.
 آفریده بودن انسان و اعتقاد به اینکه دست قدرتمند و با حکمتی او را پدید آورده، لزوماً بدین معنی است که از آفرینش او و برای بودن او هدف و مقصدی وجود داشته است. این هدف را می توان پیمودن راهی برای رسیدن به سر منزلی دانست. پیمودن راهی بر طبق نقشه ای دقیق و با وسیله هایی معین، و در نهایت رسیدن به آن سرمنزل مقصود. در این صورت ناگزیر باید راهی را که بدان مقصد می رسد شناخت و مسیر را تشخیص داد و هدف را هموار در نظر داشت تا بدان نتیجه موعود رسید. کسی که قدم در راه می گذارد باید مستقیم حرکت کند و همواره متوجه هدف باشد و راههای انحرافی و حرکتهای بیهوده او را به خود مشغول نسازد و برای تداوم حرکت و حفظ جهت گیری صحیح از دستورات راهبر و راهنمایی که برای او تعیین کرده اند (پیامبر) سرپیچی نکند.
 آن هدف، تعالی و تکامل بی پایان انسان و بازگشت به خدا و بروز خصلتهای نیک و انرژیها و استعدادهای نهانی انسان و به کار افتادن این همه در راه نیکی و نیکسازی خود و جهان و انسانهاست.
پس باید الله را بشناسد و راهی را که او برای تعالی آدمی به وی ارائه داده است در پیش گیرد و بی تأمل و سستی حرکت کند.
 انجام دادن کارهایی که انسان را به هدفش نزدیک می کند و ترک کارهای بیهوده یا مضر است، که به زندگی آدمی معنی می دهد و او را در راهی که پیمودن آن فلسفه زندگی اوست پیش می برد و در غیر این صورت زندگی بی حاصل و بی مضمون است.
 به دیگر زبان، زندگی کلاسی و آزمایشگاهی است که در آن باید بر طبق قانونها و فرمولهایی که خدای جهان آفرین و زندگی بخش پدید آورده است عمل کرد تا به نتیجه عالی و دلخواه رسید. این قانونها را که همان سنتهای الهی و قوانین آفرینش اند باید شناخت و زندگی خود را با آن تطبیق داد. پس خود را نیز باید شناخت و ذخیره ها و نیازهای خود را مشخص کرد. و این مسئولیت و تکلیف بزرگ انسان است. تکلیفی است که فقط با انجام دادن آن انسان قادر به حرکت آگاهانه و موفق خواهد بود و بدون آن یا بی حرکت است یا ناآگاه، و قهرا، ناموفق.
 دین ضمن آنکه هدف و جهت و راه و وسیله را مشخص و تبیین می کند، توش و توان لازم برای پیمودن راه را نیز به انسان می بخشد و مهمترین توشه ای که راهیان این راه در کوله بار خود دارند همانا یاد خدا است.
روحیه طلب و امید و اطمینان که بالهای نیرومند این پروازند، فرآورده و زائیده یاد خدا می باشد.
 یاد خدا از طرفی هدف را که همانا پیوستن به او - یعنی به بی نهایت خوبی و کمال - است همواره در مد نظر قرار می دهد و مانع از گم کردن جهت گیری می شود و رهرو را درباره راه و وسیله، حساس و هوشیار می دارد و از طرفی بدو قوت قلب و نشاط و اطمینان می بخشد و او را از سرخوردگی و فریفته پدیده های مشغول کننده شدن یا بیمناک شدن از ناهنجاریها و ناهمواریها محافظت می کند.
 جامعه اسلامی و هر گروه یا فرد مسلمان در صورتی می تواند در راهی که اسلام ارائه داده و همه پیامبران بدان دعوت کرده اند به استواری و بی توقف و برگشت قدم بردارد که خدا را فراموش نکند. و از این روست که دین می کوشد از راهها و به وسیله های گوناگون یاد خدا را در دل دینداران همواره زنده نگاه دارد.
 یکی از عملهایی که سرشار از انگیزه یاد خداست و می تواند انسان را یکسره غرق در یاد خدا کند، و می تواند بیدارباش و به خویش آورنده باشد، و می تواند همچون شاخص و علامتی، رهروان راه خدا را بر روی خط مستقیم بدارد و از گیجی و گمی حفظ کند و می تواند از لحظه ای غفلت در زندگی آدمی مانع شود، نماز است.
 انسان از لابلای مشغولیتهای فکریی که او را احاطه کرده است به ندرت می تواند به خود و هدف زندگی و گذشت لحظات و ساعات و روزها بیندیشد. چه بسا روزها که شب می گردد و روزهای دیگری که آغاز می شود و هفته ها و ماهها که می گذرد و انسان به آغاز و پایان آن توجه نمی یابد و گذشت زندگی و معنا یا بطالت آن را احساس نمی کند.
 نماز یک زنگ بیداری و یک هشدار در ساعات مختلف شبانه روز است. به انسان برنامه می دهد و از او تعهد می خواهد، به روز و شبش معنا می دهد و از گذشت لحظه ها حساب می کشد. در آن هنگام که انسان مشغول و بی خبر از طی زمان و انقضای عمر است او را می خواند و به او می فهماند که روزی گذشت و روزی آغاز شد. باید فعالیت کنی. مسئولیت بزرگتری بر عهده بگیری و کار مهمتری انجام دهی. به دلیل آنکه بخشی از عمر، از فرصت عمل، به سر آمد باید بیشتر تلاش کرد و پیشتر رفت زیرا هدف بزرگ است، مگر تا فرصت از کف نرفته به آن دست یافت.
