دلِ سوخته‌دل‌ها، بُوَد محفل زینب

امان از دل زینب    امان از دل زینب

همــان داغ بـــرادر، بـود قاتل زینب

امان از دل زینب    امان از دل زینب

دو چشمش به برادر،دودستش به سلاسل

نگــاهی بـه حسینش، نگــاهی سوی قاتل

کنــد گــریـه بـه زخــمِ، سرش، چوبۀ محمل

کـه از خــون جبین، سرخ شده محمل زینب

امان از دل زینب     امان از دل زینب

سر ازسنگ شکسته،قد ازغصّه خمیده

بــــه دل داغ بــــرادر، ز رخ رنـگ پــــریده

شرارش به دل زار،سرشکش به دودیده

بــوَد از همــه عــالم، فـزون مشکل زینب

امان از دل زینب     امان از دل زینب

فلک محو کمالش،ملک مات جمالش

شکسته کمر کوه، ز اندوه و ملالش

کند تا به سر نی، تماشای هلالش

چرا اشک دو دیده، شده حایل زینب

امان از دل زینب      امان از دل زینب

همه زندگیش بود، غم و رنج و مصیبت

شده ظلم و ستم‌ها، به او جای مودّت

گمـانم کـه ز آغــاز، در این عالم خلقت

بـه خـون دل زهــرا، سرشته گِل زینب

امان از دل زینب    امان از دل زینب