بدیهی است که هرچند اعتماد مسلمان به راهی که می پیماید بیشتر باشد بر صبر واستقامتش در آن راه افزوده خواهدشد. وایجاد اعتماد نیز اسبابی دارد منجمله: احساس اینکه راهی که تو آن را در پیش گرفتی، راهی جدید و زاییده این قرن وزمان نیست، بلکه راهی است بسیار قدیمی که قبل از تو پیامبران، امامان، علما، شهدا وصالحین نیز پیموده اند، واین گونه، احساس غربت از تو دور می شود و وحشت تو به انس واندوهت به شادمانی وسرور تبدیل می گردد، زیرا تو در این صورت احساس می کنی که همه آنان در پیمودن این راه ومنهج همراه ومونس تو هستند.
احساس برگزیدگی، خداوند متعال می فرماید:
الْحَمدُْ لِلَّهِ وَسَلامٌ عَلَىَ عِباَدِهِ الذَِّینَ اصْطَفََى؛
ستایش برای خداست، وسلام بر آن بندگانش که ) آنان را( برگزیده است.
باز می فرماید:
ثُمَّ أَوْرَثْنَاَ الْکِتَابَ الذَِّینَ اصْطَفَیْنَاَ مِنْ عِبَادِنََا؛
آن گاه کتاب ) آسمانی( را به آنان به ارث دادیم که از ) میان( بندگانمان برگزیدیم.
ونیز می فرماید:
وَکَذَلِکَ یَجْتَبِیکَ رَبُّکَ وَیُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِیلِ الْأَحَادِیثِ؛
واین گونه پروردگارت تو را برمی گزیند واز تعبیر خواب ها به تو می آموزد.
همان گونه که خداوند پیامبران را برگزیده صالحان و نیکوکاران نیز بهره ای ازاین گزینش دارند، زیرا بخشی از علوم انبیا را به ارث برده اند.
- اگر خداوند تو را به صورت جماد ویا حیوان ویا کافری ملحد و یا دعوت گری به سوی ضلالت ویا به صورت فاسق ویا مسلمانی غیر داعی به اسلام ویا دعوت گری به راهی پر از خطا واشتباه، می آفرید، آنگاه چه احساسی می داشتی؟
آیا احساس به برگزیدگی واینکه خداوند تو را مسلمانی دعوت گر به سوی اهل سنت وجماعت قرارداده است، ازعوامل ثبات واستقامت تو بر راه وروشی که برگزیده ای نیست؟