از جانبی دیگر:
 فراموش کردن هدف و جهت در زیر فشار گرفتاریهای مادی امری واضح و طبیعی است. از طرفی امکان مرور کردن همه تعهدهایی که در راه رسیدن به هدف بر عهده آدمی است در هر روز تقریباً ناممکن و محال است و شنیدن از کسی که حرفه اش این است محالتر. به علاوه، زمان کافی برای بررسی تمام خواسته ها و ایده آلهای این مکتب - مکتب زندگی ساز و سعادت بخش اسلام - در شبانه روز هیچ گاه وجود ندارد و چنین فرصتی هرگز به دست نمی آید. نماز چکیده و خلاصه اصول این مکتب را در خود دارد و با گفتنی ها و حرکتهای حساب شده و منظمی که در آن هست نمودار اسلام است. می توانیم نماز را به سرود ملی کشورها تشبیه کنیم، با تفاوتی در معنا و در جهت بخشیها.
 یک کشور برای پایدار کردن اصول و ایده آلهایش در ذهن مردمش و استوار داشتن آنان بر این طرز فکر، تکرار و بازگو کردن سرود ملی خود را - که خلاصه ای از شکل مورد قبول زندگی و ایده آلها و هدفهای آن است - واجب می شمرد. تکرار آن سبب می شود که افراد بر این طرز فکر باقی بمانند و بدانند پیرو این کشورند و جویای آن هدفها. زیرا فراموش کردن اصول و هدفهای کشورشان به معنای تغییر مسیر دادن و پیرو نبودن آنان است. این تکرار آنها را برای کار و خدمت در این جبهه، آماده و ساخته و پرداخته می کند، نقشه ها و راهها را به آنان می آموزد، مسئولیتها و تکلیفها را می شناساند، اصول را در ذهن آنان زنده نگه می دارد، و وظیفه را معین می سازد و آن گاه به آنان شجاعت و جرئت اقدام می بخشد و آنان را آماده عمل می کند.
نماز، خلاصه اصول مکتب اسلام و روشنگرا راه مسلمانی و نشان دهنده مسئولیتها، تکلیفها، راهها، و نتیجه هاست.
 در آغاز روز، در نیمروز، در هنگام شب مسلمان را طلبیدن و اصول و راه و هدف و نتیجه را به زبان خودش به او فهمانیدن و او را با نیرویی معنوی وادار به عمل کردن. این است نماز، و این است که مؤمن قدم به قدم و پله پله به قله ایمان و عمل کامل نزدیک می سازد و از او عنصری ذیقیمت و مسلمانی درست می سازد. آری، نماز، نردبان مؤمن است.(1)
 بشر راهی دراز و دشوار در پیش دارد، راهی که او را به رستگاری و سعادت واقعی می رساند و پیمودن و رسیدن به آن، هدف پدید آمدن و بودن اوست. ولی آنچه در پیش پای بشر نهاده شده، فقط این راه نیست. کوره راهها و راههای انحرافی و جاده های خطرناک به وفور در مسیر اصلی او قرار می گیرند و گاه آن قدر فریبنده و دل انگیز هستند که مسافر راه اصلی را دچار تردید و اشتباه می کنند.
 لازمه رهایی از چنین تردیدهایی، همانا حفظ جهت صحیح و جهت گیری مداوم به سوی هدف و مقصود نهایی، یعنی به سوی خداست و داشتن نقشه ترسیم شده ای از راه و مسیر. نماز چیزی جز یک توجه مداوم به خدا و نیز طرح و نقشه ای اجمالی از راه اصلی نیست. زیرا نماز تأمین کننده ارتباط دائمی و تماس همیشگی مؤمن است با خدا و با مجملی از تفکر اسلامی که در ضمن گفتنی های نماز، مندرج شده است.
 و بدین گونه آشکار می شود که تقسیم نماز به وقتهای پنجگانه، به چه علت است و دارای چه اندازه اهمیت می باشد؛ همچنان که تقسیم غذای جسم به اوقات مختلف شب و روز.
 گذشته از آنکه نماز خلاصه ای از غایات و هدفهای اسلام را در خود دارد و تلاوت قرآن نیز، که در نماز یک عمل واجب است، نمازگزار را با مضامین بخشی از قرآن آشنا می کند و او را به اندیشیدن در مفاهیم قرآن و ارتباط فکری با قرآن عادت می دهد،(2) اساساً با مجموع حرکتهایی که در آن هست نمودار و نمایشگری است از اسلام در مقیاسی کوچک.
 اسلام در متن جامعه به کار گیرنده تن و اندیشه و روان انسانهاست و از این هر سه برای خوشبختی آنان کار می کشد. نماز نیز در عمل یک فرد، عیناً چنین است. زیرا در حال نماز، تن و اندیشه و روان، هر سه به کار و فعالیت اند.
تن: با حرکات دست و پا و زبان، با خم شدن، نشستن، و به خاک افتادن؛
 اندیشه: با اندیشیدن به مضامین و الفاظ نماز که عموماً اشاره به هدفها و وسیله هاست، و مرور کردن یک دوره طرز تفکر و بینش اسلامی به اجمال؛
روان: با یاد خدا و پرواز در صفای معنوی و روحانی و بازداشتن دل از هرزه گردی و بیدرکجایی و پرورانیدن بذر خشوع و خشیت خدا در جان.
 گفته اند که نماز در هر آیینی، خلاصه آن آئین است. نماز اسلام نیز کاملاً چنین است. جمع کردن میان روح و جسم، ماده و معنا، دنیا و آخرت، در لفظ و در محتوا و در حرکات، از ویژگیهای نماز اسلامی است.
