#اندیشه|سیستم آموزشی مناسب!
✍ نیک نژاد:
✳️«در آموزشوپرورش ژاپن سه عنصر پایهای که براساس نیازهای اصلی دانشآموزان شکل میگیرد عبارتاند از: کنترل خود، تعلقِ خاطر به مدرسه و اهمیت تلاش برای رسیدن به هدف... . به اعتقاد من، حسن آموزشوپرورش ژاپن – به عنوان نظامی که انسان خوب تربیت میکند- در پذیرش آن از طرف بچههاست و این کاملا در احساس تعلق آنها به مدرسه مشخص است...
✳️یکی دیگر از ویژگیهای مهم کودکستانهای ژاپن باور به تعلق به گروه یا جامعه است. گاهی بچهها با نام کلاسشان خطاب قرار میگیرند؛ مثلا «چون کلاس گیلاسها، از نظر سنی بزرگتر از بقیهاند، جمعآوری اسباببازیها را فراموش نکنند» بچهها همکلاسیهای خود را «دوست» مینامند. کلمه دوست در اینجا نشاندهنده روابط فردی دو کودک نیست، بلکه به همکلاس اطلاق میشود... . در ژاپن نه از راههای تمرین، فشار، جایزه و تنبیه، بلکه از طریق گسترش بازی آزاد و بهرسمیتشناختن حق بازی کودکان، احساس محبت به هم و پرورش باور، فعالیت گروهی را در کودک تقویت میکنند... .
✳️ هر ترم تحصیلی هم برای خود هدفی مشخص دارد؛ حتی هدف آموزشی هر ماه یا هر هفته هم دقیقا مشخص است؛ مثلا این هفته دستها را خوب بشوییم یا همه ناهارمان را بخوریم. معلمان تلاش میکنند بچهها از همان سال اول دوره ابتدایی درباره هدفهای زندگی در مدرسه به عنوان یکی از اعضای گروه، اطلاعات درستی داشته باشند... . [ در ژاپن] پرورش انسانی و رشد علمی یکی است. وقتی که ژاپنیها نظرشان را درباره یک انسان روشنفکر میگویند، مفهوم «قابلیت مورد قبول واقعشدن در جامعه» نیز در آن نهفته است. این استعداد همکاریکردن میتواند به معنای دیدگاه و فکر دیگران را قبولکردن، جرئتبخشیدن و گذشتن از اشتباههای دیگران، فروتنبودن و ... باشد.
