معمولا به زمین‌های گلی و شورنمک‌زار، کویر می‌گویند. کویرها که حاصل عمل تبخیر و رسوب‌گذاری هستند، در دوران سوم زمین‌شناسی پدید آمده‌اند. جالب است بدانید که کویر با بیابان فرق دارد. این تفاوت به دلیل داشتن پوشش گیاهی خاص، میزان اندکی از بارندگی و حیات است. دشت لوت که در پرونده‌ی جهانی یونسکو بر خلاف باور عمومی به نام بیابان لوت به ثبت رسیده‌ است، یکی از بیابان‌هایی است که بخش کوچکی از مساحت آن شامل کویر می‌شود. كوير لوت،‌ یکی از صعب‌العبورترین نقاط جهان است و در برخی از قسمت‌های آن، هیچ موجود زنده‌ای حتی باکتری، وجود ندارد.

معرفی

حدود یک چهارم کشور ایران را مناطق کویری تشکیل می‌دهد. دشت لوت بیابانی در جنوب شرقی ایران است که طول آن از شمال به جنوب حدود ۹۰۰ کیلومتر و غرب به شرق حدود ۳۰۰ کیلومتر است. مرتفع‌ترین هرم‌های ماسه‌ای دنیا در این دشت قرار دارد. در این دشت وسیع که زمانی محل وقوع زمین‌لرزه‌هایی بسیار بزرگ بوده است، آثاری از سکونت انسان از هزاره‌ی چهارم پیش از میلاد مسیح مشاهده شده است. با  توجه به کشفیاتی که تاکنون انجام گرفته است، زمین‌شناسان توانسته‌اند اشیا باستانی متعلق به هزاره‌های سوم و چهارم پیش از میلاد را در این ناحیه پیدا کنند که نشان‌‌دهنده‌ی سکونت بشر در این دشت عظیم است.

دشت بی‌نظیر لوت در دل خود دیدنی‌های نهفته‌ی بسیاری دارد. هرساله تعداد بی‌شماری از علاقه‌مندان به بیابان با اشتیاق فراوان برای دیدن این شگفتی‌ها به دشت لوت می‌آیند. ۴۰ مخروط آتشفشان کواترنر، بزرگترین شهر کلوخی جهان معروف به شهر خیالی یا شهر لوت، پهنه‌های وسیع ماسه و ریگ با طیف رنگی قهوه‌ای روشن تا خاکستری و سیاه، پهنه‌های شنی مواج، پهنه‌هایی به شکل چندضلعی‌های متعدد و بزرگترین نبکاهای جهان در تپه‌های شنی از جمله‌ی این عوارض بی‌نظیر بیابانی است.

به باور برخی از زمین شناسان، این کویر در زمان‌های گذشته دریای کم عمقی به نام تیس بوده است که طی گذشت زمان و به علت گرمی هوا خشک شده است. طی سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی این منطقه از ایران به عنوان گرم‌ترین نقطه‌‌ی سطحی کره‌ی زمین شناخته شده که دانشمندان علت آن را رنگ تیره و خشکی سطح آن می‌دانند. بیشترین میزان جمعیت دشت لوت در منطقه‌ی شهداد ساکن شده‌اند که در گذشته آن را «خبیص» می‌نامیدند. از جمله معدود پوشش‌های گیاهی این ناحیه می‌توان به درختچه‌های گز اشاره کرد که در ۲۰ کیلومتری شهداد واقع شده‌اند. 

دسترسی

بیابان‌ها و به خصوص دشت لوت جاذبه‌های فراوانی دارند. به خصوص اگر مشتاق تماشای آسمان شب باشید، قطعا جایی بهتر از مناطق بیابانی پیدا نخواهید کرد. از جمله جاذبه‌های این منطقه می‌توان به «کویر خور» یا دریاچه‌ی نمک خور اشاره کرد که در مسیر اصفهان به طبس قرار دارد. بستگی به شما دارد که چه نقطه‌ای را برای سفر انتخاب کنید. همچنین شهداد را می‌توان یکی دیگر از بهترین و مشهورترین جاذبه‌های دشت لوت محسوب کرد که چه از نظر طبیعی و چه از نظر تاریخی و حتی فرهنگی ارزش بسیاری دارد، به حدی که پرداختن به آن خود نیازمند مطلب مفصل دیگری است.

کلوت‌های کرمان هم می‌تواند انتخاب مناسبی برای سفر باشد. بهتر است سفر شما به دشت لوت به همراه یک راهنمای خوب و باتجربه باشد. یک کویرگردی خاطره‌انگیز علاوه بر داشتن یک راهنمای خوب نیازمند تجهیزات کافی مانند غذا، چادر، لوازم بهداشتی، سوخت، طناب، کفش مناسب، قطب‌نما، نقشه و یک عینک آفتابی مناسب است. همراه داشتن کرم ضد آفتاب را نیز فراموش نکنید. با وسایل نقلیه‌ای مانند قطار یا هواپیما می‌توان تا نزدیکی اغلب این جاذبه‌ها سفر کرد، اما توصیه ما استفاده از وسایل نقلیه‌ی شخصی و البته به همراه یک راهنما است، چرا که فرصت بیشتری برای تماشای محیط اطراف به شما می‌دهد.