 چنین است که مسلمان با گزاردن نمازی کامل همه انرژی خویش را در راه تعالی خود به کار می گیرد یعنی در آن واحد از امکانات جسمی و فکری و روحی خویش در این راه بهره می کشد.
 گزارنده نماز درست به این دلیل که با تمام قوا پوینده راه خداست، همه انگیزه های شر و فساد و انحطاط را در خود و در پیرامون خود بی اثر می سازد. در چند آیه قرآن اقامه نماز (نماز را برپا داشتن) یکی از نشانه های دینداری به شمار رفته و در آیات بیشتری، بر روی اقامه نماز تکیه ای خاص شده است.
 به نظر می رسد که اقامه نماز، چیزی فراتر از گزاردن نماز است. یعنی فقط همین نیست که کسی خود به عمل نماز قیام کند. بل این نیز هست که در جهت و سمت نماز، جهت و سمتی که نماز بدان فرا می خواند، به راه افتد و دیگران را نیز به راه اندازد. گویا برپا داشتن نماز آن است که انسان، با کوششی بایسته، جو و فضای زندگی خود و دیگران را جوی نمازگزارانه یعنی خداجویانه و خداپرستانه بسازد و همه را در خط و جهت نماز به راه افکند.
 پس مؤمن یا جامعه مؤمن، با اقامه نماز ریشه تباهی و گناه و فساد را در خود و در محیط خود می سوزاند و روحیه گناه و انگیزه های درونی و برونی، یعنی عوامل نفسانی و اجتماعی آن را خنثی و بی رنگ می سازد. محققاً نماز فرد و جامعه را از کارهای زشت و ناپسند، باز می دارد.(3)
 در صحنه کشمکشها و مبارزات زندگی، آنجا که نیروهای اهریمنی با جهاز و ساز و برگ تمام برآنند که انگیزه نیکی و نیکاوری را در هر جا و هر کس معدوم کنند، نخستین دژی که دچار هجوم و ویرانگری می شود، نیروی عزم و قدرت نفس انسانهاست. زیرا با برداشتن این حفاظ متین، تسخیر و تاراج قلعه شخصیت انسان - که گنجینه اصالتهای ذاتی و اندوخته های ذیقیمت معارف و دانش است - میسر می شود. و آنان که برای زمان و تاریخ پیامی تازه و طراحی بدیع دارند بیش از همه مورد این هجوم قرار می گیرند و بیش از همه نیازمند حفاظت این حصار پولادین - حصار عزم و اراده خلل ناپذیر - می باشند.
 نماز اسلام که با تلقین و تکرار یاد خدا، بشر محدود و آسیب پذیر را با خدای نامحدود و مسیطر، مرتبط می سازد و بدو متکی می کند و با پیوند زدن انسان به مدبر جهان قدرتی نامحدود و بی زوال به او می بخشد، باید نیکوترین درمان ضعف انسان و مؤثرترین داروی عزم و اراده به حساب آید.
 رسول گرامی که در آستانه رستاخیز عظیم اسلام و در برابر جاهلیت همه گیر، کوههای گران تکلیف و مسئولیت را بر دوش خود حس می کرد، به ذکر و نماز نیمه شب فرمان داده شد.
یا ایها المزمل، قم اللیل الا قلیلاً، نصفه او انقض منه قلیلاً او زد علیه و رتل القرآن ترتیلاً، انا سنلقی علیک قولاً ثقیلاً.(4)
 ای در پوشش خواب آرمیده. شب را به نماز و یاد خدا برخیز مگر نیمه ای از آن را یا اندکی کمتر و یا اندکی افزونتر، و قرآن را شمرده (و از روی دقت) برخوان. چرا که به زودی سخنی گرانبار بر تو فرود خواهیم آورد.
 اکنون می پردازیم به بررسی محتوای نماز و در این بررسی بی آنکه از محدوده ترجمه ای گسترده فراتر رویم، می کوشیم تا به هدف نماز از نگاه تعلیم گامی نزدیک شویم.
شروع نماز با نام خداست و با یادآوری عظمت و سعه ذات او و برتری آن از اوجگاه اندیشه انسان.
الله اکبر - خدا بزرگتر است.
با این جمله نمازگزار، نیایش خود را آغاز می کند و برای عملی شکوهمند سر فصلی لبریز از شکوه می سازد.
 الله اکبر - خدا بزرگتر است. بزرگتر از آنکه به وصف در آید. بزرگتر از آنکه با خدای گونههای تاریخ مقایسه شود، بزرگتر از همه قدرتها و همه نمودهایی که ممکن است آدمی از آن بیم برد یا بدان طمع ورزد و بزرگتر از آنکه کسی بتواند سنت ها و قانونهای تکوینی او را نقص کند.
 بنده خدا اگر این سنتها را شناخته باشد و با توجه بدانها راه و جهت تلاش خود را انتخاب کرده باشد، از یادآوری اینکه خدا بزرگتر است نیرویی عظیم می گیرد و امیدی سرشار می یابد. او کاملاً حس می کند که تلاش موفق و فرجام کارش نیکوست و به آینده خود و راهش با خوش بینی و امیدواری نظر می افکند.
 پس از گفتن این جمله، نمازگزار عملاً در حال نماز است. باید سوره حمد و پس از آن یک سوره کامل از قرآن را در حال ایستاده بخواند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:16 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

