« زن » این انسان مونث تقریبا غیر قابل شناخت است.
1. خداوند در خلقت حوا به خودش تبریک گفته است. ( ثم انشانا خلقا آخر)
2. عموم بزرگان دین و آیین را زن به دنیا آورده و زن هم میرانده است.
3. در رابطه با آدم و بنی آدم آیات زیادی وجود دارد ولی در رابطه با حوا و بنات او آیه ای وجود ندارد.
4. این همه شعر و نقاشی و حتی مجسمه و طنز درباره ی زن نشانه ی عدم شناخت مرد از اوست.
5. جالب تر از همه مرد ها مظهر نیازند و زن ها مظهر ناز و این امر در کل طبیعت مصداق دارد.
6. ادیان سعی در شناخت و شناسایی زن ندارند ، فقط سفارش آنان را می کنند.
7. احکام ظاهرا مرحمت آمیزی از سوی قرآن درباره ی زن آمده است :
« با آنان به خوبی رفتار کنید» ، « آنها راببخشید» ، « حقوق آنها را بپردازید» ، « به مال آنها چشم نداشته باشید».
شان زن :
اول ، شان دختری : دختر در قیاس با پسر ، برای خانواده تلطیف کننده است . حتی از اسباب بازی های آنها می توان این تفاوت را فهمید ، عروسک در قیاس با تفنگ.
دوم ، شان خواهری : خواهر معمولا نسبت به خواهران و برادرانش دلسوز تر از برادر در می آید ، حتتی بعد از ازدواجش .
سوم ، شان همسری : زن در شان همسری نگهدارنده است و نه بازدارنده . زن معمولا حافظ جان ، مال و مقام شوهر خود است .
چهارم ، شان مادری : مادر ادامه دهنده ی کارگاه آفرینش است.
اگر خلقت آدم و حوا با خدا بوده ، ادامه توالد و تناسل آنها با مادر و پدر است . در این راستا سهم مادر سه برابر سهم پدر است . به ترتیب زیر :
وراثت بیست و پنج درصد ، بارداری بیست و پنج درصد ، حضانت بیست و پنج درصد ، و حال آنکه سهم پدر فقط بیست و پنج درصد در وراثت است و لا غیر .
