ذکر از بزرگ ترین اسباب استقامت وایستادگی است، وببین که خداوند در آیه ی زیر چگونه استقامت و ذکر را قرین همدیگر قرار داده است،
یا أَیُّهََا الذَِّینَ آمَنُُوا إِذََا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُُوا وَاذْکُرُُوا اللَّهَ کَثِیراً؛
ای مؤمنان! چون با گروهی(از کفار) روبه رو شدید، ثابت قدم بمانید وخداوند را بسیار یادکنید.
خداوند متعال دراین آیه ذکر را از بزرگ ترین عوامل وادار کننده به استقامت در جهاد، قرار داده اند.
تامل کن که لشکرهای فارس وروم با اجسام تنومند شان چگونه در مقابل گروه اندک ذاکرین شکست خوردند.
حضرت یوسف علیه السلام برای استقامت در برابر فتنه زن صاحب جاه وجمالی که او را به فحشاء دعوت داده بود، به چه چیزی پناه برد؟ آیا مگر در پناه (معاذ الله) داخل نشد که در نتیجه، امواج ولشکر شهوات در مقابلش شکست خورد.
آری، اذکار در تثبیت مؤمنان چنین تأثیر شگرفی دارند.