سوره حمد

 

بسم الله الرحمن الرحیم - به نام خدای رحمان و رحیم.

به نام خداوندی که دارنده رحمتی همگانی و بخشنده رحمتی همیشگی است.
 این جمله، سرآغاز همه سوره های قرآن، سرآغاز نماز، سرآغاز همه کارها و فعالیتهای یک مسلمان است. یعنی شروع همه کارها فقط به نام خداست، همه چیز انسان، آغاز زندگی اش و تمامی جلوه های زنده بودنش به نام خداست. مسلمان به نام خدا روزش را شروع می کند و به نام او بر تلاش روزانه خود نقطه پایان می گذارد. با یاد او به بستر می رود و با استعانت او سر از بستر بر می دارد و فعالیت روزانه خود را از سر می گیرد و سرانجام با نام او و یاد او چشم از این جهان بر می گیرد و رهسپار سرای جاویدان می شود.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:17 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

الحمد لله رب العالمین - ستایش و سپاس مخصوص خداست که مدبر جهانیان و جهانهاست.

همه ستایشها و سپاسها مخصوص اوست، چون همه عظمتها از آن او و همه رحمتها از سوی اوست. او مجمع همه خصلتهای ستوده است و همه نیکیها و نیکوکاریها از سرچشمه وجود اوست. پس ستایش او ستایش نیکی و نیکوکاری است و جهت دهنده به همه کوششهایی که به هوای نیکی و نیکوکاری انجام می گیرد.
 هر کس در خود چیزی از خصلتها و رفتارهای قابل ستایش می بیند باید آن را از فیض رحمت و لطف خدا بداند، زیرا خداست که در انسان، مایه های نیکی را به کار برده و ذات و سرشت او را آماده و جویا و پذیرای نیکی و فضیلت ساخته و به او قدرت تصمیم - که ابزار دیگری است در راه نیکو شدن و نیکویی کردن - بخشیده است.
 این بینش راه خود بینی و خودشگفتی را بر انسان می بندد همچنان که از بی مصرف گذاردن یا بیهوده مصرف کردن خصلتهای نیک و توانهای نیکی آفرین در وجود آدمی جلوگیری می کند.
 در عبارت رب العالمین (پروردگار و مدبر جهانیان و جهانها) هم وجود عوالم و جهانهای دیگر و هم خویشاوندی و پیوستگی این همه با هم احساس می شود. نمازگزار در می یابد که بجز این عالم و در ماورای نظرگاه تنگ و محدود او و پشت این حصاری که او برای زندگی خود فرض کرده، گیتیها و گردونها و عالمها و جهانهای دیگر هست و خدای او خداوندگار سراسر این پهنه عظیم است. این احساس، تنگ نظریها و کوته بینیها را در او از بین می برد، به او جرئت و حس تکاپو می بخشد، از عبودیت خدا احساس غروری در او پدید می آورد و در بندگی خدا عظمت و شکوهی عجیب بدو می نمایاند.
 از سوی دیگر می بیند که همه موجودات، انسانها و حیوانات و گیاهان و جمادات و آسمانها و عوالم بیشمار هستی، بندگان خدایند و رب و مدبر و پروردگار این همه، اوست. می فهمد که خدای او تنها خدای نژاد او یا ملت او یا خدای انسانها نیست، خدای آن مورچه خرد و آن گیاه ضعیف نیز هست، خدای آسمانها و کهکشانها و اخترها نیز هست. با درک این حقیقت احساس می کند که تنها نیست، می فهمد که با تمام ذرات عالم و با تمام موجودات ریز و درشت خویشاوند است، با همه انسانها پیوسته و مرتبط است. همگان برادران و همسفران اویند و این کاروان عظیم یکسره راهی یک هدف و در حرکت به سوی یک جهت است.
 این رابطه و پیوستگی او را نسبت به همه موجودات مکلف و متعهد می سازد. نسبت به انسانها تعهد هدایت و کمک، و نسبت به دیگر موجودات تعهد شناختن و در راه درست و مناسب با هدف آفرینششان به کار افکندن.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:17 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

الرحمن الرحیم - خدای رحمان و رحیم.

رحمت عام او - به صورت نیروهای پدیدآورنده و قوانین حیات بخش و انرژیهای ادامه دهنده - بر سر همه موجودات گسترده است و همه چیز و همه کس تا دم مرگ و نابودی از این رحمت برخوردار است (رحمان). و از سویی، رحمت اختصاصی اش، رحمت هدایت و اعانتش، و رحمت پاداش و عطوفتش بندگان شایسته و انسانهای صالح را شامل می شود. این رحمت از همین نشأة، مانند خط روشنی در مد وجود این موجودات ارزنده و شریف تا مرگ و از پس مرگ تا رستاخیز و تا سرمنزل نهایی وجود انسان با آنها هست (رحیم). پس خدا بخشنده رحمتی همگانی و موقت، و رحمتی همیشگی و اختصاصی است.
 یاد کردن از صفت رحمت پروردگار در دیباچه قرآن و در آغاز نماز و در آغاز هر سوره نشانه آن است که مهر و رأفت پروردگار، نمایانترین صفت او در عرصه آفرینش و وجود است و بر خلاف قهر و نقمت او که مخصوص است به معاندان و لجوجان و مفسدان و تبهکاران، رحمت او شامل و همه گستر و همه گیر می باشد.(5)

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:17 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

