ياد كردن خدا از بنده‎ خود

ياد كردن خدا از بنده‎ خود

خداوند در سوره طه مي فرمايد:«اقم الصلوة لذكري»[1] نماز ذكر و ياد خداست. اين آيه وقتي در كنار اين آيه شريفه«فاذكروني اذكُركم .....»[2] تفسير شود اين نتيجه را افاده مي كند كه وقتي عبد بياد حق باشد حق هم به ياد او خواهد بود.[3] مفسرين در ذيل آيه شريفه«فاذكروني اذكركم» در بيان اينكه «مراد از ياد آوري بندگان چيست؟ بيانات متنوعي را ذكر كردند كه از جمله آن موارد عبارت است از:

الف: مرا در «دنيا» ياد كنيد تا شما را در «جهان ديگر» ياد كنم.

ب: مرا به «دعا» ياد كنيد تا شما را به اجابت ياد كنم (اين استجابت مي تواند هم در دنيا و هم در بزرخ و هم در قيامت نصيب بنده شود)

ج: مرا به هنگام وفور نعمت ياد كنيد تا شما را در سختي ها ياد كنم(اين سختي هم اعم است)[4]

[1] . طه، 14.

[2] . بقره، 152.

[3] . تفسير نور، ج 7، ص 330.

[4] . تفسير كبير فخر رازي، ج 4، ص 144، به نقل از تفسير نمونه، ج 1، ص 515 (با تصرف و اضافات).

مقاله آثار اخروی نماز رضا سعیدی پور