سند ۲۰۳۰؛ سندی است که کمیسیون علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل (یونسکو) برای آموزش در کشورهای جهان تدوین کرده و مسئولان دولتی بی‌سر و صدا و شتابزده در پی اجرای آن هستند.

سندی که نقدهای زیادی به آن وارد است و حتی با خواندن اساسنامه چگونگی شکل گیری این سند آموزشی می توان ایرادات آن را پیدا کرد.

 در سلسله یادداشت‌های مربوط به این سند، امروز به اهداف و چگونگی شکل گیری این سند پرداخته است.

روسای دولتها، نمایندگان بلندپایۀ نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد و جامعه مدنی در سپتامبر 2015 گرد هم آمدند و در مجمع عمومی ملل متحد، دستورکار توسعه پایدار 2030را تصویب کردند.

این دستورکار که جایگزین اهداف توسعه هزاره شد، شامل 17 هدف اصلی و 169 هدف ویژه است که نقشه راه جامعۀ بین‌المللی را در زمینه توسعۀ پایدار برای پانزده سال آینده ترسیم می‌کند.

آقای بانکیمون، دبیر کل سازمان ملل متحد، می‌گوید: «این دستو رکار وعد های است که توسط رهبران کشورها به مردم سراسر جهان داده شده است. این سند دستورکاری برای مردم، پایان بخشیدن به فقر در همه اشکال آن و برای کرۀ زمین، خانه مشترک ماست.

اهداف این دستورکار باید از اول ژانویه 2016 در کشورها عملیاتی شوند و راهنمای تصمیمات ما برای پانزده سال آینده قرار گیرند. همۀ ما باید برای اجرای این دستورکار با توجه به ظرفی تها و واقعی تهای ملی و سطوح توسعه در کشورهای خود و احترام به سیاستها و اولوی تهای ملی، منطق های و جهانی کار کنیم. »

خانم ایرینا بوکووا، مدیر کل یونسکو، در بیان اهمیت این دستورکار می‌گوید:  «در جهانی که به سرعت در حال تغییر است و دارای منابع محدودی است، ما باید بر مهمترین پی شبرندگان توسعه پایدار یعنی حذف فقر و صلح پایدار متمرکز شویم.

اهمیت این دستو رکار در طراحی یک چارچوب جامع و یکپارچه برای دستیابی به توسعۀ متوازن، هماهنگ و پایدار است که ن هتنها شامل آموزش و حفاظت از محیط زیست می‌شود؛ بلکه رشد اقتصادی، اشتغال پایدار و برابرسازی فرصتهای اجتماعی را برای دستیابی به جوامع صل حجو و پایدار ترسیم میکند.»

دستورکار 2030 توسعۀ پایدار، حقوق افراد را محترم میشمارد و از دیدگاهی انسانی در مورد توسعه بهره میگیرد. این دستورکار، بر اصول کرامت و حقوق بشر، عدالت اجتماعی، صلح، شمول اجتماعی و حفاظت و تنوع قومی، فرهنگی و زبانی و نیز بر مسئولیت مشترک و پاس خگویی استوار است.

پنج حوزۀ کاری یونسکو ارتباط بسیار نزدیکی با دستو رکار توسعه پایدار 2030 دارد. آموزش  2030 که هدف چهارم این دستو رکار را تشکیل م یدهد و با عنوان «به سوی آموزش و یادگیری مادام العمر با کیفیت، برابر و فراگیر » آورده شده است، صرفا به اهداف آموزشی محدود نمی‌شود؛ بلکه در تحقق اهداف دیگر دستو رکار نیز که شامل تامین بهداشت، دستیابی به رشد اقتصادی و اشتغال پایدار، الگوهای تولید و مصرف پایدار و تغییر اقلیم می‌شود، نقش اساسی ایفا می‌کند.

دستورکار 2030 توسعۀ پایدار، نقش آموزش را برای موفقیت همۀ اهداف توسعۀ پایدار، اساسی می‌داند و بر این باور است که آموزش قادراست تحقق هر یک از اهداف توسعه پایدار را تسریع کند و از این منظر لازم است به عنوان عامل موثر در تحقق اهداف دیگر دستورکار نیز در نظر گرفته شود.

بدیهی است که هیچ توسعه ای نمی تواند بدون فرهنگ به پایداری برسد. فرهنگ هویت جوامع را تشکیل م یدهد و به کاهش فقر و توسعه برابر، فراگیر و انسان- محور کمک م یکند. قرار دادن فرهنگ در بطن سیاس تهای توسعه، پیششرط لازم برای جه تبخشی به فرآیند جهانی شدن با احترام به تنوع فرهن گها و حفاظت از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس با تاکید بر ترویج تفاهم میان فرهنگی است.

باید دید دم از عدالت و صلح زدن که یونسکو در این سند آموزشی از آن نام برده است چقدر محقق می شود؟! و آیا مسئولان ما نظارتی بر این برنامه خواهند داشت یا نه؟!

منبع: فرهنگ نیوز