[1]حلیم خداوند، بیشتر از صفت صبور او در عقوبت امان می یابد. بردباری است حلم مرتبه ای بالاتر از صبر دارد زیرا معنای حلیم، نزدیک به معنای صبور در خداوند است، با این تفاوت که گناهکار در صفت است. از مقابله ی حلوم با عقول، معلوم می شود که حلم، غیر از عقل است و حلیم از اسماء حسنی و صیغه مبالغه است؛ یعنی مهلت دهنده است. به گناهکاران مهلت می دهد و در عذاب آنها عجله نمی کند. مهلت دادن، یک نوع از آن جا که این واژه بیشتر درباره ی خدا به کار رفته است، اهمیّّت و ارزش آن آشکار است و مشخّّص می شود که علیه السلام و شعیب علیه السلام، اسماعیلعلیه السلام بار، درباره ابراهیم 4 بار آن درباره ی خداوند و 11 بار در قرآن به کار رفته است که 15، "حلیم"این کلمه به شکل