مالک یوم الدین

روز جزا، روز پایان و فرجام و عاقبت است. همه تلاش برای عاقبت می کنند. مادی بی خدا و خداپرست در این شریکند که هر دو در راه فرجام و عاقبت به تکاپویند. تفاوت در این است که هر یک عاقبت را به نوعی فهمیده اند.
 مادی عاقبتش ساعتی دیگر، روزی و سالی و چند سالی دیگر، پیری و فرسودگی و سالخوردگی است؛ اما خداپرست دیدش وسیع و مد نگاهش بسی از این دورتر است. از نظر او دنیا بسته و محدود و حصاردار نیست. جهان او وسیع و آینده ای نامحدود است و این مستلزم امیدی بی پایان و تلاشی خستگی ناپذیر است. کسی که مرگ را موجب قطع امید نداند و انتظارش پاداش و نتیجه کار را با مردن از دست ندهد، می تواند تا آخرین لحظه زندگی نیز با همان شور و تحرک آغاز کار به عمل و تلاش خداپسند خود ادامه دهد.
 یادآوری اینکه در هنگامه رستاخیز و جزا مالک و صاحب اختیار خداست به نمازگزار توان جهت گیری درست می بخشد؛ به اعمال و تلاشهای او جهت و سمت خدایی می دهد. زندگی و همه جلوه های زنده بودنش برای خدا و در راه خدا می شود، همه چیز و همه کار او در راه تکامل و تعالی بشریت - که تنها راه خداپسند است - به کار می افتد. از سوی دیگر تکیه بر پندارهای بیهوده و امیدهای بی اساس را از او باز می گیرد و امید راستین به عمل را در او تقویت می کند. اگر در این نشأة، رویه ها و نظامهای غلط و منحرف کننده به سست عنصران و فرصت طلبان اجازه داده است که با لاف و ریا و دروغ و فن و فریب، سامانی برای خود فراهم آورند و بی عمل و بی تلاش، پاداش عمل و تلاش را غاصبانه تصرف کنند، در آن نشأة و آن عالم که همه کاره و سررشته دار همه امور، خدای دانا و عادل است دغلکاری و فریب ممکن نیست و کس را بی عمل مجال بهره و پاداش دست نخواهد داد.
 در اینجا نیمه اول از سوره حمد که متضمن ستایش پروردگار جهانها و جهانیان، و ذکر برخی از مهمترین صفات خدا بود سپری شد.
 نیمه دوم که مشتمل بر اظهار عبودیت و طلب هدایت است به برخی از مهمترین خطوط اصلی ایدئولوژی اسلام اشاراتی رسا می کند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:19 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

ایاک نعبد - فقط تو را عبودیت می کنیم.

یعنی همه وجود ما و تمامی مقدرات جسمی و روانی و فکری ما در اختیار خدا و در جهت فرمان او و برای اوست.
 نمازگزار با این جمله، بند عبودیت غیر خدا را از دست و پا و گردن خود می گسلد؛ و داعیه های خداوندگاری را رد می کند؛ مدعیان ربوبیت را - که در طول تاریخ همواره عامل طبقه بندی جامعه ها بوده و اکثریت بشر را در زنجیر عبودیت و استضعاف، اسیر و مقید می داشته اند - نفی می کند. خود را و همه مؤمنان به خدا را از مرز اطاعت و فرمانبری هر کس جز خدا و هر نظامی جز نظام الهی فراتر می برد. خلاصه با پذیرش بندگی خدا، بندگی بندگان را به دور می ریزد و از این طریق خود را در سلک موحدان واقعی قرار می دهد.
 اعتراف و قبول اینکه عبودیت منحصراً باید در برابر خدا و برای خدا باشد یکی از مهمترین اصول فکری و عملی اسلام و همه آئین های الهی است که از آن تعبیر می شود به الوهیت انحصاری خدا. یعنی اینکه فقط خداست که می باید اله (معبود) باشد و هیچ کس جز خدا عبادت و عبودیت نشود.
 همیشه کسانی بوده اند که این حقیقت را درست نفهمیده اند و از آن برداشتهای غلط و محدودی کرده اند و از این رو ناآگاهانه به عبودیت غیر خدا دچار شده اند. آنان گمان برده اند که عبادت خدا تنها به معنای تقدیس و نیایش اوست و چون فقط درگاه خدا را نماز و نیایش می برده اند مطمئن می شده اند که جز خدا را عبادت نمی کنند.
 آگاهی از معنای گسترده عبادت در اصطلاح قرآن و حدیث بی پایگی این پندار را روشن می کند. عبادت در اصطلاح قرآن و حدیث تعبیری است از: اطاعت و تسلیم و انقیاد مطلق در برابر فرمان و قانون و نظامی که از سوی هر مقام و قدرتی به انسان ارائه و بر او تحمیل شود، خواه این انقیاد و اطاعت با حس تقدیس و نیایش همراه باشد و خواه نباشد.
 بنابراین، همه کسانی که نظامها و قانونها و فرمانهای هر قدرت غیر الهی را از سر طوع و تسلیم پذیرا می شوند عابدان و بندگان آن نظامها پدید آورندگان آن می باشند. اگر با این حال جایی برای مقررات الهی نیز باز گذارده و در بخشی و منطقه ای از زندگی فردی و اجتماعی به قانون و فرمان خدا عمل کنند مشرک (کسی که با خدا کس دیگر را نیز عبادت می کند) خواهند بود و اگر همین بخش و منطقه را نیز به خدا ندهند کافر (کسی که حقیقت نمایان و درخشان وجود خدا را ندیده می گیرد و اعتقاداً یا عملاً آن را انکار می کند) می باشند.
 با اطلاع از این شناخت اسلامی به آسانی می توان دریافت که ادیان الهی که نخستین شعار دعوت خود را کلمه لا اله الا الله (هیچ معبودی جز خدا نیست) قرار می داده اند، چه می گفته و چه می خواسته و با چه و که طرف می شده اند.
 این حقیقت - حقیقت معنای عبادت - در مدارک اسلامی، در قرآن و حدیث، چندان متواتر و روشن است که برای تدبر کنندگان و هوشمندان جای کمترین تردیدی باقی نمی گذارد. برای نمونه به ارائه دو آیه از قرآن و یک حدیث از قول امام صادق علیه السلام بسنده می کنیم:
اتخذوا احبارهم و رهبانهم ارباباً من دون الله و المسیح بن مریم و ما امروا لا لیعبدوا الهاً واحداً لا اله الا هو...(6)
 عالمان و زاهدان کیش خود را - و نه الله را - به خداوندگاری و صاحب اختیاری پذیرفتند با آنکه موظف بودند فقط خدای یگانه را عبودیت کنند.
و الذین اجتنبوا الطاغوت ان یعبدوها و انابوا الی الله لهم البشری.(7)
 و کسانی که از عبودیت طاغوت (سلطه های غیر الهی) اجتناب ورزیده به خدا باز گشتند، بشارت باد ایشان را.
روی ابوبصیر عن ابی عبدالله علیه السلام انه قال: انتم هم، و من اطاع جبارا فقد عبده.(8)
 ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت (خطاب به شیعیان راستین زمان خود) فرمود: شما هستید آنان که از عبادت طاغوت سر باز زده اند، و هر آن کس که ستمگری را فرمان برد، او را عبادت کرده است.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:19 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

