دو آیه از قرآن کریم مؤمنان را امر می کند که از «صبر» استمداد جسته و کمک بگیرند:

" واستعینوا بالصبر و الصلاه " از صبر و نماز یاری بجویید.^[1] "یا ایهاالذین امنوا استعینوا بالصبر و الصلاه ان الله مع الصابرین" ای مؤمنان! از صبر و نماز یاری بجویید که خدا با صابران است.^[2] سؤال اساسی در اینجا این است که چرا باید از صبر استمداد کرد؟ استعانتی که در این دو آیه آمده به معنای طلب کمک است که انسان به تنهایی از عهده آن کار برنمی آید. با توجه به اینکه در زندگی با مسئولیت های دشواری روبرو هستیم نیاز به یاری داریم. برهمین اساس، قرآن ما را به دو چیز مهم (صبر و صلوه) راهنمایی کرده است، اما چرا این دو را با هم بیان کرده است؟

مرحوم علامه طباطبایی می فرماید: اینکه فرمود: " از صبر و نماز برای مهمات و حوادث خود کمک بگیرید."برای این است که در حقیقت یاوری به جز خدای سبحان نیست. در مهمات، یاور انسان مقاومت و خویشتن داری آدمی است. به اینکه استقامت به خرج داده، ارتباط خود را با خدا وصل نموده، از صمیم دل متوجه او شود و به سوی او روی آورد و این همان صبر و نماز است و این دو بهترین وسیله برای پیروزی است، چون صبر هر بلا یا حادثه عظیمی را کوچک و ناچیز می کند و نماز که اقبال به خدا و استجابت به اوست، روح ایمان را زنده می سازد و به آدمی می فهماند که به جایی تکیه دارد که انهدام پذیرنیست. ^[1]