معیارهای انتخاب شادترین كشورها
معیارهای مختلفی از جمله رضایت از كسب و كار، میزان سطح سلامت جامعه،وضعیت تأمین و امنیت اجتماعی،وضعیت اقتصادی،داشتن دموكراسی،داشتن وقت آزاد،نداشتن درد و رنج،داشتن توانایی مراقبت از خود،بودن در كنار دوستان و خانواده و بیان نظرات شخصی در خانه و جامعه بدون ترس و بدون احساس ناامنی،داشتن فرصت تحصیل رایگان و همچنین امكان بروز خلاقیت و كارآفرینی جزو معیارهایی بود كه این مجله برای ارزیابی خود جهت معرفی شادترین كشورها مد نظر قرار داده بود.بدیهی است برای "شاد" قلمداد نمودن جمعیت یك كشور مجموعه كاملی از این معیارها هستند كه تاثیرگذار هستند و نه لزوما یك یا چندتا از آنها! هرچقدر تحقق این معیارها بیشتر باشد،ارزیابی ما از شاد بودن افراد آن جامعه نیز منطقی تر و به واقعیت نزدیك تر خواهد بود.
نفش پول و وضعیت اقتصادی
همیشه تصور عموم بر این است كه پول شادی میآورد و با پول ما میتوانیم هر چه كه نیاز داریم خریداری كنیم،لباسهای خوب بپوشیم و غذاهای خوب مصرف كنیم اما تحقیقات نشان میدهد كه عواملی مهمتر از پول هم در شادی تأثیر میگذارند.اینكه افراد بتوانند در جامعه خود ایده ی خود را بدون هیچگونه مانع و مشكلی وارد بازار كسب و كار كنند و از آن كسب رضایت خاطر كنند و یا اینكه تا چه اندازه افراد جامعه در بیان نظرات سیاسی خود آزاد هستند در تعیین میزان شادی مردم از زندگی شان تاثیر خواهد داشت.كشور "نروژ" از این جهت یكی از كشورهای شاد جهان محسوب می شود كه "میزان تولید ناخالص داخلی" در این كشور 52,012 دلار در سال است یعنی وضعیت اقتصادی و میزان درآمدها كاملا رضایت كننده است،آزادی اندیشه و بیان در ابعاد وسیعی مورد توجه است،امكان تحصیلات رایگان و زمینه بروز و رشد خلاقیت های فردی وجود دارد،تامین و امنیت اجتماعی برای همگان محفوظ است و بطور كلی تمامی معیارهای یك جامعه شاد در یك جا جمع هستند.
نقش میزان جمعیت بر وضعیت اقتصادی
شاید با خودتان بگویید كه میزان جمعیت و در نتیجه میزان درآمد سرانه هر نفر خیلی مهم است یعنی بطور مثال كشور نروژ با در اختیار داشتن منابع سرشار نفت و گاز و انرژی تنها در حدود 5 میلیون جمعیت دارد(طبق آخرین آمارها) كه بیشتر آنها هم در بخش جنوبی نروژ زندگی می كنند ولی بطور مثال كشورهای آلمان،فرانسه،كانادا،آمریكا و یا استرالیا به مراتب جمعیت بیشتری دارند.مثلا در كشور آلمان با 81 میلیون جمعیت،میزان تولید ناخالص داخلی آن 36,033 دلار در سال است و یا كشور فرانسه با 65 میلیون جمعیت دارای میزان تولید ناخالص داخلی 34,077 دلار در سال می باشد.همچنین میزان تولید ناخالص داخلی برای كشور كانادا با 34 میلیون جمعیت، 39,057 دلار در سال است درحالیكه برای كشور آمریكا با 312 میلیون جمعیت، 46,860 دلار در سال و برای استرالیا با 23 میلیون جمعیت، 39,699 دلار در سال می باشد.بدیهی است جمعیت زیاد منجر به تنوع فرهنگی،نژادی و جغرافیایی می شود كه خود به پیچیدگی برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی برای دولت آن كشور می افزاید.كشور نروژ را از این نظر می توان با كشور نیوزلند مقایسه نمود كه با جمعیتی تقریبا یكسان(4.3 میلیون نفر)،دارای میزان تولید ناخالص داخلی 26,966 دلار در سال است.