غیر المغضوب علیهم - نه راه کسانی که مورد خشم (تو) واقع شده اند.

چه کسانی مورد خشم خدایند؟ آنان که در جهت مقابل راه خدا، به راهی دیگر گام نهاده اند و انبوه خلق بی خبر و بی اراده و سست عنصر یا با خبر و بااراده ولی دست بسته و اسیر را نیز با خود بدان سو کشانیده اند. کسانی که در طول تاریخ سررشته کار و بار انسانها را به قهر و جبروت یا به رنگ و فریب در دست گرفته اند و از آنان موجوداتی بی اختیار و آلت فعل و دنباله رو (مستضعف) ساخته اند. کسانی که از راه تحمیق انسانها و تحمیل بر آنها، مجال عشرتهای پلید و رذیلانه خود را فراهم آورده اند. به بیان دیگر آن کسانی مورد خشم خدایند که راه باطل را، نه از سر جهالت و بی خبری، بل از روی عناد و خودپرستی و خودکامگی پیموده اند.
 در واقعیت تاریخ، این گروه را طبقات عالیه و قدرتمندان دنیوی - که همواره هدفهای دینی بر فلسفه وجود آنان خط بطلان می کشیده و اولین قدم معترضانه را به سوی ایشان بر می داشته است - تشکیل می داده اند. بجز این دو گروه - گروه هدایت یافتگان و گروه غضب شدگان - دسته سومی نیز هست که راه آن نیز در نهایت به همان نقطه ای می رسد که راه مغضوبان ختم می شود.(11) جمله بعد به این دسته از مردم اشاره می کند:

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:21 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

سبحان الله - پاک و منزه است خدا؛ و الحمد لله - و ستایش و سپاس مخصوص خداست؛ و لا اله الا الله - و معبودی جز خدانیست؛ و الله اکبر - و خدا بزرگترین است.

دانستن این چهار خصوصیت در شکل گرفتن یک تلقی درست و کامل از توحید دارای تأثیری عمیق است. زیرا هر یک از این چهار خصوصیت یک بدنه و یک نما از عقیده توحید را نشان می دهد.
 تکرار این جملات فقط بدان خاطر نیست که بر معرفت ذهنی انسان و آگاهی و اطلاع او افزوده شود بلکه دانستن صفات و خصوصیات خدا و تکرار ذکر خدا، بزرگترین فایده اش باید این باشد که در انسان حرکتی و مسئولیتی پدید آورد و وظیفه و تکلیفی فراخور آن حقیقتی که بدان معرفت یافته بر دوش او بگذارد.
 به طور کلی عقاید اسلامی باید در خارج از ذهن و در صحنه زندگی منشأ عمل و حرکت باشند، زیرا این عقاید صرفاً از جنبه ذهنی و مجردشان نیست که دارای اعتبارند بلکه بیشتر به این دلیل که ناظر به زندگی انسانها و نقشبند زندگی و عمل فرد و جامعه اند، در اسلام معتبر شناخته می شوند. درست است که هر عقیده اسلامی در معنا شناخت یک واقعیت است ولی تنها آن عقایدی در اسلام حتمی و لازم الاعتقاد شمرده شده اند که در صورت قبول و گرویدن بدان تعهدی برای انسان به وجود آید و وظیفه و تکلیفی جدید بر دوش او نهاده شود.
 عقیده به وجود خدا از این گونه است. اعتقاد به بودن و نبودن خدا، هر کدام شکلی مخصوص برای زندگی و عمل به وجود می آورد. فرد یا جامعه ای که به راستی معتقد به وجود خداست به نوعی و شکلی زندگی می کند و فرد و جامعه ای که این حقیقت را منکر است به نوع و شکل دیگری. اگر انسان معتقد شد که او و جهان را قدرتی با اراده و از روی شعور و حکمت آفریده است، ناگزیر معتقد می شود که این آفرینش برای مقصودی و دارای جهت و غایتی است و می پذیرد که او در رسیدن به این مقصد و غایت دارای نقشی و متحمل مسئولیتی است. و همین احساس تعهد و مسئولیت است که او را به کار و تلاش و پویش و تحمل بارهای سنگین وادار می کند و، او از همه، احساس رضایت و خرسندی می کند.
 همچنین است عقیده به معاد، نبوت، امامت و... که هر کدام مسئولیت ها و تکالیفی را بر دوش معتقد می نهد و مجموعاً راه و برنامه و خط مشی کلی زندگی او را مشخص و ممتاز می سازد.
 اگر مشاهده می شود که در واقعیت خارجی آنان که خود را معتقد به این اصول فکری می دانند با آنان که از آنها بی اطلاع و بدانها بی اعتقادند یکسان و یکرنگ زندگی می کنند، این بر اثر نداشتن آگاهی درست یا ریشه دار نبودن ایمان و قبول آنان است. در مواقع حساس و در نقطه عطفهای زندگی است که صف معتقدان واقعی از مقلدان ناآگاه و فرصت طلب جدا می شود.
 اکنون با این نگرش، بر می گردیم به مفاد و محتوای این چهار ذکر:

