0

آیا رفتن به مکانی که سابقا عذاب الهی در آن جا نازل شده ممنوع است؟

 
taha_h
taha_h
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : تیر 1394 
تعداد پست ها : 5282
محل سکونت : تهران

آیا رفتن به مکانی که سابقا عذاب الهی در آن جا نازل شده ممنوع است؟

در مآخذ و منابع اسلامی ما، حدیثی دالّ بر ممنوع و قدغن بودن  رفتن به مکانی که سابقاً عذاب الاهی در آن جا نازل شده، نیافتیم، بله در روایت آمده است علی (ع) فرمود: "بر هیچ پیامبر و وصىّ پیامبرى روا نیست که در چنین زمینى نماز گزارد" و خود آن حضرت نیز از نماز خواندن در آن مکان امتناع ورزیدند.

 

با توجه به اهمیت موضوع، بخشی از روایت مورد نظر را در این جا بیان می کنیم: "از جویریة بن مسهر روایت شده که گفت: ما به همراه علىّ بن ابى طالب (ع) از جنگ خوارج برمى‏گشتیم تا این که به زمین بابل رسیدیم، وقت نماز عصر فرا رسید، آن حضرت (ع) در آن زمین فرود آمد و لشکریان نیز فرود آمدند، آن حضرت فرمود: اى مردم، این سرزمین مورد لعن و غضب خداوند است و در طىّ روزگار سه (در روایاتی دیگر دو) بار تاکنون به عذاب الاهى دچار شده یا مردمش مورد عذاب قرار گرفته‏اند و هم اکنون نیز در انتظار عذاب بعدی است و این زمین یکى از زمین هاى مؤتفکه است (یعنى سرزمین هایى که دچار سرنگونى و خرابى شده و از جمله شهرهاى قوم لوط است که خداوند آنها را با فرو بردن در زمین هلاک ساخته است) و این نخستین سرزمینى است که در آن بت مورد پرستش قرار گرفته، بنابراین روا نیست هیچ پیامبر و یا وصىّ پیامبرى در چنین سرزمینى نماز گزارد، ولى هر کس از شما که بخواهد مى‏تواند این جا نماز بخواند، پس مردم به دو سوى جاده مایل شده و به نماز پرداختند و آن حضرت بر استر رسول خدا (ص) سوار شده و روانه گشت ...". [1]

 

با توجه به این که آن حضرت دیگران را از سکونت در آن مکان منع ننموده و از نماز گزاردن در آن جا بر حذر نداشته، از این رو رفتن، ماندن و سکونت و ... در آن مکان ها هیچ اشکالی ندارد.

 

اما این که چرا امام علی (ع) فرمود: "روا نیست هیچ پیامبر و یا وصىّ پیامبرى در چنین سرزمینى نماز گزارد" و خود آن حضرت نیز در آن مکان نماز نخواند؟ شاید بتوان گفت، از آن جایی که این سرزمین مورد لعن و غضب خداوند قرار گرفته و نماز خواندن پیامبر یا وصی پیامبر در مکانی موجب تقدّس آن جا می شود؛ به همین دلیل آن بزرگواران در آن جا نماز نمی خواندند.

 

 

نمایه های مرتبط:

 

امتحان و عذاب الاهی و راه های تمییز بین آنها، 169 (سایت: 1244) .

بلایای طبیعی (سیل، زلزله، طوفان و...) و عذاب الهی، 288 (سایت: 434) .

 

 

 

 

 


[1] . شیخ صدوق، من ‏لا یحضره ‏الفقیه، ج 1، ص 203 و 204، انتشارات جامعه مدرسین قم، 1413 هـ ق.

 

 

 

 

 

منبع: http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa12603

شنبه 20 آذر 1395  7:34 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها