پاداش اخروی:

" اینان اند که غرفه (های بهشتی) را به خاطر صبری که (در شدائد) ورزیده اند، نصیب می برند و در آنجا با تحیت و سلام رو به رو می شوند.

 أُوْلَئِکَ یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمََا صَبَرُُوا وَیُلَقَّوْنَ فِیهََا تَحِیَّةً وَسَلَامًاً  ^[1]

 اینان به دلیل صبری که ورزیده اند پاداششان دو برابر داده می شود و بدی را با نیکی دفع کنند و از آنچه روزی شان کردیم انفاق کنند.

امامت، ثمره صبر:

 مقام امامت، بالاترین امتیازی است که انسان الهی ممکن است به آن دست یابد. قرآن، رسیدن امامان به این رتبه را نتیجه صبر آنان ذکر کرده " وجعلنا هم ائمه یهدون بامرنا لما صبر و اوکانوا بایاتنا یوقنون " و از ایشان چون شکیبایی ورزیدند و به آیات ما یقین یافتند، پیشوایانی برگماشتیم که به فرمان ما هدایت می گردند.^[1] 

امداد غیبی:

" آری اگر شکیبایی و پارسایی کنید و آنان (دشمنان) شتابان بر سر شما فرود آیند، پروردگارتان شما را با فرستادنِ پنج هزار فرشته نشان گذار یاری می دهد.

 بَلََى إِِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَیَأْتُوکُُم مِِّّن فَوْرِهِمْ هَذََا یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُُم بِخَمْسَةِ آلاف  مِّنَ الْمَلآئکَة مُسَوِّمینَ.^[1]

بنابر این، صبر و ایستادگی ظاهری در جنگ و نیز تقوا به جهت پشتوانه ای معنوی در جهاد سبب نزول رحمت الهی و امداد غیبی خدا می شود.

دستیابی به مقام محسنین:

 " واصبرفان الله لایضیع اجرالمحسنین" شکیبایی پیشه کن که خداوند پاداش نیکوکاران را فرو نمی گذارد.^[1] روشن است که امضا کردن " مقام محسنین" برای صابران از ناحیه خدا اجری بس بزرگ است.

  گشایش نتیجه صبر

مادری خدمت امام صادق علیه السلام رسید و از اینکه فرزندش از سفر برنگشته اظهار نگرانی کرد. حضرت وی را به صبر دعوت کرد. مادر آرام شد و رفت. چندی بعد دوباره بازگشت و بار دیگر حضرت او را به صبر فراخواند. بارسوم به شدت اظهار ناراحتی کرد و گفت:

طاقتم دیگر تمام شده است. حضرت به وی فرمود: به منزل برو که فرزندت آمده است. او پس از اینکه فرزندش را دید، خدمت حضرت بازگشت و پرسید: از کجا دانستید که فرزندم برگشته است؟ حضرت فرمود: وقتی گفتی صبرم تمام شده است، فهمیدم فرزندت آمده است، زیرا وقتی صبر انسان تمام شود، فرج فرا می رسد.^[1]

1)صبر، مظهر و نشانه امید به ادامه زندگی و بهره مندی از رحمت های بیکران خداوند فاضل است.

2) صبر، نیروی مقاومت مقتدری در مقابل حملات شیطان و مهار خواهشهای نفسانی و گناهان است.

3) صبر و اقسام سه گانه آن از نیازهای واجب و رکن مهم زندگی برای مؤمنین و مؤمنات است.

4( صبر در راه های زندگی و سعادت، طلب استعانت از خداوند عزیز و مستعان است زیرا طبق فرمایش مولای متقیان امام علی علیه السلام، صبر سرآغاز یاری خداوند است.

5)صبر از گنجینه های تمام نشدنی رستگاری، معنویت و سعادت است.

6 )صبر فراهم کننده فرصت برای انجام مشورت، تفکر و انتخاب است.

7)صبر توأم با سختی و رنجهاست اما ماحصل آن آرامش جسم و روح است.

8) صبر، هدایت کننده به خصایل مدارا، عفو و کظم غیظ با جاهلان و همنوعان و نیز راضی نشدن به ظلم های دشمنان خدا و دین است.

9) صبر، بزرگ ترین ایثارگری و خدمت اول در حق خویش و سپس در حق دیگران است.