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:21 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

سجود

پس از سر برداشتن از رکوع، در حالی که آماده تعظیم و کرنشی متواضعانه است، به خاک می افتد.
 جبهه بر خاک نهادن، نشانه بالاترین حد خضوع انسان است، و نمازگزار این حد نصاب تواضع را شایسته خدا می داند، زیرا کرنش در برابر نیکی و زیبایی مطلق است و آن را در برابر هرکس یا هر چیز غیر خدا حرام و ناروا می شمارد، زیرا گوهر انسانیت - که ارزنده ترین متاع بازار هستی است - با این کار فرو می شکند و انسان خوار و پست می شود.
 در همان حال که سر بر خاک نهاده و خود را غرق در عظمت خدا می بیند، زبانش نیز با این حالت هماهنگی می کند و با ذکری که می گوید در حقیقت عمل خویش را تفسیر می کند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:21 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

و لا اله الا الله

این شعار اسلام است که یک سره نموداری است از جهانبینی و ایدئولوژی این مکتب. در این شعار یک نفی وجود دارد و یک اثبات.
 نخست، همه قدرتهای طاغوتی و غیر خدایی را نفی می کند. خود را از یوغ بردگی هر نیروی اهریمنی نجات می دهد. هر دست و بازویی را که به شکلی او را به راهی می کشاند قطع می کند. هر قدرتمندی جز خدا و هر نظامی جز نظام الهی و هر انگیزه ای جز انگیزه های خداپسند را به دور می ریزد و با این نفی پرشکوه خود را از همه زبونیها و ذلتها و اسارتها و بندها و بندگیها می رهاند. و آن گاه فرمان و اراده خدا را - که فقط در قالب یک نظام الهی یعنی یک جامعه اسلامی به معنای واقعی قابل لمس و قابل پیاده شدن است - بر وجود خویش فرمانروا می سازد و بندگی خدا را که با هیچ بندگی دیگری سازگار نیست می پذیرد.
 بندگی خدا یعنی سامان زندگی را طبق فرمان حکیمانه خدا تدارک دیدن و در نظام الهی که خطوط اصلی آن طبق دستور خدا ترسیم شده باشد، زیستن. یا با همه قدرت و تلاش ممکن در جهت ایجاد چنین نظامی و چنان سامانی حرکت کردن.
 نظامهای دیگر، نظامهایی که بر شالوده یک تفکر بشری بنا شده است، به این دلیل که از جهالت و بی اطلاعی و کج اندیشی و احیاناً غرض ورزی خالی نیست، نمی تواند بشر را کامیاب سازد و او را به کمال مطلوب انسانی اش برساند.
 فقط جامعه و نظام الهی است که چون از حکمت و رحمت خدا سرچشمه گرفته و با آگاهی از نیازهای انسان و از آنچه می تواند برآورنده این نیازها باشد طرح ریزی شده می تواند محیط مساعد و مناسبی باشد برای رشد این نهالی که نامش انسان است.
 دشمن نظامهای دیگر نیستیم، دلسوز آنهاییم. این سخن انبیا است و انبیای خدا، پدران دلسوز بشرند. به سازندگان و طراحان خانه هایی که بشر می باید در آن زیست کند، یعنی پدید آورندگان و بانیان نظامهای اجتماعی، می آموزند و پند می دهند که: بشر جز در نظام الهی و توحیدی کامروا نبوده و نخواهد بود. تاریخ ثابت کرده است و دیده ایم و می بینیم که در نظامهای غیر خدایی انسانیت چه می کشد و انسانها چگونه مسخ شده و به چه روزی دچار گشته اند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:22 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

صراط الذین انعمت علیهم - راه آنان که مورد انعام خود قرارشان دادی.

چه کسانی مورد انعام خدا قرار گرفته اند و نعمت خدا به ایشان داده شده است؟ تردید نمی توان داشت که منظور نعمت مال و مقام و عشرت مادی نیست که برجسته ترین دارندگانش همواره درنده ترین دشمنان خدا و خلق بوده اند. بلکه منظور نعمتی فراتر از این بازیچه هاست. نعمت، لطف و عنایت و هدایت خداست. نعمت بازشناختن ارزش واقعی خویشتن و بازیافتن خویشتن است.
در جای دیگر از قرآن برخورداران از این نعمت معرفی شده اند.
و من یطع الله و الرسول فاولئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین...(9)
 کسانی که از خدا و پیامبر فرمان می برند در کنار کسانی می باشند که خدا به آنان نعمت ارزانی داشته است، یعنی پیامبران، صدیقان(10)، شهیدان و شایستگان...
 پس نمازگزار در این جمله از خدا درخواست می کند که او را به راه پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان هدایت کند و این خطی روشن است در تاریخ. راهی است نمایان، با هدفی معین، و با پویندگانی معروف و معلوم.
 در برابر آن خط دیگری هست که آن نیز مشخص و دارای رهروانی شناخته شده است. با یادآوری آن راه و پویندگانش نمازگزار به خود نهیب می زند که در آن گام ننهد و به آن سمت کشانیده نشود و این را در ادامه دعای پیشین چنین بیان می کند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:22 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

سبحان ربی الاعلی و بحمده - پاک و پیراسته است خداوندگار من که برترین است و من ستایشگر اویم.