*نكته مهم
توجه داشته باشید كه میزان تولید ناخالص داخلی یا Gross Domestic Product كه به اختصار GDP نامیده می شود، گویای ارزش اقتصادی مجموعه كالاها و خدمات تولیدی در یك كشور در یك مقطع زمانی مشخص(معمولا یك سال) می باشد و میزان تولید ناخالص داخلی سرانه یك كشور اغلب به معنای "استاندارد زندگی" یك كشور قلمداد می شود.روشهای مختلفی برای محاسبه تولید ناخالص داخلی ملی وجود دارد كه محاسبه مجموع ارزش افزوده،محاسبه از دیدگاه مصرف و محاسبه از دیدگاه درآمد سه روش متداول آن هستند.معمولا در تعیین سطح استاندارد زندگی یك كشور میزان تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس میزان قدرت خرید مردم GDP-PPP موردنظر قرار می گیرد.اعداد و ارقام ذكر شده در بالا همگی بر اساس همین شاخص هستند.
چقدر و چگونه كار می كنیم؟!
یكی دیگر از معیارها، "میزان ساعت كاری در هفته" است، به طوری كه در كشورهای اسكاندیناوی عموم مردم بطور معمول كمتر از 38 ساعت در هفته كار می كنند و از زندگی خود رضایت خاطر دارند ولی در كشورهایی نظیر كشور "چین" مردم بیش از 47 ساعت در هفته كار می كنند اما همچنان از زندگی می نالند و از نوع زندگی خود ناراضی هستند.
همچنین در كشورهای اسكاندیناوی،بخاطر وجود سیستم سوسیالیستی،پرداخت مالیات های هدفمند و در نتیجه شكل گیری بیمه ها و اتحادیه های مختلف كارگری موجب می شود فرد در هنگام بیكاری از حدود 80 درصد حقوق ماهیانه خود در این برهه ی بحرانی از زندگی خود بهره مند شود در حالیكه در سایر كشورها معمولا تامین اجتماعی كارآمدی برای این زمان اندیشیده نشده است و فرد بیكار تا زمان یافتن شغل جدید از حمایت خاصی برخوردار نمی شود.
نقش تورم و نرخ بیكاری در كشور
تورم و بیكاری مهمترین شاخص هایی هستند كه گویای وضعیت اقتصادی یك كشور می توانند باشند.نرخ بیكاری در دانمارك 2 درصد، در نروژ 3.4 درصد و در هلند 4.3 درصد است اما این میزان بر اساس اعلام وزارت كار آمریكا در این كشور هم اكنون 9.1 درصد تخمین زده شده است.با همه ی اینها در كشور "نپال" نرخ تورم 11% و نرخ بیكاری 46% است ولی بطور باورنكردنی بیش از 50% از جمعیت این كشور از زندگی خود ابراز رضایت خاطر می كنند و 81% از آنها نیز دارای حساب بانكی امن هستند! اما با این وجود،عدم وجود آزادی های سیاسی و یا نبود شاخص های دموكراسی در نپال واقعیت هایی ست كه وجود دارند و نمی توان از آنها برای شاد قلمداد نمودن افراد آن كشور چشم پوشی نمود!
نقش كارآفرینی و سخت كوشی در پیشرفت اقتصادی
كشورهای دانمارك و سوئد از نظر كارآفرینی در رده های اول و دوم دنیا جای دارند.77% دانماركی ها و 84% درصد سوئدی ها بر این عقیده هستند كه سخت كوشی و كار زیاد موجب پیشرفت كشور آنها می شود.این در حالیست كه كشور آمریكا از این نظر در رده سوم دنیا قرار دارد ولی تقریبا 90% از آمریكایی ها (نه نفر از هر ده نفر) سخت كوشی و كار زیاد را معادل درآمد بیشتر می دانند.با این همه،آمریكا كشوری است كه از نظر كارآفرینی همچنان در جایگاه قابل قبولی قرار دارد.تنها در زمان بحران اقتصادی سال 2009 میلادی،دولت این كشور 558,000 شغل جدید را در هر ماه بوجود آورد كه 27,000 شغل بیشتر از سال 2008 میلادی بود.
