اعتقاد، در لغت به معنى «تصديق نمودن» و پذیرش آمده است. اعتقاد معنايى عمومی تر از ايمان دارد. ايمان تصديق با انقياد و پذیرش قلب است، ولى اعتقاد صرفاً تصديق است، بدون تسليم درونى. بنابراین می تواند اعتقاد باشد ، اما ایمان نباشد و افراد بسیاری را می توان انسان های معتقد دانست ، اما به همه آنها نمی توان مومن گفت. البته گاهى اعتقاد و ايمان به صورت مترادف يكديگر و هم معنا به كار مىروند؛ مثلا وقتی گفته می شود فلان شخص اعتقاد دارد ، یعنی ایمان دارد .اما این کاربرد دقیق نیست . معناى ایمان، تنگتر و محدودتر از اعتقاد است. ايمان (باور)، اعتقادى است همراه با خشوع و خضوع قلبى.
منبع: t-pasokhgoo.ir
