واژه شناسی حلم

راغب اصفهانی در تعریف حلم می گوید: " نگاه داشتن نفس و خوی از هیجان غضب و جمع آن، احلام است." طریحی آن را مانند راغب اصفهانی، تعریف می کند و می گوید: "حلیم از اسماء خداوند متعال است و او کسی است که غضب، او را تحریک نمی کند. " ابن منظور، آن را به معنای عقل گرفته و می گوید:  "جمع آن، احلام و حلوم است. " مصطفوی نیز می گوید: " حلم به

معنای نگاه داشتن نفس و خوی از هیجان غضب و از احساسات است و حصول حالت سکون و طمأنینه و صبر در مقابل آنچه موافق  طبع نمی باشد،در مقابل عجله و شتابکاری و حماقت و غضب."