خداوندگار برترین؛ خداوندگار پیراسته و پاک؛ و تنها در برابر چنین موجودی است که سزاوار است انسان زبان به ستایش بگشاید و جبهه به خاک بساید.
 پس سجده نماز، به خاک افتادن در برابر یک موجود ناقص و ضعیف و بی مقدار نیست، همچون به خاک افتادن در برابر بتهای پوشالی و قدرتهای پوک. به خاک افتادن در برابر برترین و پاکترین و گرامی ترین است.
 نمازگزار با این حرکت عملاً فرمانبرداری و اطاعت خود را از خدای حکیم و بصیر اعلام می دارد و پیش از همه این تسلیم و فرمان پذیری را به خود تلقین و یاد آوری می کند. و چنانکه دانسته ایم، پذیرش همین همین عبودیت مطلق در برابر خدا است که قید و بند عبویت هر کس و هر چیز دیگر را از آدمی برمی دارد و او را از اسارتها و زبونیهایی که بر او تحمیل شده است رها می کند.
 مهمترین اثری که باید از این دو ذکر، ذکر رکوع و سجود، انتظار داشت آن است که به نمازگزار بیاموزد که در برابر کدام موجود باید تسلیم و خاضع و ستایشگر بود و این به معنای نفی این همه در برابر هرچه و هرکه جز اوست. و شاید به همین موضوع اشاره می کند حدیثی که از قول امام علیه السلام می گوید: نزدیکترین حالات آدمی به خدا، حالت سجود است.(17)

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:22 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته درود بر تو ای پیامبر، و رحمت خدا و برکات او بر تو باد.

پیامبر، بنیانگذار اسلام یعنی سلسله جنبان تلاش و حرکتی است که اکنون نمازگزار خویشتن را دست به کار آن می بیند. غریو توحید را او برکشید که با طنین آن جهانی را زیر و رو کرد و شالوده زندگی شایسته انسان را برای همیشه زمان ریخت. او بود که خطوط اصلی چهره انسان طراز اسلامی را و جامعه ای را که می تواند پرورشگاه چنین انسانی باشد، ترسیم کرد. و اکنون نمازگزار همان شعار را با نماز خود و با درسها و رهنمودهای ضمنی آن در زندگی و در فضای زمان خود منعکس می کند و گامی به سوی آن جامعه برین و تکوین آن انسان والا بر می دارد. پس بی مورد نیست اگر در پایان این عمل، پیامبر و پیشوای خود را که وی را بدین راه افکنده و در آن راهبرش بوده است، به سلامی یاد کند و با این زبان حضور خود را در کنار او و در راه او اعلام نماید.
 در جمله دوم، نمازگزار بر خود، بر همسنگرانش و بر همه بندگان شایسته خدا درود می فرستد.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:22 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

و ایاک نستعین - و فقط از تو مدد می خواهیم.

از رقیبان تو و از مدعیان الوهیت، توقع هیچ گونه یاری و کمک نداریم. آنان به همان علت که زیر بار الوهیت خدا نرفته اند، به بندگان و پویندگان راه خدا نیز کمکی نخواهند کرد. راه خدا راه پیامبران خداست، پویشی است در جهت حق و عدل و برادری و همبستگی و همزیستی میان همه افراد بشر و ارزش دادن به انسان و نفی تبعیضها و ستمها و نابرابریها. رقیبان خدا و مدعیان خداوندگاری که شالوده حیات ننگین و برخورداری های غاصبانه خود را بر نابود کردن همه این ارزشهای اصیل نهاده اند، چگونه ممکن است بندگان خدا را یاری و مدد دهند؟ آنان با بندگان خدا جنگی آشتی ناپذیر و قهری بی امان دارند. پس فقط از خدا مدد می جوییم، از نیروی هوشمندی و اراده ای که در ما نهاده از ابزارها و اسبابی که برای زنده بودن و زندگی کردن به ما داده، از سنتها و قانونهای طبیعی و تاریخی اش که چون شناخته شوند راهگشای اندیشه و عمل می توانند شد؛ و از همه فرآورده های قدرتش که سپاهیان مقتدر او هستند و در خدمت بشرند.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:23 AM
تشکرات از این پست
siryahya
siryahya
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 154066
محل سکونت : ▂▃▄▅▆▇█Tabriz█▇▆▅▄▃▂

پاسخ به:آثار مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي

بسم الله الرحمن الرحیم - به نام خدای رحمان و رحیم.

قل. بگو. (ای پیامبر)
خود بدان و به دیگران نیز همچون پیامی بایسته، برسان که:
هو الله احد - اوست خدای یکتا.(13)
 مانند خدایانی که عقاید تحریف شده ادیان معرفی می کنند شریک و رقیب و هماورد ندارد. پس صحنه آفرینش میدان تنازع و پیکار خدایان نیست. بلکه همه سنتها و قوانین عالم ناشی از یک اراده و یک قدرت است و به همین دلیل است که در جهان آفرینش نظم و هماهنگی و یک نواختی برقرار است و قوانین و تحولات و حرکات طبیعی عالم همه به یک سو و در یک جهت در عمل و حرکت اند. و در این میان انسان است که چون از اراده و اختیار و قدرت تصمیم گیری برخوردارش ساخته اند، می تواند از این نظر کلی سرپیچی نماید و چون سازی ناهماهنگ، نغمه ای جدا بنوازد. و نیز می تواند یکسره بر طبق این قوانین زندگی خود را بسازد.

ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.

جمعه 1 اردیبهشت 1396  11:23 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها