کنفرانس دانشجویی: هنر انتقال اطلاعات از طریق یادداشت های کنفرانس دهنده است به یادداشت های دیگر دانشجویان، بدون عبور از ذهن هیچکدام از آنان.
▪ کنفرانس: گیجی یک نفر، ضربدر تعداد حاضران!
▪ اتاق کنفرانس: مکانی که در آن همه صحبت می کنند، هیچ کس گوش نمی دهد و در پایان همه مخالفند!
▪ توافق: هنر تقسیم یک کیک است به گونه ای که هرکس باور داشته باشد که بزرگترین قسمت به خودش رسیده است.
▪ کتاب کلاسیک: کتابی که مورد احترام همه ی مردم است، اما هیچ کس آن را نمی خواند.
▪ سیگار: کاغذی پیچیده شده دور مقداری تنباکوست، که در یک انتهایش آتش و در انتهای دیگرش یک دیوانه قرار دارد.
▪ تبسم: یک کجی است، که می تواند خیلی از کجی ها را راست کند!
▪ دفتر کار رئیس : مکانی است برای رفع خستگی عارض شده به او، به علت کارهای خانه.
▪ رئیس: کسی است که زود می آید، هنگامی که شما دیر می آیید و نمی آید هنگامی که شما زود می آیید!
▪ خمیازه: تنها زمانی است که برخی کارکنان در مقابل رئیس و بعضی مردان ازدواج کرده در مقابل زنانشان، دهان خود را باز می کنند.
▪ ... و غیره: یک عبارت برای این که دیگران باور کنند شما بیش از آنچه نوشته یا گفته اید، می دانید!
▪ کمیته: تعدادی از افراد که نمی توانند کاری را به تنهایی انجام دهند و متفق القولند که هیچ کاری نمی تواند به صورت جمعی انجام شود!
▪ تجربه: نامی است که مردم به شکست های شان می دهند.
▪ انفجار اتمی: یک رویداد است برای پایان بخشیدن به تمام رویدادها.
▪ خوش بین: کسی است که اگر از برج ایفل به پایین پرتاب شود، در نیمه ی راه فریاد می زند: ببینید!...من هنوز مجروح نشده ام!
▪ بدبین: کسی است که به جای آن که بگوید، "امید" با (الف) شروع می شود، می گوید (الف) آخرین حرف "فنا" است.
▪ خسیس: کسی است که فقیرانه زندگی می کند، تا ثروتمند بمیرد!
▪ تبهکار: کسی است که با "خیلی ها" هیچ تفاوتی ندارد جز این که چند نفر از همین "خیلی ها" او را "گرفته" اند!
▪ سیاستمدار: کسی است که قبل از رأی گیری "دست ها یتان" را تکان می دهد و بعد از آن "اعتمادتان" را.
▪ فرصت طلب: به کسی می گویند که اگر در نتیجه ی یک تصادف به رودخانه ای پرتاب شود، بلافاصله حمام کردن را شروع می کند!