11) صبر، مقدمه توفیق انجام امور دنیوی و ذخایر اعمال ثواب و باقیات صالحات برای آخرت است.

12) صبر، مکمل و همراه همه اعمال صالح و خداپسندانه- برخلاف جزع و فزع- است پس بدیهی است نتیجه اش غیر از خیر و برکت نخواهد شد (هل جزاء الاحسان الا الاحسان) 

13) صبر، حفاظت و کنترل کننده انسان برای جلوگیری از خارج شدن او از صراط مستقیم ناشی از خشم غیرمقدس، گناه و ... است.

صبر، ملکه  قوت و صلابت نفس 

 صبر، ملکه  قوت و صلابت نفس است که درنتیجه  آن، نفس در برابر ناملایمات متأثر نمی شود و در برابر هوس ها تسلیم نمی گردد و اقدام به مقتضای عقل و مطلوب شرع برایش آسان می شود و نیز نگاه داشتن نفس از اضطراب قلب و شکایت زبان و حرکات ناشایسته  اعضاء هنگام مصائب و ممانعت آن از وقوع در گناه و همچنین واداشتنش بر اطاعت و انقیاد برای شخص صابر، آسان می شود.

• انسان عاقل، آگاه و باتجربه، قبل از هرکاری در همه  جوانب آن ازقبیل: مقدمات، شرایط، موانع، ملازمات، پیامدها و آثار آن کار، کاملاً می اندیشد تا اینکه از غرض و هدف خود آگاه شود و به دلیل کوتاهی، دچار ضرر و پشیمانی نگردد. نتیجه این اندیشیدن، این است که اگر زمان کار فرا نرسیده باشد، در آن شتاب نمی کند و اگر زمان فرا رسیده باشد و احتمال از دست رفتن فرصت باشد، در آن شتاب می نماید. ممارست بر این عمل، موجب حصول ملکه  نیکویی درانسان می شود که در نتیجه  آن، وی را عاقل و حکیم و دوراندیش و با تدبیر می نامند که یکی از کامل ترین مراتب انسانیت است.

اینکه انسان پس از هرگناهی، برای پوشاندن و پاک کردن نفس از پلیدی حاصل از آن گناه، عمل نیکی انجام دهد، نشان دهنده  یک حالت بیداری و صلاح در نفس است. این حالت، مانع گرفتارشدن نفس به غفلت و قساوت می شود. مواظبت بر این نظافت و پاکی، ملکه  مراقبت و تزکیه  نفس را در انسان پدید می آورد که از برترین ملکات است.

مدارا ثمره صبر

بکربن صالح نقل کرده است که دامادم به امام جوادعلیه السلام نامه ای نوشت که پدرم مرد ناصبی بد اعتقاد و بسیار خبیث و متعصب است، از جانب او خیلی رنج و ناراحتی می کشم و به شدت مورد زحمت و  اذیت و آزار قرار گرفته ام، اگر صلاح می دانید-جانم به فدای شما باد- برایم دعا کنید. درضمن- قربانت گردم- بیان کنید که نظرتان دراین باره چیست؟ آیا با وی به دشمنی و پرخاش و جدال برخیزم- و کار خود را با او یکسره کنم - یا مدارا نمایم؟ حضرت در پاسخ او نوشت: مضمون نامه ات را فهمیدم و به آن چه درباره پدرت یاد کرده ای پی بردم؛ و ان شاءالله درباره تو دست از دعا نمی کشم و برایت دعا خواهم کرد.

و مدارا برای تو بهتر از دشمنی و پرخاشگری است، زیرا همراه هرمشکل و گرفتاری، گشایش و آسانی است؛ بنابراین صبر و بردباری را پیشه  ساز که عاقبت نیک از آن پرهیزگاران است. خداوند تو را بر ولایت آن کس که ولایتش را پذیرفته ای ثابت قدم بدارد، ما و شما در امانت و پناه خدا هستیم، همان خدایی که پناهندگان و اماناتش ضایع و تباه نمی گردند. بکر گوید:پس از آن خداوند دل پدر دامادم را مهربان و مطابق میل وی دگرگون نمود به طوری که دیگر درهیچ چیز با او مخالفت نمی ورزید..^[1]