كشور "چین" از نظر سخت كوشی و كارآفرینی الگوی خوبی برای دنیا می تواند باشد. كشور چین از نظر امنیت اجتماعی و سلامت در رده 92 ام جهان قرار دارد و از نظر آزادی های فردی قبل از عربستان سعودی و زیمباوه در رده 102 ام دنیاست در حالیكه از نظر پیشرفت های اقتصادی در رده نخست جهان قرار گرفته است.اما با همه ی اینها و بخاطر اینكه شادی یك كشور مجموعه ای از عوامل و معیارها را دربر می گیرد،از دیدگاه خوشبختی و شاد بودن در رده 58 ام دنیا قرار دارد.
نقش وضعیت آب و هوایی
بر طبق استانداردهای تحقیقات علمی انجام شده توسط انستیتو لگاتوم، "وضعیت آب و هوایی" جزو شاخص های تعیین شاد بودن افراد یك كشور درنظر گرفته نمی شود ولی اگر این عامل را هم درنظر بگیریم،باز هم كشورهای اسكاندیناوی معیارهای قدرتمندتری برای شاد بودن در اختیار دارند.معیارهایی كه بطور مثال در كشور آمریكا نمی توان یافت.داشتن وقت آزاد بیشتر،ثبات و احساس امنیت اجتماعی و اقتصادی،امكان تحصیل رایگان و خدمات و بیمه درمانی كارآمد برای همگان از جمله معیارهایی هستند كه كشورهای شمال اروپا را از سایر كشورهای دنیا متفاوت می سازند.
كشورهای برتر از دیدگاه هر شاخص
اگر بخواهیم بصورت جداگانه كشورهای دنیا را بر اساس معیارها و شاخص های معرفی شده دسته بندی كرده باشیم، رده های بالای جدول به ترتیب متعلق به كشورهای زیر است:
اقتصاد Economy:
نروژ،سوئیس،هلند،دانمارك،كانادا،سنگاپور،سوئد،استرالیا،فنلاند،هنگ كنگ،ژاپن،اتریش،آلمان و آمریكا
كارآفرینی و ایجاد موقعیت های شغلی Enterpreneurship:
دانمارك،سوئد،آمریكا،فنلاند،انگلستان،نروژ،ایرلند،سنگاپور،ایسلند،كانادا،سوئیس،هلند،استرالیا ،نیوزیلند و آلمان
حكومت و سیستم اداره كشور Governance:
سوئیس،دانمارك،آمریكا،نیوزیلند،كانادا،سوئد،فنلاند،استرالیا،انگلستان،هلند،سنگاپور،نروژ،اتریش،
ایرلند و آلمان
تحصیلات و آموزش Education:
نیوزیلند،استرالیا،فنلاند،نروژ،دانمارك،ایسلند،تایوان،كره جنوبی،آمریكا،سوئد،اسپانیا،كانادا،هلند،
فرانسه و ایرلند
سلامتی و وضعیت بهداشت و درمان عمومی Health:
آمریكا،ایسلند،سوئیس،نروژ،ژاپن،آلمان،فرانسه،اتریش،سوئد،فنلاند،كانادا،بلژیك،هلند،ایرلند،
استرالیا،اسلوونی و دانمارك
امنیت فردی و اجتماعی Safety and Security:
ایسلند،نروژ،فنلاند،ایرلند،سنگاپور،دانمارك،نیوزیلند،سوئد،اسلوونی،تایوان،ژاپن،سوئیس،استرالیا
هنگ كنگ،اتریش و كانادا
آزادی فردی Personal Freedom:
كانادا،نروژ،نیوزیلند،استرالیا،سوئد،دانمارك،ایرلند،ایسلند،آمریكا،بلژیك،اوروگوئه،فنلاند،هلند،آلمان
،انگلستان،هنگ كنگ،فرانسه،اسپانیا و سوئیس
تامین اجتماعی Social Capital:
نروژ،دانمارك،نیوزیلند،استرالیا،هلند،سوئیس،فنلاند،كانادا،انگلستان،ایرلند،سوئد،آمریكا،مراكش،
ایسلند،اتریش،آلمان،اسرائیل،عربستان سعودی،بلژیك و تایلند
منابع و پیوندهای مربوط:
جدول كامل شادترین(خوشبخت ترین) كشورهای دنیا
سایت انستیتو لگاتوم LEGATUM
مقاله مجله فوربس درباره شادترین كشورهای دنیا
